Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Ἡ τοῦ προϊσταμένου ἐπιστολή: γελοῖον μετὰ ψευδοῦς σφραγῖδος

ΕΟΡΤΗ ΑΙΦΝΙΔΙΟΣ, ΑΥΤΟΣ ΕΝ ΠΙΛΟΙΣ

Ἔτη ἤδη πολλὰ ἐν τῷ Διαδικτύῳ ἀναπηδᾷ ἐπιστολή τις ἣν ἀναγνώστης δῆθεν πρὸς τὴν στήλην μεγάλης τινὸς ἐφημερίδος ἔπεμψεν. Διηγεῖται δὲ γενέθλια ὡς οἷόν τε αἴσχιστα ἀποβάντα. Γελοῖον μέν ἐστιν, ἐμφανίζεται δὲ ἐν χλαμύδι καὶ περιτραχηλίῳ, ἐπιγραφὴν ἔνδοξον ὡς ἀποστολέα φέρον· ψεῦσμα μετὰ ψευδοῦς σφραγῖδος ἐργαστηρίου.

Ἡ ὑπόθεσις, ἐν βραχεῖ

Ἡγεμών τις γενέθλια ἄγει. Ἐν τῷ ἀκρατίσματι οὐδεὶς αὐτῷ εὔχεται· οἱ οἰκεῖοι πάντες ἐπιλελῆσθαι δοκοῦσιν. Ἐν δὲ τῷ γραφείῳ συνεργός τις μέμνηται, καλεῖ αὐτὸν ἐπ’ ἄριστον καὶ ἔπειτα, συνειδότως βλέπουσα, παρ’ ἑαυτὴν οἴκαδε. Ὁ δέ, πάντα συνιέναι οἰόμενος, σφόδρα ῥᾳθυμεῖ. Ἀνοίγνυται θύρα, καὶ ἐκφαίνονται γυνή, τέκνα, φίλοι καὶ πλακοῦς μετὰ λαμπαδίων· ἑορτὴ ἦν ἀπροσδόκητος. Ὁ δ’ ἐν μέσῳ τῷ ἀνδρῶνι ἕστηκεν ἐν σκευῇ πυριατηρίου καὶ ποδείοις. Ἡ ἐπιστολὴ τελευτᾷ τοῦ ἥρωος, δῆλον ὅτι, τῇ συνεργῷ ὀργιζομένου.

Ἡ τῆς πηγῆς μεταμφίεσις

Τὸ δὲ ἀξιόλογον οὐχ ἡ χάρις ἐστίν, ἣ παλαιὰ ὥσπερ αἱ ἀπροσδόκητοι ἑορταί, ἀλλ’ ἡ ἐπιγραφή. Τὸ γὰρ τὸν λόγον ὀνομαστῇ ἐφημερίδι ἀνατιθέναι ὅμοιόν ἐστι τῷ πιστοποιητικὸν ἀσφαλείας κίβδηλον ἱστοσελίδι τῇ τυχούσῃ ἐπιτιθέναι· τὸ κλεῖθρον πάρεστιν, ὥστε πιστεύομεν. Λόγοι δὲ τοῦ αὐτοῦ σχήματος δεκαετηρίδας ἤδη ἐν πολλαῖς γλώτταις περιφέρονται, ἄλλοτε ἄλλην ἐφημερίδα καὶ πόλιν καὶ λεπτὰ λαμβάνοντες· σημεῖον κλασικὸν διηγήματος πεπλασμένου, οὐκ ἐπιστολῆς ἀληθοῦς.

Οὐδεμία δὲ σύνταξις δεῖται τοιαύτας ἐπιστολὰς πλάττειν. Καὶ οὐδεὶς ἀναγνώστης πρὸς ἐφημερίδα τοῦ ἔθνους γράψειεν ἂν ὅτι ἐν ποδείοις ὑπὸ τῶν πενθερῶν ηὑρέθη. Ἔστι γὰρ ἃ μόνῳ τῷ ἑαυτοῦ τεχνίτῃ τῆς πληροφορικῆς ἐξομολογεῖταί τις, καὶ ταῦτα ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ περὶ τὴν ἱστορίαν τοῦ περιηγητοῦ ἐστιν.

Τὸ ἐπιμύθιον ἀνεστραμμένον

Τὸ γελοῖον ἐνεργεῖ ὅτι μόνον κολάζει τὸ πρόσωπον τὸ ἄξιον· τὸν ἄρχοντα τὸν πάντα παρανοοῦντα καὶ ἔπειτα ἄλλους αἰτιώμενον. Τοιοῦτον δὲ πρόσωπον πᾶς ὁ ἐν γραφείῳ ἐργασάμενος γνωρίζει· τὸν ἡγεμόνα τὸν ὁραματιστὴν ὃς ἀναγιγνώσκων «σύλλογος τῇ τρίτῃ ὥρᾳ» νοεῖ «αὔξησις τοῦ ἐμοῦ μισθοῦ». Τὸ δεινὸν οὐχ ἡ ἔκπληξίς ἐστιν, ἀλλὰ τὸ αὐτοῦ σύστημα τῆς τῶν σημείων ἑρμηνείας, ὃ ἔδει ἀνανεοῦσθαι πρὸ εἴκοσι τοὐλάχιστον ἐτῶν.

Πῶς γνωρίζεται ἡ ψευδὴς ἐπιστολή

  • Ὁ ἀποστολεὺς ὄνομα κοινόν ἐστιν ἢ οὐδ’ ὅλως πάρεστιν.
  • Ἡ ἐφημερὶς ἔνδοξος, οὐδεὶς δὲ πώποτε τὸ πρωτότυπον ἐν τῷ ἀρχείῳ ηὗρεν.
  • Τὸ διήγημα τὸ τέλειον γελοίου σχῆμα ἔχει· παρασκευήν, ἀμφιβολίαν, περιπέτειαν, τελευταῖον σκῶμμα.
  • Περιφέρεται ἐν μορφαῖς σχεδὸν ταῖς αὐταῖς, ἄλλαις ἐφημερίσιν ἀνατεθειμέναις.

Τὸ γελᾶν πάνυ καλόν. Τὸ δὲ προπέμπειν ὡς ἀληθῆ ἀγγελίαν, ἐπιγράφοντα «ἴδετε τί ἐξέδωκαν!», ἧττον. Τὰ γελοῖα ὥσπερ τὰ δισκίδια· τὸ ἑαυτῶν ἔργον ποιεῖ, ἄμεινον δὲ μὴ ὡς ἀρχεῖον ἐπίσημον αὐτὰ πωλεῖν.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον