Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Μῦθοι τῶν ἄστεων

McCartney καὶ ἡ Aston Martin: ὁ ἔλεγχος ἐκ τοῦ χαλκείου ἥκει Πᾶς μῦθος ἱκανῶς χρονίζων ἀναβαθμίσεις δέχεται, ὥσπερ λειτουργικὸν σύστημα. Ἐν δὲ τῇ νεωτάτῃ ἐκδόσει τοῦ λόγου περὶ τοῦ Beatle τοῦ «ἀντικατασταθέντος», ὁ λεγόμενος θάνατος τόπον ἀκριβῆ ἔχει· τὸ πηδάλιον τῆς Aston Martin αὐτοῦ. Ὁ δὲ ἔλεγχος νῦν οὐκ ἐξ ἐργαστηρίου ἐπιστημονικοῦ ἥκει, ἀλλ’ ἐκ χαλκείου πρὸ τῶν πυλῶν τοῦ Μεδιολάνου. Τὴν μὲν βάσιν τῆς θεωρίας ἴσμεν· Paul McCartney ἐν δυστυχήματι τῆς δεκαετίας τῶν ἑξήκοντα ἀποθανεῖν λέγεται, οἱ δὲ ἄλλοι Beatles ὅμοιον ἀντ’ αὐτοῦ καταστῆσαι, ἵνα μὴ τὸν θίασον ἀπολέσωσιν. Χρόνου δὲ προϊόντος ὁ μῦθος λεπτοῖς ἐπλουτίσθη, καὶ ἐνταῦθα ἡ ἅμαξα εἰς τὴν σκηνὴν εἰσέρχεται· ἀγωνιστικὴ Ἀγγλικὴ κομψὴ τῆς δεκαετίας τῶν ἑξήκοντα, τοῦ μουσικοῦ γενομένη, ὡς τοῦ δράματος θέατρον δεικνυμένη. Κάνναβις καὶ Paraquat: τὸ βοτανοκτόνον ὃ τὴν Ἀμερικὴν ἐτάραξεν Νῦν ἀπ’ ἀληθοῦς ἱστορίας ἀρχόμεθα, ὃ σπάνιον ἐν τῇδε τῇ στήλῃ. Ἐν τῇ δεκαετίᾳ τῶν ἑβδομήκοντα βοτανοκτόνον τι ἐπὶ τὰς παρανόμους τοῦ Μεξικοῦ φυτείας ῥανθὲν πλαγίαις ὁδοῖς εἰς τὴν μέλαιναν ἀγορὰν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀφίκετο, καὶ πανικὸν πάνδημον ἐκίνησεν. Ἐντεῦθεν δὲ ἀλήθεια καὶ φόβος καὶ φῆμαι συνεμίχθησαν ὥσπερ τὰ καλώδια τὰ ὄπισθεν τῆς τραπέζης. Ἐν μέσῳ τῷ λεγομένῳ πρὸς τὰ φάρμακα πολέμῳ ἐσμέν. Τὸ Μεξικὸν ἐν τοῖς πρώτοις ἦν τῶν τὴν κάνναβιν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας πεμπόντων, καὶ τῶν Ἀμερικανῶν συλλαμβανομένων στρατεία ἤρξατο τὰς φυτείας ἄνωθεν διαφθείρουσα· ἑλικόπτερα τοὺς ἀγροὺς βοτανοκτόνοις καταρραίνοντα. Ἐπὶ δὲ τὴν κάνναβιν ἐχρήσαντο τῷ paraquat, βοτανοκτόνῳ ἰσχυροτάτῳ καὶ ἀκρίτῳ, τουτέστι τῶν οὐδὲν φυτὸν ἄδειαν αἰτούντων. Ἡ τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτὴ ἀπηγορευμένη: ἀληθὴς ἀγγελία, ψεῦσμα, ἢ τεῖχος ἐρωτικόν; Ἑκάστου Φεβρουαρίου, ἀκριβῶς ὥσπερ ἀνανέωσις συστήματος, ἥκει ἡ ἀγγελία· που τῆς οἰκουμένης τὴν τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτὴν ἀπεῖπον. Οὐ καρδίαι, οὐ κακάου τραγήματα, οὐκ ἄνθη. Ἡ μὲν ἐπιγραφὴ ἀκαταμάχητος, δι’ αὐτὸ δὲ τοῦτο μετὰ χειρίδων μεταχειριστέα· ἐνίοτε ἀληθής ἐστιν, ἐνίοτε ἐξ ἡμισείας ἀληθής, ἐνίοτε μῦθος τὸ ἡμερολόγιον ἀνανεωμένον ἔχων. Τῷ Φεβρουαρίῳ τοῦ 2011 ἐφημερίδες πολλαὶ ἤγγειλαν ὅτι αἱ ἀρχαὶ τῆς Belgorod, χώρας τινὸς τῆς πρὸς ἑσπέραν Ῥωσίας, ἣν οἱ παλαιοὶ Σκυθίαν ἂν ἐκάλεσαν, ἔγνωσαν μὴ προάγειν τὴν τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτὴν ἐν τοῖς δημοσίοις καὶ ἐπισήμοις τόποις, ὡς ἀλλοτρίαν τῆς ἐγχωρίου παραδόσεως οὖσαν. Τὰ δ’ αὐτὰ συγγράμματα λεπτόν τι θεμελιῶδες προσετίθεσαν· ἰδίᾳ ἐξεῖναι ἑκάστῳ ἑορτάζειν ὅπως βούλοιτο. Ἡ ἐρυθρὰ σκευοθήκη ἡ ἀεὶ πρώτη ἥκουσα: τὸ τοῦ ἱμάντος αἴνιγμα Πᾶς ὁδοιπόρος τὴν πρὸ τοῦ τῶν σκευῶν ἱμάντος ἀναμονὴν οἶδεν· τὸ βλέμμα ἀτενές, ἡ ἐλπίς, ὁ ἀλλότριος σάκκος τὸ δέκατον παριών. Ἐντεῦθεν δὲ εἷς τῶν ἡδίστων μύθων τῶν ἀεροδρομίων γίγνεται· ἡ ἐρυθρὰ σκευοθήκη ἡ ἀεὶ πρώτη ἐξιοῦσα, μόνη, αἰνιγματώδης, κἄπειτα οὐδὲν ἐπὶ εἴκοσι λεπτά. Ὁ λόγος ἀπ’ ἐπιστολῆς ὁδοιπόρου τινὸς πρὸς μεγάλην ἡμερησίαν ἐφημερίδα ἤρξατο, τῷ 2010. Διηγεῖτο δὲ ὅτι πολλάκις ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ τοῦ Malpensa σκευοθήκην ἐρυθρὰν ἄνευ ἐπιγραφῶν κατενόησεν, ἣ πρώτη τῶν σκευῶν ἐπὶ τοῦ ἱμάντος ἐφαίνετο, τὸν τοῦ χρόνου τῆς παραδόσεως μετρητὴν κινοῦσα. Μετ’ ἐκείνην δέ, τὸ κενόν. Κατὰ δὲ τὸν ἀναγνώστην, τῆς σκευοθήκης ἀνοιχθείσης, ἐνῆν μόνον παλαιὰ περιοδικὰ καὶ ὕλη πρὸς περιτύλιξιν. Βόνασοι καὶ ἄνθρωποι νυκτεριδόπτεροι ἐν τῇ Σελήνῃ: τὸ ψεῦδος τοῦ 1835 Τῷ 1835 ἐφημερίς τις τῆς New York ἤγγειλεν ὅτι ἐν τῇ Σελήνῃ λειμῶνες εἶεν καὶ βόνασοι καὶ θηρία μονόκερα καὶ ἄνθρωποι νυκτερίδων πτέρυγας ἔχοντες. Οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐπίστευσαν, τὰ ἀντίτυπα ἐξέπτη, οἱ δ’ ἀνταγωνισταὶ ἐξεμάνησαν. Τὴν λοιμώδη ἐμπορίαν οὐχ αἱ ψηφιακαὶ ἐπιχειρήσεις ηὗρον· μολύβδῳ καὶ μέλανι ηὑρέθη. Ὁ New York Sun, τότε μικρὰ ἐφημερὶς ὤν, σειρὰν λόγων ἐκδιδόναι ἤρξατο ὡς ἀποσπάσματα περιοδικοῦ τινος ἐπιστημονικοῦ Σκωτικοῦ. Πρωταγωνιστὴς δὲ John Herschel, εἷς τῶν τότε ἐνδοξοτάτων ἀστρονόμων, ὃς ὄντως ἐν τῇ νοτίῳ Ἀφρικῇ, πρὸς τῷ ἀκρωτηρίῳ τῆς Ἀγαθῆς Ἐλπίδος, τὰς ἑαυτοῦ παρατηρήσεις ἐποιεῖτο. Benkei, ὁ τῶν χιλίων μονομαχιῶν μοναχὸς ὁ μηδένα παριείς Πρὸ τῶν τειχῶν προφυλακῆς ἦν ὁ Benkei. Μοναχὸς πολεμιστὴς Ἰάπων ἐπὶ γεφύρας τεταγμένος, ἕνα μόνον νόμον ἔχων· ταύτῃ οὐδεὶς διέρχεται. Ἡ μὲν ἱστορία ὡς ἄνδρα ἀληθῆ αὐτὸν μνημονεύει, ὁ δὲ μῦθος ὡς ἡμίθεον, καὶ ἡ μεταξὺ τῶν δύο μορφῶν ἀπόστασις τὸ τοῦ διηγήματος καλόν ἐστιν. Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ ὁμοιότατος εἶναι τῷ ἐν Θερμοπύλαις Λεωνίδῃ, πλὴν ὅτι μόνος. Ὁ Benkei ἐν τῷ δωδεκάτῳ αἰῶνι ἔζη καὶ ἐθεράπευε τὸν Minamoto no Yoshitsune, ἕνα τῶν ἐν τῇ Ἰαπωνικῇ ἱστορίᾳ ὀνομαστοτάτων στρατηγῶν. Τὰ δὲ περὶ αὐτοῦ βέβαια ἐλάχιστα· σχεδὸν πάντα γὰρ ἐκ χρονικῶν μυθωδῶν ἥκει καὶ ἐκ θεάτρου καὶ ἐκ δημωδῶν διηγημάτων πολλῷ ὕστερον γραφέντων. Ἔστι τὸ κλασικὸν προφίλ, τρεῖς γραμμὰς δεδομένων βεβαιωθέντων ἔχον καὶ διακοσίας σελίδας φαντασίας τῶν μέσων χρόνων. Τὸ ὄρυγμα Tremonzelli καὶ τὸ μυστήριον τῶν κινητήρων τῶν σβεννυμένων Ἐκ πολλῶν ἐτῶν ἐν Σικελίᾳ, ἔνθα καὶ οἱ Κύκλωπες λέγονται οἰκῆσαι, φήμη τις περιφέρεται περὶ ὀρύγματός τινος τῆς λεωφόρου τῆς μεταξὺ Palermo καὶ Catania· ἐκεῖ ἔνδον, ὥς φασιν, οἱ κινητῆρες αὐτόματοι σβέννυνται καὶ ἔπειτα αὖθις ἄρχονται. Ἔστιν ἡ ὁδικὴ μορφὴ τοῦ ὑπολογιστοῦ τοῦ μόνον ἀπόντος τοῦ τεχνίτου ἐπανεκκινουμένου. Ἴδωμεν τί λέγεται καὶ τί ἴσμεν. Τὸ δ’ ὄρυγμά ἐστι τὸ Tremonzelli, κατὰ τὴν A19. Κατὰ δὲ τοὺς λόγους, ὁδοιπόροι τινὲς ᾔσθοντο τὸν κινητῆρα σβεννύμενον καὶ εἶδον τοὺς λαμπτῆρας πρὸς στιγμὴν ἀμαυρουμένους, ἔπειτα δὲ ὀλίγοις δευτερολέπτοις ὕστερον πάντα κατὰ τρόπον εὗρον. Μηνύσεις εἰσὶ σποράδες, ἀνὰ τὰ ἔτη ὑπὸ τῆς φήμης καὶ χρονικῶν τινων συγγραμμάτων συλλεγεῖσαι, αἷς προσεγένετο ἡ τῶν μυστηρίων φιλῶν καὶ ὁμάδων τινῶν περὶ τὰ ἀγνώστου γένους πετόμενα σπουδαζόντων σπουδή. Ὁ μαινόμενος μετὰ τοῦ ἀγκίστρου: τὸ ψεῦσμα ὃ ἀντὶ φύλακος ἦν Ζεῦγος νέων ἐν αὐτοκινήτῳ, ὁδὸς ἔρημος, τὸ ῥαδιόφωνον τὴν μουσικὴν διακόπτον ἀγγελίας φοβερᾶς ἕνεκα. Εἰ ἤδη φρίκη ὑμῖν κατὰ τῆς ῥάχεως τρέχει, ὁ τοῦ Ἀγκίστρου μῦθος τὸ ἑαυτοῦ ἔργον ἐποίησεν· εἷς γάρ ἐστι τῶν πώποτε μάλιστα κοινωθέντων φοβερῶν διηγημάτων, καὶ οὐδέποτε ἑνὸς ἥρωος ἀληθοῦς ἐδεήθη. Δύο νέοι ἐν αὐτοκινήτῳ εἰς στενωπὸν ἀγροικικὸν ἀποχωροῦσιν. Τὸ ῥαδιόφωνον ἀγγέλλει ὅτι δεινός τις ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀποδρὰς περὶ τὸν τόπον πλανᾶται· γνωρίζεται δὲ ὅτι ἀντὶ τῆς ἑτέρας χειρὸς ἄγκιστρον ἔχει. Ἡ μὲν ταράττεται, ψόφων ἀκούει, οἴκαδε βούλεται. Ὁ δὲ ἀναστενάζει, τέλος δὲ ὀργισθεὶς ἐξαίφνης ἀφορμᾷ. Ἀφικομένων δέ, ἐκβὰς ἵνα αὐτῇ τὴν θύραν ἀνοίξῃ, εὑρίσκει ἐπὶ τῆς λαβῆς κρεμάμενον ἄγκιστρον. Αἱ ξυραφίδες ἐν ταῖς ὀλισθήθραις: ὁ μῦθος ὁ κατ’ ἔτος θέρους τέμνων Ἑκάστου θέρους, ἀκριβῶς ὥσπερ ἡ πρώτη ἀναβάθμισις μετὰ τὰς διακοπάς, ὁ λόγος ἐπανέρχεται περὶ τῆς ξυραφίδος τῆς τῇ ὀλισθήθρᾳ τοῦ ὑδατίνου παραδείσου προσκεκολλημένης. Νεανίσκος καθίησιν ἑαυτόν, κραυγή, τὸ ὕδωρ τὴν χρόαν μεταβάλλον. Καὶ ἀεὶ τῷ τοῦ ἀνεψιοῦ φίλῳ συνέβη, κάτω παρὰ τὸν αἰγιαλόν. Ἡ πλοκὴ ἀεὶ ἡ αὐτή, καὶ ὥσπερ δρᾶμα βραχὺ συντέθειται· Ὁ πεντακέφαλος ὄφις: τὸ ψεῦδος τὸ ἐν τῷ δικτύῳ περιφερόμενον Ἔν τινι δὲ χρόνῳ ἐν τῷ δικτύῳ ἀγγελία περιεφέρετο περὶ ὄφεως πέντε κεφαλὰς ἔχοντος, ἐν Ἰνδοῖς ἐν πανδιδακτηρίου τινὸς περιβόλῳ εὑρεθέντος. Εἰκόνες, κοινώσεις, ἐπιγραφαὶ ἐνθουσιῶσαι, ὥσπερ ἐπὶ τοῖς πτερωτοῖς τῆς Ἀραβίας ὄφεσιν οὓς ὁ Ἡρόδοτος ἱστόρησεν. Ἓν δὲ μόνον ἐνέλειπε· ὁ ὄφις. Αἱ δὲ περιφερόμεναι εἰκόνες ὄντως διτταὶ ἦσαν· ἡ μὲν ἄγαλμα ἐδείκνυ, ὑπὸ τεχνίτου τινὸς πεποιημένον, ἡ δ’ ἑτέρα εἰκὼν συντεθειμένη ἦν, προγράμματι ἐπιδιορθώσεως πεποιημένη. Οὐδὲν θηρίον ἀληθές, οὐδὲν εὕρημα ἐπιστημονικόν. Μόνον ἔργον χειροτεχνικὸν καλὸν καὶ ὀλίγη τέχνη ψηφιακή, ἀγγελία νομισθέντα. Bob Dylan καὶ τὸ ἐκ τοῦ δικύκλου πτῶμα: ἡ πολυθρυλητοτάτη ἐπανεκκίνησις Τοῦ θέρους τοῦ 1966 Bob Dylan, ἐν ἀκμῇ τῆς δόξης ὤν, ἐκ τοῦ μηχανοκινήτου δικύκλου πίπτει ἐγγὺς τῆς οἰκίας καὶ πολὺν χρόνον ἐκ τοῦ δημοσίου βίου ἀφανίζεται. Οὐ συναυλίαι, ὀλίγαι ἐπιφάνειαι, ἀγγελίαι κατὰ σταγόνα. Ὅταν δὲ τεχνίτης ἄνευ ἀγγελίας καταστάσεως ἐκτὸς δικτύου γένηται, ἡ φήμη αὐτὴ τὸ κενὸν πεδίον πληροῖ. Ταραχώδη ἦν ἐκεῖνα τὰ ἔτη. Ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀκουστικοῦ ἤχου εἰς τὸν ἠλεκτρικὸν μεταβολὴ τὸ θέατρον διέστησεν· μέρος γάρ τι τῶν παλαιῶν θαυμαστῶν σχεδὸν ὡς προδότην αὐτὸν ἐνόμιζεν. Περιοδεῖαι κοπώδεις, ἀνάγκαι συνεχεῖς, δόξα ὑπερμεγέθης. Ἐν τοιούτοις δὲ ἀνάπαυλα αἰφνίδιος ὕποπτος ἔμελλε φανεῖσθαι παντὶ τῷ τὰ ἀπόρρητα ζητοῦντι. Ψεύδη ἀθάνατα: τὰ πάντα ἔλεγχον ὑπερβιοῦντα Αἱ μὲν ἀγγελίαι λήγουσιν ὥσπερ τὸ ὀξύγαλα. Τὰ δὲ ψεύδη ὅμοιά ἐστι τοῖς προγράμμασι τοῖς ἐν ἑκάστῃ ἐπανεκκινήσει αὐτομάτως ἐγκαθισταμένοις· ἐξαλείφεις, τὸν κάλαθον κενοῖς, καὶ τῇ ὑστεραίᾳ αὖθις πάρεστι, μεῖζον τὸ εἰκονίδιον ἔχοντα. Ἰδοὺ ἐκλογὴ τῶν ἐμμονωτάτων. Λόγον ψευδῆ διασπεῖραι ἑνὸς λεπτοῦ δεῖ. Ἐλέγξαι δὲ ἑβδομάδος, πηγῆς, ἐμπείρου, καὶ πολλῆς ὑπομονῆς. Καὶ πολλάκις οὐκ ἀρκεῖ· οἱ γὰρ τὴν τῆς ἐπικοινωνίας ψυχολογίαν σκοποῦντες πολλάκις κατενόησαν ὅτι ἡ ἐπανόρθωσις τοῖς ἤδη πιστεύουσιν αὐτὴν ἐκείνην τὴν δόξαν βεβαιοῖ ἣν ἀνασκευάζειν ἐβούλετο. Ὥσπερ εἴ τις «ἐξάλειψον» πατήσας ἀντίγραφον ἀσφαλείας λαμβάνοι. Ὁ ζῦθος ὁ αὐτόματος κινούμενος: φάσμα ἢ φυσικὴ τοῦ καπηλείου; Πανδοχεῖον Ἀγγλικὸν παλαιόν, αἰῶνες ἱστορίας, φῆμαι νυκτερινῶν δαιμονίων. Ἔπειτα κινουμένη εἰκών· ποτήριον ζύθου, ὃν Ἡρόδοτος οἶνον ἐκ κριθέων καλεῖ, αὐτόματον ἐπὶ τῆς τραπέζης ὀλισθαῖνον, πίπτον καὶ ῥηγνύμενον. Τὸ δὲ δίκτυον εὐθὺς διίσταται εἰς τοὺς τοὺς φασματοθήρας καλοῦντας καὶ τοὺς ὑδραυλικὸν καλοῦντας. Ἐγὼ δέ, ὡς διαχειριστής, τὴν φυσικὴν καλῶ. Τῷ 2010 κινουμένη εἰκὼν ἐν τῷ δικτύῳ περιεφέρετο ἐν ἱστορικῷ τινι πανδοχείῳ τῆς Gloucester, ἐν Ἀγγλίᾳ, ληφθεῖσα. Ἐπὶ δὲ τῆς τραπέζης ποτήριον πλῆρες ἠρέμα μετακινεῖται, οὐδενὸς ἁπτομένου, ἕως καταπίπτει. Τὰ δὲ ἀναγκαῖα παρακείμενα· διηγήματα φασμάτων, ψόφοι ἀλλόκοτοι, θύραι τρίζουσαι, καὶ δὴ πρακτορεῖόν τι τὰ ὑπὲρ φύσιν ἐρευνῶν ἐργαζόμενον. Ὁ «ἐπάρατος» τηλεφώνου ἀριθμός: πῶς φήμη γίγνεται Τῷ 2010 ἔτει αἱ ἐφημερίδες τῆς ἡμισείας Εὐρώπης ἀγγελίαν ἐκ Βουλγαρίας ἀνέλαβον· τηλεφωνική τις ἑταιρεία ἐπαύσατο ἀριθμὸν κινητοῦ διανέμουσα, ἐπειδὴ τρεῖς αὐτοῦ κεκτημένοι ἄλλος ἐπ’ ἄλλῳ ἐτελεύτησαν. Ἐν ὀλίγαις δ’ ὥραις τὸ χρονικὸν ἤδη μῦθος ἐγεγόνει· «ὁ τοῦ θανάτου ἀριθμός». Ἄξιον δ’ ἐπισχεῖν μικρόν, ἐπεὶ ἐνταῦθα οἱ μὲν νεκροὶ ἀληθεῖς, ὁ δὲ μῦθος τὰ λοιπὰ πάντα. Κατὰ τὰ τῶν τότε χρονικῶν, ὁ ἀριθμὸς ἦν τῶν ἐκ ψηφίων πάντων ὁμοίων, εὐμνημονεύτων καὶ διὰ τοῦτο περισπουδάστων. Ἐν δεκαετηρίδι δὲ σχεδὸν εἰς τρεῖς ἀνθρώπους διαφόρους μετέβη, ἐν τύχαις τραγικαῖς καὶ ἀλλήλων διαφόροις ἀποθανόντας· τὸν μὲν νόσῳ, τοὺς δὲ δύο βίᾳ. Μετὰ δὲ τὸν τελευταῖον θάνατον ὁ ἀριθμὸς ἀργὸς ἔμεινε καὶ τέλος ἐπαύθη. Ζῇ Michael Jackson; Ἀνατομὴ φήμης οὐ σβεννυμένης Michael Jackson ἐτελεύτησε τῇ πέμπτῃ καὶ εἰκοστῇ Ἰουνίου τοῦ 2009. Ὀλίγαις δ’ ἑβδομάσιν ὕστερον μέρος τι τοῦ δικτύου ἤδη ἔκρινεν οὐκ ἀληθὲς εἶναι. Οὐ πρῶτον τοῦτο ἐνδόξῳ συμβαίνει, οὐδὲ ἔσχατον· ὅταν γὰρ τὸ ἄλγος μέγα ᾖ, ἡ τοῦ θανάτου ἄρνησις θᾶττον παντὸς ἐπιθέματος διασπείρεται. Ἐν ταῖς τῆς ἐκφορᾶς ἡμέραις φίλος τις τοῦ ᾠδοῦ ἐκ πολλοῦ, ἄνθρωπος ὃν ὁ Jackson ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἐβοήθησεν, εἰς γνώριμόν τινα Ἀμερικανικὴν τηλεοπτικὴν διάλεξιν ἦλθεν ἵνα αὐτοῦ μνημονεύσῃ. Τὸ δὲ πρόσωπον αὐτοῦ σημεῖα ἔφερε δεινῶν ἐγκαυμάτων ἃ παῖς ὢν ἔπαθεν. Ὁδοὶ φασματώδεις: ὅταν ὁ ὁδοδείκτης λέγῃ «ἀναλογίζομαι φάσμα» Εἰσὶν ὁδοί, ἐν αἷς, ὡς ἡ φήμη λέγει, οὐχ ἡ τῶν ἁμαξῶν πληθὺς χαλεπή ἐστιν, ἀλλ’ οἱ ἀνέγγραφοι ἐπιβάται. Ὁδοιπόροι ὄχημα αἰτοῦντες καὶ ἀφανιζόμενοι, γυναῖκες λευχείμονες διαβαίνουσαι, φορτηγοὶ ἐξ οὐδενὸς ἐπιφαινόμενοι. Ὁ μὲν ὁδοδείκτης οὐ σημαίνει αὐτάς, ἐν δὲ τῷ Διαδικτύῳ πλείονας κρίσεις ἔχουσιν ἢ καπηλεῖον ἀστέρας ἔχον. Οἱ περὶ τῶν φασματωδῶν ὁδῶν μῦθοι κανόνα τινὰ κοινὸν ἀκολουθοῦσιν, ὥσπερ ἀρχεῖον ῥυθμίσεων ἀφ’ ἑτέρου τόπου εἰς ἕτερον ἀντιγραφέν· Hanako-san, τὸ φάσμα τὸ τὸν τοῦ διδασκαλείου ἀφεδρῶνα κατέχον Ἐν παντὶ διδασκαλείῳ ἀφεδρών τίς ἐστιν ὃς οὐδέποτε λειτουργεῖ. Ἐν δὲ τῇ Ἰαπωνίᾳ, κατὰ μῦθον ἐν τοῖς μαθηταῖς διαδεδομένον, ἡ αἰτία ἁπλῆ· κατέχεται. Ὑπὸ φάσματος. Ἐκ δεκαετηρίδων. Οὐδέποτε τὸ ὕδωρ ἀφιέντος. Ὄνομα δ’ αὐτῇ Hanako-san, «ἡ δέσποινα Hanako», καὶ ἐν τοῖς τῶν διδασκαλείων ἀφεδρῶσιν οἰκεῖ. Ἡ δὲ μάλιστα λεγομένη διεύθυνσις ὁ τρίτος θάλαμος τοῦ τῶν κορῶν ἀφεδρῶνος ἐν τῷ τρίτῳ ὀρόφῳ, ἀλλ’ ἕκαστον διδασκαλεῖον τὴν ἑαυτοῦ μορφὴν ἔχει, ὥσπερ ἕκαστον γραφεῖον τὸν ἑαυτοῦ τυπωτῆρα ἐπάρατον. Ἡ δὲ τελετὴ πρὸς τὸ προσειπεῖν αὐτήν· τρὶς κόπτειν, ὀνομαστὶ καλεῖν, καὶ ἐρωτᾶν εἰ πάρεστιν. Εἰ πάρεστι, φωνίδιον λεπτὸν ἀποκρίνεται ὅτι ναί. Roopkund, ἡ τῶν σκελετῶν λίμνη ἡ τὰ ἑαυτῆς ὑπομνήματα αὖθις γράφουσα Ὕψει ὡς πεντακισχιλίων μέτρων, ἐν τοῖς τῆς Ἰνδικῆς Ἠμωδοῖς ὄρεσι (Himalaya), λίμνη τίς ἐστι μικρὰ παγετώδης, ἣ τὸ πλεῖστον τοῦ ἔτους πέπηγεν. Ὅταν δὲ τήκηται, ἐπὶ τῶν ὀχθῶν λείψανα ἀνθρώπινα ἀναφαίνεται· ἑκατοντάδες ἀνθρώπων. Τοῦτ’ ἔστι τὸ Roopkund, ὃ αἱ ἐφημερίδες λίμνην τῶν σκελετῶν μετωνόμασαν, καὶ ἓν τῶν πραγμάτων ἐν οἷς ὅ τε μῦθος καὶ ἡ ἐπιστήμη ἐν τῷ αὐτῷ οἰκήματι ἐργάζεσθαι ἠναγκάσθησαν. Τὰ λείψανα κατὰ τὴν δεκαετίαν τῶν τετταράκοντα ὑπὸ φύλακός τινος τῶν δρυμῶν ἐπεσημάνθη. Κατ’ ἀρχὰς μέν, ἐν μέσῳ τῷ πολέμῳ, καὶ στρατιώτας νεωστὶ τεθνεῶτας ὑπώπτευσαν. Ἔπειτα στρατιὰν παλαιῶν αἰώνων ὑπὸ τοῦ κρύους ἀποληφθεῖσαν. Ἑκάστη δ’ ὑπόθεσις πρώτη τις τοῦ προγράμματος ἔκδοσις ἦν· σὺν προθυμίᾳ μὲν ἐκδοθεῖσα, ἐν δὲ τῇ ἑπομένῃ ἐπανορθωθεῖσα. Τὸ τοῦ Ἅιδου στόμιον ἐν Σιβηρίᾳ: ἡ τοῦ ψεύδους ὁδοιπορία Εἰσὶ ψεύδη μίαν δείλην διαρκοῦντα, καὶ ψεύδη πολλὰς δεκαετίας ἀντέχοντα ἄνευ ἀναβαθμίσεως ἀσφαλείας. Τὸ δὲ «τοῦ Ἅιδου στόμιον» τοῦ δευτέρου γένους ἐστίν· γεωλόγοι τινὲς οὕτω βαθέως ὀρύττουσιν ὥστε κολαζομένων κραυγὰς ἀκούειν. Προλέγω· μόνον τὸ τῆς φαντασίας μικρόφωνον ἐκεκράγει. Σιβηρία, δεκαετία τῶν ὀγδοήκοντα. Ὅμιλος ἐπιστημόνων πολλὰ χιλιόμετρα ὀρύττει, μικρόφωνον θερμότητι ἀντέχον καθίησι, καὶ ἀντὶ τοῦ τῆς γῆς φλοιοῦ βρόμου κραυγὰς ἀνθρωπίνας ἐγγράφει. Αἱ δὲ θερμότητες ᾅδειοι, τεχνικῶς τε καὶ θεολογικῶς. Ἐν δὲ λαμπροτέρᾳ τινὶ ἐκδόσει ἐκ τοῦ στομίου καὶ πτερωτόν τι θηρίον ἐξίπταται καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ἀφανίζεται, ὥσπερ οἱ γρῦπες οὓς Ἡρόδοτος πέραν τῶν Σκυθῶν ἱστορεῖ. Τὸ Central Park καὶ οἱ κόνικλοι οἱ ἀφανεῖς: σφάλμα 404, κόνικλος οὐχ ηὑρέθη Ἑκάστοτε ἀγγελία τις ἐπίτηδες πεποιῆσθαι δοκεῖ ἵνα μῦθος γένηται. Τῷ 2010 ἔτει πρακτορεῖά τινα μικρόν τι αἴνιγμα Νεοϋορκικὸν διηγήσαντο· οἱ κόνικλοι οἵ, κατὰ συνήθειαν οὐ πάνυ εὐτυχῆ, μετὰ τὸ Πάσχα ἐκ τινῶν ἐτῶν εἰς τὸ Central Park ἀφικνοῦνται, οὐκέτι ἑωρῶντο. Οὐδεὶς μάρτυς, οὐδὲν ἴχνος, οὐδεὶς ἀντιποιούμενος. Μόνον δὲ παράδεισος πολλῷ ἐλάττους κονίκλους ἔχων τοῦ προσδοκωμένου. Ὁ λόγος ἐκ συνηθείας διαδεδομένης ὡρμᾶτο· οἶκοι τοῖς παισὶ κόνικλον ἐν τῷ Πάσχα δωροῦνται καὶ ἔπειτα, τῆς ἑορτῆς παυσαμένης, εἰς τὸν παράδεισον «ἐλευθεροῦσιν». Ἐν δὲ τοῖς ἑπομένοις ἔτεσιν ἐκεῖνοι οἱ κόνικλοι ἠφανίσθαι ἐδόκουν. Οἱ δὲ ἐρωτηθέντες ἔμπειροι εἰκασίας διαφόρους προὔτειναν, καὶ οὐ πάντες ὡμολόγουν· Ἡ κατάρα τοῦ Macbeth: τὸ ὄνομα τὸ ἄρρητον τοῖς ὑποκριταῖς Ἐν τῷ θεάτρῳ ἔστιν ἐπιγραφή τις ἄρρητος, ὥσπερ σύνθημα ὃ οὐδέποτε ἐν χαρτιδίῳ κολλητῷ γράφεται. Οἱ ὑποκριταὶ καλοῦσιν αὐτὴν «τὴν Σκωτικὴν τραγῳδίαν» ἢ «ἐκεῖνο τὸ δρᾶμα», καὶ εἴ τινι τὸ ἀληθὲς ὄνομα ἐκφύγῃ, ἄρχεται διαδικασία ἐκτάκτου ἀνάγκης κέντρου δεδομένων ἀξία. Χαίρετε· ἥκετε εἰς τὴν τοῦ Macbeth κατάραν. Ἡ δεισιδαιμονία λέγει ὅτι τὸ Macbeth ὀνομάζειν ἐν θεάτρῳ, ἔξω τῆς παραστάσεως, κακὰ φέρει τῷ θιάσῳ· συμπτώματα, νόσους, σκηνὰς καταπιπτούσας, ψόγους ἀγρίους. Ὁ δὲ μάλιστα διαδεδομένος περὶ τῆς ἀρχῆς μῦθος λέγει ὅτι ὁ Shakespeare ἐν ταῖς τῶν φαρμακίδων σκηναῖς ἐπῳδαῖς ἀληθινῆς γοητείας ἐχρήσατο, καὶ ἀίδιον κατάραν ἐπεσπάσατο. Οὐδὲν δ’ ἱστορικὸν τεκμήριον τοῦτο βεβαιοῖ· ἔστι γὰρ ὁ συνήθης πηγαῖος κώδιξ ὕστερον ὀνομαστῷ τινι συγγραφεῖ ἀνατεθείς. «My Way» ἐν τοῖς karaoke τῶν Φιλιππίνων: πῶς κατάρα γίγνεται Ἐν ταῖς Φιλιππίναις νήσοις ἐκ πολλῶν ἐτῶν φήμη περιφέρεται· ᾆσμά τι ὀνομαστόν, ὑπὸ τοῦ Frank Sinatra εὐδόκιμον γενόμενον, ἐν karaoke ᾄδειν δεινὰ φέρειν. Ὄπισθεν δὲ ἐκείνης τῆς φήμης γεγονότα χρονικὰ ἀληθῆ εἰσι, μετὰ θυμάτων ἀληθῶν, καὶ διὰ τοῦτο μετ’ αἰδοῦς λεκτέον. Τὸ δ’ ἀξιόλογον ἐρώτημα οὐκ ἔστιν εἰ τὸ ᾆσμα ἐπάρατόν ἐστιν, ἀλλὰ πῶς ἡ δόξα γίγνεται ὡς ἐπάρατον εἴη. Χρονικὰ πολλά, καὶ τῶν ἀλλοεθνῶν, ἀνὰ τὰ ἔτη ἤγγειλε βίας γεγονυίας ἐν τοῖς τῶν Φιλιππίνων karaoke οἰκήμασιν ἐν ᾧ τις αὐτὸ τὸ «My Way» ᾖδεν. Τὸ δὲ πρᾶγμα οὕτω γνώριμον ἐγένετο ὥστε ἔνια οἰκήματα, ὡς λέγεται, ἐκ τοῦ καταλόγου ἐξεῖλον αὐτό, καὶ πολλοὶ ἰδιῶται ᾠδοὶ φεύγειν προαιροῦνται. Ὁ δὲ τῶν πραγμάτων ἀριθμὸς ἄδηλός ἐστι καὶ κατὰ τὸν ἀγγέλλοντα μεταβάλλεται. Τρεῖς καὶ δέκα μῦθοι περὶ τῆς ἐπιστήμης εὐθὺς ἀπεγκαταστατέοι Καὶ ἡ ἐπιστήμη τοὺς ἑαυτῆς ἀστικοὺς μύθους ἔχει, καὶ οὗτοι δολιώτατοι, ἐπεὶ τὴν τοῦ ἐργαστηρίου στολὴν ἐνδεδυμένοι ἀφικνοῦνται. Ὡς πράγματα ἠχοῦσιν, ἐν τῷ δείπνῳ ἐμπείρως μνημονεύονται, καὶ ψευδεῖς εἰσιν. Ἰδοὺ τρία καὶ δέκα σφάλματα γνώριμα, ἕκαστον μετὰ τῆς ἑαυτοῦ διορθώσεως. Τὸ δεινὸν τούτων τῶν μύθων οὐχ ὅτι ψευδεῖς εἰσιν, ἀλλ’ ὅτι ἀληθεῖς δοκοῦσιν, μικρόν τι ἐπιστήμης ἐνέχοντες. Τὸ αὐτὸ τέχνασμα τῶν ἀρίστων ἰῶν, οἳ ὡς ἀρχεῖα συστήματος μεταμφιέννυνται. Τὸ δ’ ἀλεξιφάρμακον ἀεὶ τὸ αὐτό· ἐρωτᾶν τίς ἐμέτρησε, πῶς, καὶ εἴ τις ἐξήτασεν. Εἰ ἡ ἀπόκρισις «ἀνέγνων που», τὸ ἀρχεῖον εἰς ἀπομόνωσιν πεμπτέον. Μῦθοι τῶν ἀκαδημιῶν, τόμος βʹ: ἐξετάσεις, καθηγηταὶ καὶ ἄλλοι ἰοὶ τῶν διδασκαλείων Πρὸ τῶν κοινωνικῶν δικτύων τὰ τῶν ἀκαδημιῶν ψεύσματα διὰ τῶν στοῶν ἐπορεύετο, πρὸ τῶν τοῦ καφέως μηχανῶν καὶ ἐν ταῖς τῶν εἰδήσεων ὁμάσι, τάχει σκώληκος ἐν δικτύῳ ἄνευ τείχους προφυλακῆς. Πᾶν τῆς Ἰταλίας πανεπιστήμιον ὤμνυ τὸν λόγον αὐτοῦ ἐκεῖ γεγονέναι, τῷ ἀνεψιῷ συνοίκου τινός. Ἰδοὺ ὁ δεύτερος τόμος· ὁ αὐτὸς ἰός, νέαι παραλλαγαί. Ὁ ἀκαδημαϊκὸς μῦθος ἀρχιτεκτονικὴν ἀκριβῆ ἔχει. Οὐκ ἔστι διακομιστὴς κεντρικός· ἔστι δὲ δίκτυον ἐξ ἴσων τῶν ἀποδήμων φοιτητῶν, ὧν ἕκαστος τὸν λόγον καταβιβάζει, ὀλίγον μεταποιεῖ καὶ αὖθις κοινοῖ, τὴν ἑαυτοῦ πόλιν ἐν τῷ πεδίῳ «τόπος» γράφων. Οὕτως ἡ αὐτὴ σκηνὴ γίγνεται ἐν Bologna, ἐν Pisa, ἐν Cagliari καὶ ἐν Torino, πολλάκις τῷ αὐτῷ ἀκαδημαϊκῷ ἐνιαυτῷ, ἐνίοτε τῇ αὐτῇ δείλῃ. Μῦθοι τοῦ πανδιδακτηρίου: τὸ βιβλιδάριον τὸ ἐκ τρίτου ὀρόφου πτόμενον Ἕκαστον τῆς Ἰταλίας πανδιδακτήριον διδάσκαλον ἔχει ὃς βιβλιδάριον διὰ τῆς θυρίδος ἔρριψεν. Πάντες ἴσασιν, φίλος τις εἶδεν, ὁ τρίτος ὄροφος ἦν. Ἀλλὰ τὸ αὐτὸ βιβλιδάριον ἅμα ἐν Catania καὶ Padova καὶ Torino καὶ Bologna πτέσθαι λέγεται· ἢ οὖν βιβλιδάριόν ἐστι πανταχοῦ ἅμα παρεῖναι δυνάμενον, ἢ μῦθος πολλαχόσε ἅμα πεμπόμενος. Τὸ πανδιδακτήριον ἄριστον τῶν μύθων φυτώριόν ἐστιν· κατ’ ἔτος γὰρ νέοι φοιτηταὶ ἀφικνοῦνται, ἄνευ ἀντιδότου πρὸς τοὺς ἰοὺς καὶ ἀγωνίας μεστοί, κατ’ ἔτος δὲ οἱ πρεσβύτεροι τοὺς αὐτοὺς λόγους αὖθις εἰς τὸν κεντρικὸν διακομιστὴν ἀναφορτίζουσιν, τουτέστι τὸ τῆς σχολῆς καπηλεῖον. Τελευτώσης δὲ τῆς δεκαετίας τῶν ἐνενήκοντα πολλοὶ τούτων συνελέγησαν ἐν ταῖς τοῦ Διαδικτύου ὁμηγύρεσι ταῖς τοῖς μύθοις ἀνακειμέναις, μετὰ καταλόγου τῶν πόλεων ἐν αἷς ἕκαστος ἀσφαλῶς ἑώρατο. Κατάλογοι μακρότατοι. Ὃ δὴ αὐτὸ τεκμήριόν ἐστιν ὅτι οὐδαμοῦ ἰδίᾳ ἐγένετο. Ἡ τοῦ προϊσταμένου ἐπιστολή: γελοῖον μετὰ ψευδοῦς σφραγῖδος Ἔτη ἤδη πολλὰ ἐν τῷ Διαδικτύῳ ἀναπηδᾷ ἐπιστολή τις ἣν ἀναγνώστης δῆθεν πρὸς τὴν στήλην μεγάλης τινὸς ἐφημερίδος ἔπεμψεν. Διηγεῖται δὲ γενέθλια ὡς οἷόν τε αἴσχιστα ἀποβάντα. Γελοῖον μέν ἐστιν, ἐμφανίζεται δὲ ἐν χλαμύδι καὶ περιτραχηλίῳ, ἐπιγραφὴν ἔνδοξον ὡς ἀποστολέα φέρον· ψεῦσμα μετὰ ψευδοῦς σφραγῖδος ἐργαστηρίου. Ἡγεμών τις γενέθλια ἄγει. Ἐν τῷ ἀκρατίσματι οὐδεὶς αὐτῷ εὔχεται· οἱ οἰκεῖοι πάντες ἐπιλελῆσθαι δοκοῦσιν. Ἐν δὲ τῷ γραφείῳ συνεργός τις μέμνηται, καλεῖ αὐτὸν ἐπ’ ἄριστον καὶ ἔπειτα, συνειδότως βλέπουσα, παρ’ ἑαυτὴν οἴκαδε. Ὁ δέ, πάντα συνιέναι οἰόμενος, σφόδρα ῥᾳθυμεῖ. Ἀνοίγνυται θύρα, καὶ ἐκφαίνονται γυνή, τέκνα, φίλοι καὶ πλακοῦς μετὰ λαμπαδίων· ἑορτὴ ἦν ἀπροσδόκητος. Ὁ δ’ ἐν μέσῳ τῷ ἀνδρῶνι ἕστηκεν ἐν σκευῇ πυριατηρίου καὶ ποδείοις. Ἡ ἐπιστολὴ τελευτᾷ τοῦ ἥρωος, δῆλον ὅτι, τῇ συνεργῷ ὀργιζομένου. Αἱ ἀτοπώταται τῶν διδασκάλων σημειώσεις: ἀλήθεια, ἅλυσις, ἢ μῦθος τῆς τάξεως; Ἑκάστου Σεπτεμβρίου, ἀκριβῶς ὥσπερ ἡ ἀνανέωσις ἡ ἀρχομένη ὅτε δεῖ τυπῶσαι, αὖθις φαίνεται ἡ συλλογὴ τῶν «ἀπιστοτάτων σημειώσεων ὑπὸ διδασκάλων γεγραμμένων». Πάντες ὀμνύουσιν ἀληθεῖς εἶναι, ἐκ γνησίων μητρώων ἀντιγεγραμμένας. Τὸ δὲ δεινόν, ὅτι ὀμνύουσι πρὶν καὶ τὰ τηλέφωνα εἶναι οἷς φωτογραφεῖν. Αἱ τῶν σχολικῶν σημειώσεων συλλογαὶ γένος ἴδιόν εἰσι· ῥήματα ἐν τῇ γραφειοκρατικῇ τοῦ μητρώου τῆς τάξεως γλώττῃ, πράγμασιν ἀτόποις προσηρμοσμένα. Μαθηταὶ πορείας εἰς τὸν οὐρανὸν μιμούμενοι, τάξεις στασιάζουσαι καὶ τὸ πολίτευμα ἐπικαλούμεναι, πειράσεις δωροδοκίας νομίσμασι ψευδέσι παιγνίου τινὸς τραπεζικοῦ. Κατ’ ἔτος δ’ ὁ κατάλογος ἐπιγραφὴν μεταβάλλει, «τὰ ἄριστα τοῦ πέρυσι», «τὰ ἄριστα τοῦ τῆτες», πολλὰ δὲ ῥήματα τὰ αὐτὰ μένει, τὴν ἡμέραν ἀνανεωμένην ἔχοντα. Ὁ Elvis τὴν οἰκοδομὴν κατέλιπεν, οἱ δὲ μῦθοι οὔ Elvis Presley ἐτελεύτησε τῷ 1977, ἐν Graceland. Οἱ δὲ περὶ αὐτοῦ μῦθοι ἄριστα ὑγιαίνουσι καὶ πληθύνονται ὥσπερ αἱ ἀνεῳγμέναι καρτέλαι ἐν τῷ περιηγητῇ χρήστου τεταραγμένου. Ἑκάστου δὲ Αὐγούστου, ἀκριβεῖς ὥσπερ αὐτομάτη ἀναβάθμισις, πάντες ἐπανέρχονται. Εἰσὶν ἔνδοξοι καὶ εἰσὶ μυθικοί. Ὁ δὲ Elvis εὐθὺς εἰς τὸ δεύτερον γένος μετέβη, τὰ τοῦ συστήματος ἀπαιτούμενα ὑπερπηδήσας. Περὶ δὲ αὐτὸν ἐκ πολλῶν δεκαετιῶν διηγήματα ἀληθῆ, ἡμιαλήθειαι καὶ πλάσματα καθαρὰ περιφέρεται, εἰς ἓν μέγα ἀρχεῖον ἄνευ πίνακος συμμεμιγμένα. Αὕτη ἡ ἀρίστη τοῖς ἀστικοῖς μύθοις κατάστασις· τοσαύτη γὰρ ὕλη γνησία ὥστε καὶ τὴν ψευδῆ πιστὴν ποιεῖν. Ἡ μεγάλη Ἀγγλικὴ αἴλουρος: πάρδαλις ἀληθὴς ἢ κύων Labrador λανθάνων; Οἱ Ἄγγλοι θηρία ἔχουσι δημοσίᾳ ἥσυχα· οὐ λέοντες, οὐκ ὄφεις ἰοβόλοι ἄξιοι φροντίδος, τὸ πλεῖστον τέρας τι λιμναῖον ἐν Σκωτίᾳ ἵνα τοὺς ξένους θεωροὺς προσάγηται. Ὅμως δὲ ἐκ πολλῶν δεκαετιῶν, ἀνὰ λόφους καὶ ὕλας καὶ προάστεια, φήμη περιφέρεται ξένου ἀπροσδοκήτου· μεγάλης αἰλούρου μελαίνης, παρδάλεώς τινος εἴδους, ἐλευθέρας ἀνὰ τοὺς ἀγροὺς πλανωμένης. Αἱ δὲ τῆς μεγάλης αἰλούρου θέαι κανόνα βεβαιότατον ἔχουσιν, ὥσπερ ἔντυπον προσυμπεπληρωμένον· Μῦθοι περὶ τῶν ἐπιφανῶν: ὅταν ἡ δόξα διακομιστὴς ψευσμάτων γίγνηται Εἰ ὁ ἀστικὸς μῦθος ἰός ἐστιν, ἄνθρωπος ἐπιφανὴς διακομιστής ἐστι μυρίοις χρήσταις συνδεδεμένος· μιᾶς φήμης δεῖ, καὶ ἡ μίανσις βεβαία. Αἱ περὶ τῶν ἐπιφανῶν φῆμαι ἀρχαῖαί εἰσιν ὥσπερ αὐτὴ ἡ δόξα, καὶ πᾶσαι ἓν ἴδιον ἔχουσιν· πολλῷ θᾶττον διαδίδονται τῶν ἐλέγχων. Πρὶν ἐπὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἐλθεῖν, μνησθῶμεν τῶν ἀνωνύμων κλασικῶν· ὁ ἐξεγειρόμενος ἄνευ νεφροῦ ἐν πυέλῳ κρυστάλλου μεστῇ, ὁ ξένος ὁ περιπέτειάν τινα μυστηριώδη παθὼν καὶ μόνον γραμματεῖον φοβερὸν εὑρίσκων. Λόγοι εἰσὶν ἄνευ ὀνομάτων, ἄνευ ἡμερῶν, ἀεὶ ὑπὸ ἀνεψιοῦ τινος λεγόμενοι. Ὅταν δὲ τῷ σχήματι τούτῳ πρόσωπον γνώριμον προστεθῇ, ὁ μῦθος ἐκ τῆς δωρεὰν μορφῆς εἰς τὴν πολυτελῆ μεταβαίνει. Τὸ ἀερῶδες πάθος ἐν τῇ ἁμάξῃ: μῦθος μετὰ θεατῶν ἐποχουμένων Οἱ μὲν τῶν μύθων φοβοῦσιν, οἱ δὲ εἰς σκέψιν ἄγουσιν. Οὗτος δὲ μόνον ἐρυθριᾶν ποιεῖ, καὶ διὰ τοῦτο ἀθάνατός ἐστιν. Ἔστι δὲ ὁ λόγος τῆς τελείας αἰσχύνης, ἣν ἕκαστος ἡμῶν παθεῖν φοβεῖται, διηγούμενος ὡς τῇ φίλου τινὸς μνηστῇ συμβάσης. Αὐτὴ καὶ αὐτὸς εἰς συμπόσιον λαμπρότατον κέκληνται. Πᾶσα ἡ ἡμέρα παρὰ κουρεῖ καὶ ἐν ἱματίοις καὶ ὑποδήμασι καινοῖς δεδαπάνηται. Ἑσπέρας δὲ αὐτὸς ἐπ’ αὐτὴν ἔρχεται, τὴν θύραν τῆς ἁμάξης ὡς ἀληθὴς ἱππεὺς ἀνοίγει καὶ αὖθις κλείει. Ὁ ἐπὶ τῆς Σελήνης λίθινος ἄγγελος: ἀνατομὴ ψεύδους οὐρανίου Πρὸ ἐτῶν τινων ἐν τῷ δικτύῳ ἀγγελία περιεφέρετο ἱκανὴ τὰ τηλεσκόπια σεῖσαι· ἐν δείγματι γὰρ λίθου σεληνιακοῦ ὑπὸ τῶν τοῦ Apollo ἀποστολῶν κομισθέντι γλυπτὸν μικρὸν ἀγγέλου σχῆμα ἔχον ἐνεῖναι ἐλέγετο, διακοσίων χιλιάδων ἐτῶν, ἅπαξ δειχθὲν καὶ ἔπειτα ἀφανισθέν. Ψεῦδός ἐστιν. Ἀλλὰ ψεῦδος οὕτω καλῶς συντεθειμένον ὥστε νεκροψίας ἄξιον εἶναι. Ὁ λόγος πάντα εἶχε τὰ προσήκοντα φάρμακα. Ἐπιστήμων δή τις, ὃς ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας παρὰ τῇ τῶν Ἀμερικανῶν οὐρανοπλοΐας ὑπηρεσίᾳ εἰργάσθαι ἐλέγετο, νῦν ἀναπαυόμενος καὶ τέλος ἐλεύθερος λέγειν. Ἀντικείμενον λαμπρὸν καὶ ἀργυροειδές, ἐκ μετάλλου μόνον ἐν τῇ Σελήνῃ ὄντος πεποιημένον. Χρονολόγησις λαμπρά. Καὶ τὸ μέγα τέλος· τὸ εὕρημα κρυπτόμενον ἵνα μὴ πανικὸς πανταχοῦ τῆς γῆς γένηται. Ὁ πάπας καὶ ὁ ἐξωγήϊνος τοῦ Castel Gandolfo: φήμη ἄνευ σφραγῖδος Ἐν δὲ τοῖς ἀλλοκοτωτάτοις τῶν ἐν τῷ δικτύῳ μύθων εἷς ἐστιν ἐξαιρέτους ὑποκριτὰς ἔχων· πάπαν μάλα φιλούμενον, κῆπον θερινόν, καὶ ξένον πολὺ πόρρωθεν ἥκοντα. Λέγεται δὲ τῷ 1961 Giovanni XXIII ἐξωγηΐνῳ τινὶ ἐν Castel Gandolfo ἐντυχεῖν. Λέγεται. Καὶ ἐνταῦθα τὸ τοῦ ἀντιδότου ἔργον ἄρχεται. Ἡ δὲ μάλιστα διαδεδομένη ἔκδοσις διηγεῖται ὡς ὄχημα φωτεινὸν ἐν τοῖς κήποις τῆς θερινῆς τοῦ ἀρχιερέως κατοικίας καθίσειεν. Ἐξελθεῖν δὲ μορφήν τινα σχεδὸν ἀνθρωπόμορφον, φωτὶ περιβεβλημένην, καὶ τὸν πάπαν πλέον ἢ τέταρτον ὥρας αὐτῇ διαλεχθῆναι. Τέλος δὲ ῥῆμά τι περὶ τῆς πάντων ἀδελφότητος εἰπεῖν, οὐδὲν ἄλλο πώποτε ἀποκαλύψαντα. Τέθνηκε Paul McCartney; Τὰ τεκμήρια, τὰ ἐξώφυλλα καὶ οἱ πιστεύοντες Ὁ μὲν μῦθος λέγει Paul McCartney ἐν τῇ δεκαετίᾳ τῶν ἑξήκοντα ἀποθανεῖν καὶ ὑπὸ ὁμοίου ἀντικατασταθῆναι. Τὸ δ’ ἀληθὲς λέγει Paul McCartney ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας γράφοντα καὶ ἐγγράφοντα καὶ συναυλίας ποιοῦντα διατελέσαι. Ὁ δὲ μῦθος μέγα πλεονέκτημα ἔχει πρὸς τὸ ἀληθές· τεκμήρια ἔχει. Κατὰ δὲ τοὺς τῆς θεωρίας προστάτας, οἱ ἄλλοι Beatles μηνύματα ἐν τοῖς τῶν δίσκων ἐξωφύλλοις ἔκρυψαν, ὥσπερ προγραμματισταὶ ἀπόρρητόν τι ἐν τῷ κώδικι καταλείποντες. Τὸ δὲ μάλιστα θρυλούμενον τὸ τῆς εἰκόνος ἐπὶ τῆς ἐνδοξοτάτης τῆς οἰκουμένης τῶν πεζῶν διαβάσεως· μόνος αὐτὸς γυμνοῖς ποσὶ βαδίζει, ἐκτὸς ῥυθμοῦ βαίνει, καὶ ἐπὶ ἁμάξης ἐν τῷ βάθει ἑστηκυίας πινακίς ἐστιν ἐν ᾗ τινες τῆς ἡλικίας αὐτοῦ μνείαν ἀναγιγνώσκειν ἐβουλήθησαν. Πρόσωπα ἐπιφανῶν ἐν ταῖς ἀνταυγείαις: ἡ παρειδωλία ψεύσματα τίκτει Τῷ θέρει τοῦ 2009, ὀλίγαις ἡμέραις μετὰ τὸν τοῦ Michael Jackson θάνατον, ὁδοιπόρος τις Ἄγγλος ταῖς ἐφημερίσι διηγήσατο ὅτι τὸ τοῦ ᾠδοῦ πρόσωπον εἶδεν ἐν τῷ τοῦ αὐτοκινήτου καλύμματι ἀνταυγάζον, ἐν εἰκόνι ἣν ἔλαβεν ἵνα αὐτὸ ἀποδῶται. Ἡ ἀγγελία ἐν ὀλίγαις ὥραις τὴν οἰκουμένην περιῆλθεν. Τὸ δὲ πρόσωπον, εἴ τις ἀκριβῶς ἐσκόπει, νεφέλη ἦν. Τὸ φαινόμενον ὄνομα ἔχει· παρειδωλία. Ἔστι δ’ ἡ τοῦ ἐγκεφάλου ῥοπὴ πρὸς τὸ μορφὰς γνωρίμους, μάλιστα δὲ πρόσωπα, ἐν εἰκόσι τυχαίαις ὁρᾶν· ἐν νεφέλαις, ἐν κηλῖσι τῶν τοίχων, ἐν ῥευματοδόταις, ἐν τμήμασιν ἄρτου φρυκτοῦ. Πρόγραμμα ἀναγνωρίσεως προσώπων ἐστὶν ἐξ ἀρχῆς ἐγκατεστημένον, πρὸς τὸ μηδέποτε μηδὲν πρόσωπον παριδεῖν βελτιωθέν, κἂν δέῃ ἔνια περιττὰ ὁρᾶν. «Paul is dead»: πῶς ὁ περὶ τοῦ ἀντικατασταθέντος Beatle μῦθος ἐγένετο Εἰ κατάλογός τις ἦν τῶν μακροβιωτάτων ἀστικῶν μύθων, οὗτος ἀεὶ ἐπὶ τοῦ βήματος ἂν ἦν· Paul McCartney ἐν δυστυχήματι ὁδικῷ ἐν τῇ δεκαετίᾳ τῶν ἑξήκοντα ἀποθανεῖν λέγεται, ἐξ ἐκείνου δὲ ὅμοιός τις ἀντ’ αὐτοῦ εἶναι. Ψευδής ἐστιν. Ἡ δὲ τῆς διασπορᾶς αὐτοῦ ἱστορία ὑπόδειγμα τέλειον, ἐγχειριδίου ἀσφαλείας ὑπολογιστικῆς ἄξιον. Φῆμαι μὲν σποράδες περὶ δυστυχήματός τινος ἤδη τοῖς προτέροις ἔτεσι περιεφέροντο, ὁ δὲ μῦθος αὐτὸς φθινοπώρου τοῦ 1969 ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις ἐξερράγη. Πρῶτον μὲν λόγοι τινὲς ἐν φοιτητικαῖς ἐφημερίσιν, ἔπειτα κλήσεις αὐτόθεν εἰς ῥαδιοφωνικὸν σταθμὸν ἐν Detroit, οὗ ἀκροαταί τε καὶ οἱ ἀγορεύοντες «τεκμήρια» ἐν τοῖς δίσκοις ζητεῖν ἤρξαντο. Ὀλίγαις δ’ ἑβδομάσιν ὁ λόγος πανταχοῦ ἦν. Εἰ πάντα δόξα ἐστί, τὸ ψεῦσμα ἀεὶ νικᾷ Ἔστι δόξα τις ἣ σφόδρα ἀρέσκει ἐν τῷ Διαδικτύῳ· πᾶσαι αἱ γνῶμαι ἴσαι, ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ἀλήθειαν ἔχει, καὶ ὁ τεκμήρια αἰτῶν ἀηδής. Ἐλευθεριότης διανοίας δοκεῖ. Τῷ δ’ ὄντι θύρα ἐστὶν ἀνεῳγμένη, καὶ δι’ ἐκείνης τῆς θύρας οἱ ἀστικοὶ μῦθοι εἰσέρχονται οὐδὲ τὰ ὑποδήματα ἀπομάξαντες. Ὁ μὲν Πρωταγόρας πάντων χρημάτων μέτρον ἄνθρωπον ἔλεγεν· ὁ δὲ διακομιστὴς οὐκ ἐπείσθη. Φαντάσασθε διακομιστὴν ἐν ᾧ πᾶς ὁτιοῦν γράφειν δύναται, καὶ ἐν ᾧ πᾶν ἀρχεῖον ἴσην ἀξίαν παντὶ ἄλλῳ ἔχει. Τὸ τεχνικὸν βιβλίον ἴσον ἄγει τῷ τοῦ γείτονος σχολίῳ. Μετὰ δὲ ἑβδομάδα τὸ μὲν βιβλίον οὐκέτι εὑρίσκετε. Τὸ δὲ σχόλιον εἰς ἑκατοντάδας φακέλων ἀντεγράφη. Grand Canyon: ὅταν τὰ χρονικὰ λίαν ταχέως μῦθος γίγνηται Οὐ πάντες οἱ μῦθοι ἐκ παιδιᾶς γίγνονται. Ἔνιοι γὰρ ἐξ ἔργου ἀληθοῦς καὶ λυπηροῦ, ὃ αἱ ἐπιγραφαὶ εἰς αἴνιγμα μεταβάλλουσι πρὶν καὶ γνῶναί τινα τί ἐγένετο. Ὅδε ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ μηχανισμοῦ ἐστιν, καὶ ἄνευ σκωμμάτων περὶ τοῦ ἐμπλεκομένου ἀνθρώπου. Τῷ 2009 τὰ πρακτορεῖα ἤγγειλαν ὅτι ἅμαξα ἀπὸ σκοπιᾶς τινος τοῦ Grand Canyon, ἐν Arizona, κατεκρημνίσθη, καὶ ὁ ἡνίοχος ἀπέθανεν. Αἱ δὲ τοῦ δρυμοῦ ἀρχαὶ ἔλεγον ἐρευνᾶσθαι· ὁ γὰρ τρόπος οὐ σαφὴς ἦν, καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς ἐκέκριτο. Μῦθοι ἀθάνατοι: τὸ κακόβουλον πρόγραμμα τὸ πᾶσαν διαμόρφωσιν ὑπερβιοῦν Εἰσὶ λόγοι οἳ οὐδέποτε ἀποθνῄσκουσιν· ἐλέγχεις, εἰς ἀπομόνωσιν πέμπεις, τὸν δίσκον διαμορφοῖς, καὶ τρισὶν ἑβδομάσιν ὕστερον ἰδοὺ αὖθις ἐν τῷ τῆς τηθίδος σου κιβωτίῳ. Οὗτοι οἱ κλασικοὶ ἀστικοὶ μῦθοί εἰσι, τὸ σταθερώτατον πρόγραμμα ὃ πώποτε ὑπὸ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἐγράφη. Μηδεμία ἀνανέωσις, συμβατότης παντελὴς πρὸς τὰ ὀπίσω, ἀπὸ τοῦ δημοσίου τηλεφώνου τοῦ διὰ κερμάτων μέχρι τῆς τῶν φίλων συνομιλίας. Μῦθος εὖ πεποιημένος ἀεὶ τὴν αὐτὴν ψηφιακὴν ὑπογραφὴν ἔχει. Ὁ διηγούμενος οὐ παρῆν, ἡ δὲ πηγὴ «ἀξιοπιστοτάτη». Πολλαὶ μορφαί εἰσι, καὶ ἑκάστη ὄμνυσι τὸ πρωτότυπον εἶναι. Ἡ δ’ ἀρχὴ ἀεὶ ἡ αὐτή· φίλος τις ἔφη μοι ὅτι. Τὸ κῦμα τὸ τέλειον καὶ ὁ ἐκ καταλόγου κυματοδρόμος: δύο μῦθοι Πᾶς κυματοδρόμος φίλον ἔχει ὃς φίλον οἶδε τὸν ἐπὶ τοῦ τελείου κύματος δραμόντα, ἐν κόλπῳ ἀπορρήτῳ, εἰς ὃν μόνον μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἐρημίας ἔξεστιν ἀφικέσθαι. Οὐδεὶς δ’ ἔχει τὰς συντεταγμένας, οὐδεὶς τὰς εἰκόνας. Οὗτος κάλλιστος μῦθος τοῦ ἀγωνίσματός ἐστι, καὶ ὥσπερ πάντες οἱ καλοὶ μῦθοι, ἄνευ τεκμηρίων ἄμεινον περιφέρεται. Ὁ περὶ τοῦ τελείου κύματος λόγος ὥσπερ δίκτυον ἴδιον λειτουργεῖ· δεῖ γὰρ τοῦ ὀρθοῦ συνθήματος πρὸς τὸ εἰσελθεῖν, τὸ δὲ σύνθημα οὐδεὶς λέγει. Τοσοῦτον μόνον ἴσμεν, ὅτι ὄπισθεν ἀκρωτηρίου τινός ἐστιν, ὅτι ἀεὶ θραύεται, ὅτι ὁ ἄνεμος ἀεὶ οὔριος, καὶ ὅτι ἀεί τις πάρεστιν ὃς ἐκεῖ ἦν «τῇ πρὸ τοῦ ὀνομαστὸν γενέσθαι ἑβδομάδι». Ἡ Μορμώ: ὁ ἀρχαιότατος μῦθος, ἔτι ἐν δοκιμαστικῇ μορφῇ Ἡ Μορμὼ πρόσωπον οὐκ ἔχει, οἰκίαν οὐκ ἔχει, οὐδὲ δακτύλου ἴχνος πώποτε κατέλιπεν. Ὅμως γενεὰς παίδων μόνῃ τῇ τοῦ ὀνόματος δυνάμει ἐν κόσμῳ κατέσχεν, καὶ αἱ Ἀθήνησι τίτθαι ἤδη αὐτῇ ἐχρῶντο. Ἔστι δὲ ὁ ἀρχαιότατος καὶ ἀνυτικώτατος μῦθος ὅστις πώποτε ἐγράφη· μηδεμία ὀκτὰς περιεχομένου, πᾶσα διάδοσις. Ἑκάστη χώρα τὸ ἑαυτῆς ἔχει· τὴν Μορμώ, τὴν Λάμιαν, τὸν μέλανα ἄνδρα, τὸ ὑπὸ τῇ κλίνῃ τέρας, τὸν τὰ παιδία ἁρπάζοντα ὅσα τὸ ἔτνος μὴ καταφάγῃ. Τὸ δὲ θεμελιῶδες ἴδιον ἡ ἀοριστία. Οὐκ ἴσμεν ὁποῖόν ἐστιν, οὐκ ἴσμεν πόθεν ἥκει, οὐκ ἴσμεν τί ἀκριβῶς βούλεται. Τοσοῦτον μόνον ἴσμεν, ὅτι ἥκει, ἐὰν δυσκολαίνῃς. Clint Eastwood υἱὸς τοῦ Stan Laurel; Σύμπτωμα εἰς ἀγγελίαν προαχθέν Ἐνίοτε τὸ Hollywood δρᾶμα ποιεῖ. Πλεονάκις δὲ μῦθον. Εἷς δὲ τῶν φανταστικωτάτων λέγει Clint Eastwood, τὸ σκληρότατον τῶν δυτικῶν δραμάτων πρόσωπον, ὄντως υἱὸν εἶναι τοῦ Stan Laurel, τοῦ ἐνδόξου κωμῳδοῦ (ὃν Ἰταλοὶ Stanlio καλοῦσιν). Ὁ βουκόλος ὁ σιωπηλὸς καὶ ὁ τῆς πρᾳείας κωμῳδίας βασιλεύς· ἐν μὲν χάρτῃ σύμμιξις ἀκαταμάχητος, ἐν δὲ τῷ ἀληθεῖ ψεῦδος. Ἡ φήμη ἐπὶ δυοῖν στύλοιν ἐρείδεται, ἀμφοτέροιν γυψίνοιν· Walt Disney πεπηγώς; Φῆμαι καὶ μῦθοι περὶ τοῦ τῶν ὀνείρων ἀνδρός Ὅταν τις ἀρχὴν μεγάλην μύθους διηγούμενος οἰκοδομῇ, ὀψέ ποτε καὶ περὶ αὐτοῦ μύθους διηγοῦνται. Τοῦτο συνέβη Walt Disney, τῷ τῶν γεγραμμένων κινουμένων εἰκόνων δεσπότῃ, περὶ ὃν ἡ φήμη μικρόν τινα παράδεισον διαβολῶν ᾠκοδόμησεν. Ἔνιαι δ’ οὕτω διαπεφοιτήκασιν ὥστε πολλοὶ ὡς γεγενημένα νομίζουσιν. Ἐξετάσωμεν οὖν αὐτὰς ὥσπερ ἀντιδότῳ. Walt Disney ἐγένετο μὲν ἐν Chicago τῷ 1901, ἐτράφη δὲ ἀνὰ πόλεις τε καὶ ἀγροὺς ἐν τῇ μέσῃ Ἀμερικῇ, καὶ ἐν τῇ τῶν ἀγγελιῶν γραφικῇ ἐργάζεσθαι ἤρξατο, οὗ τὴν τῶν εἰκόνων κίνησιν ἐξηῦρεν. Μετὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ Roy ἐργαστήριον ἱδρύσατο, ὃ μετὰ ἔτη χαλεπὰ καὶ ἀποτυχίας τινὰς ἐμπορικὰς μεγίστης εὐτυχίας ἔτυχεν, καὶ διὰ τὴν τοῦ ἤχου εἰς τὰς κινουμένας εἰκόνας εἴσοδον. Εἵποντο δὲ μακρὰ δράματα, κρίσεις, ἀναλήψεις, καὶ τέλος τὸ μέγα τῶν θεματικῶν παραδείσων ἔργον. Ἐτελεύτησε δὲ Δεκεμβρίῳ μηνὶ τοῦ 1966. Μῦθοι ἐν καταποτίοις: τὸ ἐπιτομάριον τῶν ψευσμάτων τῆς τοῦ καφέως ἀναπαύλης Ἔνιοι τῶν ἀστικῶν μύθων μυθιστορήματά εἰσιν. Ἄλλοι δὲ τηλεγραφήματα· μία γραμμή, ἓν θαυμαστικόν, καὶ πρὸς τὴν ἑπομένην τοῦ καφέως ἀνάπαυλαν. Ἥδε ἡ συλλογὴ τῶν συμπεπιεσμένων μορφῶν, τὰ .zip ἀρχεῖα τῆς φήμης, μετὰ τοῦ ἐλέγχου τοῦ ἀλεξιφαρμάκου ἤδη προσηρτημένου. Αἱ παλαιαὶ τῶν μύθων συλλογαὶ πολλάκις ἀπειλῇ ἐτελεύτων· εἰ μὴ πιστεύεις, δεινόν τί σοι συμβήσεται. Ἐγὼ δ’ ἀνάπαλιν τελευτῶ. Ὁ τούτοις τοῖς λόγοις ἀπιστῶν ὀρθῶς φρονεῖ, καὶ γέρας λαμβάνει ἀλεξιφάρμακον δωρεάν. Ὄνομα δ’ αὐτῷ ἀμφιβολία· οὐ λήγει, οὐ βραδύνει τὸν ὑπολογιστήν, οὐδὲ τὴν πιστωτικὴν κάρταν αἰτεῖ. Μῦθοι ἐξετάσεων: τὸ βαρόμετρον, οἱ κίονες καὶ τὸ τοῦ Carnot δίκυκλον Πᾶν πανδιδακτήριον ἀρχεῖον ἀπόρρητον ἔχει ὃ οὐκ ἐν τῇ βιβλιοθήκῃ κεῖται· τοὺς τῶν ἐξετάσεων λόγους ἐξ ἔτους εἰς ἔτος παραδιδομένους. Οὐδεὶς εἶδεν, πάντες ἀληθεῖς ὀμνύουσιν, καὶ πᾶσα σχολὴ αὐτοῦ ἐκεῖ γενέσθαι φησίν. Πρῶτον τοῦτ’ ἐστὶν ἐν τῇ ἱστορίᾳ σύστημα διανομῆς peer-to-peer· οὐδεὶς κεντρικὸς διακομιστής, μόνον νέοι φοιτηταὶ τὰ ἀρχεῖα ἀλλήλοις παραδιδόντες. Ὁ διδάσκαλος ἐρωτᾷ πῶς ἄν τις τὸ τοῦ οὐρανοξύστου ὕψος βαρομέτρῳ μετρήσειεν. Ὁ δὲ φοιτητὴς προτείνει σπάρτῳ καθεῖναι καὶ τὸ σπάρτον μετρῆσαι. Οὐκ ὀρθῶς. Ἔπειτα ἀφεὶς πεσεῖν τὸν τῆς πτώσεως χρόνον μετρεῖ. Οὐκ ὀρθῶς. Εἶτα τὸ ἐκκρεμές, εἶτα αἱ ἐν ἡλίῳ σκιαί, ὥσπερ Θαλῆς ἐπὶ τῶν πυραμίδων. Τέλος δὲ ἡ τελεία λύσις· τὸ βαρόμετρον τῷ θυρωρῷ δωρήσασθαι ἀντὶ τοῦ τῆς οἰκοδομῆς ὕψους. Ὁ δύτης ὑπὸ τοῦ Canadair ἁλιευθείς: ὁ μῦθος ὁ ἐξ οὐρανοῦ πίπτων Δύτης τις παρὰ τὴν ἀκτὴν ἡσύχως νεῖ. Μικρὸν ὕστερον ἐπ’ ἄκρου λόφου κεκαυμένου εὑρίσκεται, μετὰ τῆς στολῆς καὶ τῶν πτερυγίων καὶ τῶν φιαλῶν τοῦ ἀέρος, ἐκπεπληγμένος. Ἀεροπλάνον γὰρ πυροσβεστικὸν δῆθεν ἀνείλετο αὐτὸν ὕδωρ ἀρυόμενον καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὰς φλόγας ἀφῆκεν. Ἐμοὶ δ’ εἶπε φίλος τοῦ ἐμοῦ ἀνεψιοῦ, ὃς ὡς πηγὴ τὴν αὐτὴν πίστιν ἔχει ἥνπερ ἱστοσελὶς ἄνευ πιστοποιητικοῦ. Ὁ μῦθος ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην περιφέρεται, καὶ ἐν ἑκάστῃ χώρᾳ ὁ δύτης λίμνην καὶ θάλατταν καὶ λόφον μεταβάλλει. Ἐνίοτε τέθνηκεν, ἐνίοτε ζῇ καὶ ταράττεται, ἐνίοτε ἐκ δένδρου κρεμάμενος εὑρίσκεται. Τὸ δὲ κοινὸν λεπτὸν ἡ εἰκών· ὁ ἄνθρωπος ἐν τῇ στολῇ ἐν μέσῃ ὕλῃ ἀπηνθρακωμένῃ. Εἰκὼν οὕτως ἄτοπος ὥστε ἀνάγκη δοκεῖν ἀληθῆ εἶναι, ἐπεὶ «τίς ἂν πλάσειεν;». Ἀπόκρισις· πᾶς τις, μετὰ τὸ δεῖπνον. SVV, «εἰ πρόεισι, πρόεισι»: ἡ αἰνιγματώδης ἐγγραφὴ ἐν τῷ λογαριασμῷ Φίλος μοί τις εἶπεν, ὃς παρὰ τοῦ ἀνεψιοῦ ἤκουσεν, ὃς σχεδὸν παρῆν· ἐν ἑστιατορίῳ τινὶ τόπου θεωρικοῦ οὐδέποτε ὀνομασθέντος, ἐπὶ τέλει τοῦ λογαριασμοῦ ἐγγραφή τις αἰνιγματώδης φαίνεται. SVV, καὶ ἐφεξῆς ἀριθμός. Οὐδεμία ἐξήγησις, οὐδὲν ὑπόμνημα, μόνον τρία γράμματα καὶ ποσόν. Πελάτης δέ τις φιλοπευθὴς τὸν ἑστιάτορα καλέσας ἐρωτᾷ τί σημαίνει. Ὁ δὲ ὡς ἀκακώτατα ἀποκρίνεται· «Se va, va», τουτέστιν «εἰ πρόεισι, πρόεισι». Δηλονότι· εἰ μὲν ὁ πελάτης μὴ ἀναγνοὺς ἀποδίδωσι, καλῶς· εἰ δ’ αἰσθάνεται, οὐδὲν δεινόν, ἀφαιρεῖται καὶ φίλοι ὡς πρότερον. Ὁ δίσκος CD ἐπὶ τοῦ πίνακος κατὰ τοῦ ταχυσκόπου: μῦθος ἀνακλώμενος Πάλαι μὲν ἐκ τοῦ ὀπισθίου κατόπτρου προβασκάνια ἐκρέμαντο, κέρατα ἐρυθρὰ καὶ κοροπλάθια. Ἔπειτα δέ ποτε δίσκοι CD ἐφάνησαν. Οὐχ ἵνα ἀκούοιντο, ἀλλ’ ἵνα τὸν ταχυσκόπον τυφλώσωσιν. Οὕτω γοῦν ὁ μῦθος λέγει, ὃς δίσκον ἐγκαταστάσεως εἰς φυλακτήριον τεχνικὸν μετέβαλεν. Οἱ δὲ πιστεύοντες εἰς δύο αἱρέσεις διῄρηνται, ὥσπερ θρησκεῖαι τῆς ἠλεκτρονικῆς. Μῦθοι τοῦ πανδιδακτηρίου: ἐν Γενούᾳ ἠκούσθη, ἐν Παταβίῳ ὠμόσθη Οἱ ἐνδοξότατοι τῶν ἐξετάσεων λόγοι ἴδιόν τι θαυμαστὸν ἔχουσιν· ἐπὶ τέλει γὰρ ἀεὶ σημείωσιν ἐν παρενθέσει φέρουσιν. «Ἐν Γενούᾳ ἠκούσθη.» «Τῷ διδασκάλῳ Τ. προσάπτεται.» «Ὑπὸ δυοῖν τῶν τότε ὑπηρετῶν διηγηθείς.» Τοῦτ’ ἔστι τὸ τῆς γνησιότητος αὐτῶν πιστοποιητικόν, καὶ τοσούτου ἄξιον ὅσου κλεῖθρον χρωματιστῇ γραφίδι ἐπὶ τῆς τῶν διευθύνσεων ζώνης γεγραμμένον. Ἐν τοῖς ὑπολογισταῖς τὸ πιστοποιητικὸν ἐγγυᾶται ὅτι ὁ λέγων ὄντως ἐκεῖνός ἐστιν ὅστις εἶναί φησιν. Ἐν δὲ τοῖς τῶν πανδιδακτηρίων μύθοις τὸ πιστοποιητικὸν παρένθεσίς ἐστιν· πόλις, σχολή, τὸ πλεῖστον τὰ τοῦ διδασκάλου ἀρχικὰ γράμματα. Ἱκανὰ μὲν ὥστε ἀκριβὴς δοκεῖν, ἐλάττω δὲ ἢ ὥστε ἐλεγχθῆναι. Ὑγίεια καὶ κίνδυνοι: τὰ ψεύδη τὰ πρὸ τοῦ Wi-Fi περιφερόμενα Πρὸ τῶν κοινωνικῶν δικτύων τὰ περὶ ὑγιείας ψεύδη δι’ ἀντιγράφων φωτοτυπικῶν ἐπορεύετο. Ἐξίτηλα, στρεβλά, σφραγῖδα ἄσημον ἔχοντα καὶ τὴν ἀεὶ παροῦσαν παράκλησιν· «Διαδότε». Ἀνεπιθύμητα γράμματα ἐπὶ χάρτου ἦν, καὶ κρεῖττον τῶν ἀληθινῶν ἤνυεν. Οὗτοι οἱ μῦθοι κοινὸν ἔχουσι τὸ ἐγγενὲς πρόγραμμα· κίνδυνον ἐν πράγματι καθημερινῷ κρυπτόμενον, ἀρχὴν εἰκῇ ἐπικαλουμένην, καὶ τὸ πρόσταγμα τοῦ προπέμπειν. Ἐπιστολαὶ ἁλυσιδωταί εἰσι λευκὸν ἱμάτιον ἰατρικὸν φοροῦσαι. Τὸ δὲ κάλλιστον ὅτι οὐδεὶς πώποτε τῷ ποιητῇ ἐνέτυχεν, ὥσπερ τῷ αἰνιγματώδει συναδέλφῳ ὃς τὸν τοῦ δικτύου τυπωτῆρα τῷ 2009 ἐρρύθμισεν. Λόγοι φρικώδεις: τὸ τῶν φρικῶν ἀρχεῖον ὃ οὐδεὶς πώποτε ἐξήτασεν Πᾶσα φίλων ἑταιρεία ἀρχεῖον ἀπόρρητον φυλάττει λόγων τὸ αἷμα πηγνύντων. Οὐδεὶς οἶδε τίς αὐτοὺς ἀνεβίβασεν, οὐδεὶς πώποτε τὸ ἄθροισμα ἐλέγχου ἐξήτασεν, καὶ ὅμως δεκαετηρίδας περιφέρονται ἄνευ μιᾶς καταρρεύσεως. Συνέλεξα δ’ αὐτοὺς ἐνθάδε, μετὰ τῶν προσηκουσῶν ἀσφαλείας σημειώσεων. Πρῶτος κανὼν τῶν φρικωδῶν λόγων· οὐδέποτε τῷ διηγουμένῳ ἐγένοντο. Γίγνονται τῷ ἀνεψιῷ φίλου τινός, τῷ ἀδελφῷ συνεργοῦ, γυναικί τινι κώμης γείτονος ἧς οὐδεὶς τὸ ὄνομα μέμνηται. Πηγή ἐστιν ἄνευ πιστοποιητικοῦ SSL· ὁ τοῦ λόγου περιηγητὴς τὸ κλεῖθρον κατεαγὸς δείκνυσιν, ἡμεῖς δὲ «πρόελθε ὅμως» πατοῦμεν, ἐπεὶ ἡ φρίκη τοῦ κινδύνου ἀξία. Ἔρωτες καὶ μοιχεῖαι: οἱ λόγοι οἱ ἐν σκότῳ περιφερόμενοι Ἑκάστη τῆς Ἰταλίας κώμη τὸν ἑαυτῆς λόγον ἀκόλαστον ἔχει, καὶ τὸ θαυμαστὸν τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἀεὶ ὁ αὐτὸς λόγος ἐστίν. Μεταβάλλεται μὲν τὸ τοῦ ὀρχηστηρίου ὄνομα καὶ ἡ χώρα, τὸ δὲ δρᾶμα ταὐτὸν μένει, ὥσπερ ἰὸς ἐν ἑκάστῃ πόλει αὖθις συντιθέμενος κατὰ τὰς ἐπιχωρίους ῥυθμίσεις. Τήμερον δὲ τὸν αἰσχυντηλότατον τοῦ ἀρχείου φάκελον ἀνοίγομεν, χειρῖδας φοροῦντες καὶ τοῦ λύχνου ἡμμένου. Πρὸ ἐτῶν, ἑσπέραν μετὰ φίλων διάγοντες, εἷς ἡμῶν πάθος τι ἰατρικὸν μάλ’ ἀσελγὲς διηγήσατο, ὃ κόρῃ ὀκτωκαιδεκέτιδι ἐν ὀρχηστηρίῳ τῆς ἑαυτοῦ κώμης συμβῆναι ἔφη. Ἕτερος δὲ ἐπηνώρθωσεν· οὔκ, ἀλλ’ ἐν ἑορτῇ γενεθλίων ἐγγὺς Milano γενέσθαι. Τρίτος δὲ ὤμοσεν ἐν ἀφεδρῶνι διδασκαλείου τινὸς ἐν Ῥώμῃ συμβῆναι. Ἡμεῖς δὲ ἐσιωπήσαμεν, ὥσπερ τρεῖς διακομισταὶ μανθάνοντες ὅτι τὴν αὐτὴν διεύθυνσιν IP ἔχουσιν. Ὑποσχέσεις ἄπιστοι: κινητὰ τηλέφωνα δωρεὰν καὶ κλήσεις ἀμισθί Πρὸ τῶν ἀνεπιθυμήτων ἐπιστολίων ἦν ἡ ψιθυριζομένη ὑπόσχεσις· συλλέγε τοῦτο, κάλει ἐκεῖνο, πέμπε δέκα ἀνθρώποις καὶ λήψῃ γέρας. Τὸ μὲν γέρας οὐδέποτε ἀφικνεῖτο, ἡ δ’ ὑπόσχεσις πᾶσιν. Ἰδοὺ αἱ μακροβιώταται τῶν ἀπίστων προσφορῶν, ἀπὸ τοῦ χαρτίου μέχρι τοῦ κινητοῦ. Ἑκάστη γενεὰ τὴν ἑαυτῆς εἶχε συλλογὴν μυστηριώδη. Σφραγῖδες, χαρτία ἐν τῷ πυθμένι τῶν κιβωτίων κεκρυμμένα, γραμμωτοὶ κώδικες, γράμματα τῶν ξενικῶν πινακίδων παρὰ τὴν ὁδὸν εἰς πινακίδιον ἀναγεγραμμένα. Οἱ δὲ νόμοι ἀεὶ οἱ αὐτοί· οὐδεὶς ᾔδει πόσων δέοι, οὐδεὶς ᾧτινι παραδοτέα, οὐδεὶς τί νικῷτο. Πάντες δ’ ἐπίστευον γέρας τι εἶναι. Θηριολόγιον τῆς πόλεως: ζῷα ἃ μόνον ἐν τῇ φήμῃ ζῇ Οἱ περὶ τῶν ζῴων μῦθοι ἀρχαιότατοι ἰοί εἰσι τοῦ ἀνθρωπείου δικτύου· περιφέρονται γὰρ πρὶν καὶ τὸ Διαδίκτυον γενέσθαι, οὐδενὸς διαμορφωτοῦ πώποτε δεηθέντες, καὶ αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἀνανεοῦσι καθ’ ἑκάστην παράδοσιν. Ἰδοὺ οὖν ἐκλογή τις ἐκ τοῦ ἡμετέρου ζῳοτροφείου τῶν ψευσμάτων, μετὰ τῆς τεχνικῆς ἀναγραφῆς καί, ὅπου δεῖ, τοῦ ἀλεξιφαρμάκου. Βοῦς τις ἐν ὁδῷ ἐρήμῃ κεραυνῷ βληθεῖσα ἐπὶ τὸ πρόσθιον κάλυμμα τοῦ αὐτοκινήτου ὁδοιπόρου τινὸς κατέπεσεν. Οὔτε γράμμα ἀπογειώσεως οὔτε πύργος φυλακῆς. Ὁ λόγος πολλὰς ἤδη δεκαετηρίδας περιφέρεται μυρίοις τρόποις, καὶ τὸ σχῆμα ἔχει τὸ τοῦ μύθου ἴδιον: τόπος μακράν, ἥρως ἀνώνυμος, πρᾶξις οἵα ἐν γραφαῖς κινουμέναις. Ὅτι μὲν βοῦς ἐν συμπτώματι ὁδοῦ ἐπ’ αὐτοκίνητον πέσοι, γίγνεται δυστυχῶς· ὅτι δὲ δι’ ἀέρος ἀναπτῇ, ἄλλος λόγος. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ κοινὸν δέμα δεδομένων, ὃ ἐκ πράγματος φαύλου ὁρμᾶται καὶ εἰς τέλος ἀφικνεῖται μετὰ τριῶν προσθηκῶν περιττῶν. Μῦθοι ἐξετάσεων: ὁ διδάσκαλος, τὸ βαρόμετρον καὶ ὁ τοῦ ἀνεψιοῦ φίλος Ἕκαστον τῆς Ἰταλίας πανδιδακτήριον τὸν ἑαυτοῦ μῦθον ἐξετάσεως ἔχει, ἕκαστος δὲ μῦθος ἐν Γενούᾳ ἢ ἐν Πίσαις ἢ ἐν Φλωρεντίᾳ ἐγένετο, ἀεὶ τῷ τοῦ ἀνεψιοῦ φίλῳ. Οὐδεὶς παρῆν, πάντες ὡσαύτως διηγοῦνται. Πρῶτον τοῦτ’ ἐστὶ πρωτόκολλον peer-to-peer ἐν τῇ ἱστορίᾳ· οὐδεὶς κεντρικὸς διακομιστής, μόνον νέοι φοιτηταὶ τὸ ἀρχεῖον ἐν τῷ συσσιτίῳ ἀλλήλοις παραδιδόντες. Ὁ τῆς ἐξετάσεως μῦθος σύνταξιν βέβαιον ἔχει, ὥσπερ ἔντυπον προτετυπωμένον. Διδάσκαλος αὐστηρός. Φοιτητὴς ἢ ἀπαράσκευος ἢ εὐφυής. Ἀστεϊσμὸς τελευταῖος ὃν οὐδεὶς πρὸ ἀληθινῶν ἐξεταστῶν εἰπεῖν τολμήσειεν. Ἡ δὲ ψῆφος, εἴ τις ἔστιν, ἀεὶ ἢ ὀκτωκαίδεκα ἢ τριάκοντα μετ’ ἐπαίνου· τὰ γὰρ μέσα οὐδένα ἐπισπᾶται. Μῦθοι παντοδαποί: κλέπται χαρίεντες, ἀλλᾶς καὶ τὸ Nokia τὸ τὰς ζημίας φεῦγον Εἰσὶ μῦθοι μόνοι πορευόμενοι καὶ μῦθοι ἐν δέσμῃ πορευόμενοι, ὥσπερ οἱ ὁδηγοὶ ἐν τῷ τοῦ τυπωτῆρος δίσκῳ. Ἥδε ἡ δέσμη πλήρης ἐστίν· ὀκτὼ λόγοι ὑπὸ φίλων ἀνεψιῶν συναδέλφων διηγηθέντες, πάντες τὴν αὐτὴν ἐγγύην ἔχοντες ἣν καὶ προσάρτημα ἀπόδειξις.pdf.exe ὀνομαζόμενον. Ζεῦγός τι τὴν ἅμαξαν ὑπὸ τῇ οἰκίᾳ κλαπεῖσαν ὁρᾷ. Δυοῖν δὲ ἡμέραιν ὕστερον ἡ ἅμαξα ἐν τῷ αὑτῆς τόπῳ αὖθις φαίνεται, λελουμένη, μετὰ γραμματίου συγγνώμην αἰτοῦντος καὶ δυοῖν εἰσιτηρίοιν εἰς τὸ μελόδραμα. Οἱ δὲ τοσαύτῃ εὐπαιδευσίᾳ συγκινηθέντες εἰς τὸ θέατρον βαδίζουσιν. Ἐπανελθόντες δὲ τὴν οἰκίαν κενὴν εὑρίσκουσι μέχρι τοῦ ἐσχάτου κοχλιαρίου.