Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Μῦθοι τοῦ πανδιδακτηρίου: τὸ βιβλιδάριον τὸ ἐκ τρίτου ὀρόφου πτόμενον

Ο ΒΑΘΜΟΣ Ο ΠΕΤΟΜΕΝΟΣ

Ἕκαστον τῆς Ἰταλίας πανδιδακτήριον διδάσκαλον ἔχει ὃς βιβλιδάριον διὰ τῆς θυρίδος ἔρριψεν. Πάντες ἴσασιν, φίλος τις εἶδεν, ὁ τρίτος ὄροφος ἦν. Ἀλλὰ τὸ αὐτὸ βιβλιδάριον ἅμα ἐν Catania καὶ Padova καὶ Torino καὶ Bologna πτέσθαι λέγεται· ἢ οὖν βιβλιδάριόν ἐστι πανταχοῦ ἅμα παρεῖναι δυνάμενον, ἢ μῦθος πολλαχόσε ἅμα πεμπόμενος.

Φυτώριον τέλειον

Τὸ πανδιδακτήριον ἄριστον τῶν μύθων φυτώριόν ἐστιν· κατ’ ἔτος γὰρ νέοι φοιτηταὶ ἀφικνοῦνται, ἄνευ ἀντιδότου πρὸς τοὺς ἰοὺς καὶ ἀγωνίας μεστοί, κατ’ ἔτος δὲ οἱ πρεσβύτεροι τοὺς αὐτοὺς λόγους αὖθις εἰς τὸν κεντρικὸν διακομιστὴν ἀναφορτίζουσιν, τουτέστι τὸ τῆς σχολῆς καπηλεῖον. Τελευτώσης δὲ τῆς δεκαετίας τῶν ἐνενήκοντα πολλοὶ τούτων συνελέγησαν ἐν ταῖς τοῦ Διαδικτύου ὁμηγύρεσι ταῖς τοῖς μύθοις ἀνακειμέναις, μετὰ καταλόγου τῶν πόλεων ἐν αἷς ἕκαστος ἀσφαλῶς ἑώρατο. Κατάλογοι μακρότατοι. Ὃ δὴ αὐτὸ τεκμήριόν ἐστιν ὅτι οὐδαμοῦ ἰδίᾳ ἐγένετο.

Τὰ ὀκτωκαίδεκα τὰ πτηνά

Ἡ βασίλισσα τῶν ἀκαδημαϊκῶν μύθων. (Ἐν Ἰταλίᾳ γὰρ αἱ ἐξετάσεις ἐπὶ τριάκοντα κρίνονται, τὰ δὲ ὀκτωκαίδεκα μόλις ἐξαρκεῖ, ἐν βιβλιδαρίῳ ἀναγραφόμενα.) Ὁ φοιτητὴς ἄφωνος ἕστηκε καὶ ἔλεον ἱκετεύει· «Δός μοι γοῦν ὀκτωκαίδεκα, κἂν πτηνά». Ὁ δὲ διδάσκαλος ἐνθυμηθεὶς τῷ βιβλιδαρίῳ καλὰ ὀκτωκαίδεκα ἐγγράφει, ἔπειτα διὰ τῆς θυρίδος ἐκρίπτει. Πτηνά, ὡς ᾐτήθη.

Ἔστι δὲ καὶ μετεωρολογικὴ ἔκδοσις, τὰ ὀκτωκαίδεκα «ἐν τῷ κήπῳ», καὶ κυβευτική· «Πότερον βούλει ἑπτὰ καὶ εἴκοσιν ἐνθάδε ἢ τριάκοντα ἐν τῇ ὁδῷ;». Ὁ δὲ φοιτητὴς τὰ τριάκοντα αἱρεῖται καὶ ἐν μέσαις ταῖς ἑστηκυίαις ἁμάξαις ἀναζητεῖ. Ἀγὼν ἄθλων ἐστίν, οὗ ἀγωνοθέτης ἡ βαρύτης. Ὁ ἐμὸς πατὴρ ὤμνυ ἐπ’ αὐτοῦ καθ’ ἑβδομάδα τοῦτο γίγνεσθαι. Καὶ ὁ ἐκείνου πατὴρ ὤμνυ. Καὶ ὁ πάππος. Μῦθός ἐστι τὴν πρὸς τὰ παλαιὰ συμβατότητα ἐγγυώμενος.

Ἡ εὐθεῖα ἡ ἄπειρος

Ἐξέτασις γεωμετρίας. «Γράψον μοι εὐθεῖαν». Ὁ φοιτητὴς μέχρι τοῦ τῆς πινακίδος πέρατος ἐλθὼν ἵσταται. «Ἔκβαλλε». Ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ τοίχου προάγει, διὰ τῆς θύρας ἐξέρχεται καὶ ἀφανίζεται. Μέχρι τούτου τιμωρία ἐστίν. Ὀλίγοις δὲ λεπτοῖς ὕστερον κόπτει τις τὴν ἀντικρὺ θύραν· ὁ φοιτητὴς οὗτος, ὃς περὶ πᾶσαν τὴν οἰκοδομὴν τὴν γραμμὴν ἐκβαλὼν εἰσέρχεται καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου ἀφ’ οὗ ὡρμήθη συγκλείει. Ὁ δὲ διδάσκαλος συγκινηθεὶς δοκιμάζει αὐτόν.

Τεχνικῶς μὲν ἀνακύκλησίς ἐστιν ἄπειρος εὐτυχῶς τελευτῶσα. Πᾶς προγραμματιστὴς τοιαύτην ἰδεῖν ὀνειροπολεῖ· οὐδεὶς πώποτε ἐπέτυχεν.

Οὐκ οἶσθα ὅστις εἰμὶ ἐγώ

Γραπτὴ ἐξέτασις, ὁ χρόνος ἐξήκει. Φοιτητής τις ἡσυχῇ γράφων διατελεῖ. Ὁ δὲ διδάσκαλος ὀργισθεὶς προαγορεύει ὅτι τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐ δέξεται. Ὁ φοιτητὴς προσελθών· «Οἶσθα ὅστις εἰμὶ ἐγώ;». Ὁ δὲ διδάσκαλος βοᾷ ὅτι οὔτ’ οἶδεν οὔτε μέλει αὐτῷ. «Κάλλιστα», ἀποκρίνεται ὁ φοιτητής, καὶ τὴν γραφὴν εἰς μέσον τὸν σωρὸν ἐμβάλλει.

Τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ μεμαρτυρημένον, ἐν ᾧ ἡ ἀνωνυμία κρεῖττον ἀνύει τῆς διπλῆς πιστοποιήσεως. Καθαρὰ ἀσφάλεια ὑπολογιστική· εἰ γὰρ τὸ σύστημα οὐκ ἀναγράφει ὅστις εἶ, οὐδ’ ἀποβαλεῖν σε δύναται.

Οἱ ὑπηρέται οἱ θεόπεμπτοι

Γραπτῆς ἐξετάσεως οὔσης, δύο νεανίαι εἰσέρχονται κάδον καὶ ῥάκος φέροντες· «Ἆρ’ ἐνθάδε τις ἐνόσησεν;». Γέλως, ἀπορία, ἐξέρχονται. Ὕστερον δὲ γιγνώσκεται ὅτι συνεργοὶ ἦσαν· ἄρτι γὰρ τὰς λύσεις ὑποψηφίῳ τινὶ παραδεδώκεσαν. Μάρτυρες δέ, ὡς εἰκός, ἀξιοπιστότατοι. Ἡμεῖς δ’ οἱ περὶ τοὺς ὑπολογιστὰς τοῦτο ἐπίθεσιν κοινωνικῆς μηχανικῆς καλοῦμεν· οὐδεὶς γὰρ πώποτε τὰ διαπιστευτήρια ἐξετάζει τοῦ κάδον ἐν χερσὶν ἔχοντος.

Ἐρωτήματα ἄπορα καὶ φυσικὴ ἐφηρμοσμένη

  • Οἱ τῆς στοᾶς κίονες. Ὁ διδάσκαλος ἐρωτᾷ πόσοι εἰσίν. Ὁ μὲν οὐκ εἰδὼς ἀποδοκιμάζεται ὡς οὐ φοιτῶν. Ὁ δὲ ἄρτι ἀριθμήσας ἀποδοκιμάζεται ὡς κίονας ἀριθμῶν ἀντὶ τοῦ μανθάνειν. Ἔλεγχος διπλοῦ σφάλματος, κομψὸς ὥσπερ captcha ἄλυτον.
  • Ὁ τοῦ Carnot κύκλος. «Γράψον μοι ἕνα. Νῦν ἄλλον παρ’ αὐτόν. Νῦν γραμμῇ σύναψον. Εὖ· λαβὼν τὸ σὸν δίκυκλον ἄπιθι».
  • Ἡ τῶν κλειδῶν κίνησις. Ὁ διδάσκαλος δέσμην κλειδῶν ῥίψας ἐρωτᾷ τίς ἡ κίνησις. Ὁ δὲ φοιτητὴς ἀντιρρίπτει· «Ἡ αὐτὴ ταύτῃ».

Διὰ τί πιστεύομεν

Οὗτοι οἱ λόγοι ἀνύουσιν ὅτι τὴν ἐξέτασιν, ἐν ᾗ μάλιστα ἀφύλακτοί ἐσμεν, εἰς μονομαχίαν μεταβάλλουσιν ἐν ᾗ ἐνίοτε ὁ φοιτητὴς νικᾷ. Ἐπιθέματα ψυχικά εἰσιν· τὸ μὲν σφάλμα οὐκ ἰῶνται, τὸ δὲ σύστημα φορητὸν ποιοῦσιν. Οὐδεὶς δ’ αὐτῶν πώποτε ἀληθῶς ἐξητάσθη, πολλοὶ δὲ σαφῶς γελοίου σχῆμα ἔχουσι, μετὰ τελευταίου ἀστεϊσμοῦ τελείου. Αἱ δ’ ἀληθεῖς ἐξετάσεις, φεῦ, σχεδὸν ἀεὶ φαύλῳ τινὶ τελευτῶσιν· «ἐπάνελθε εἰς τὴν ἑπομένην». Ἄνευ πτήσεως.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον