Μῦθοι ἐξετάσεων: ὁ διδάσκαλος, τὸ βαρόμετρον καὶ ὁ τοῦ ἀνεψιοῦ φίλος

Ἕκαστον τῆς Ἰταλίας πανδιδακτήριον τὸν ἑαυτοῦ μῦθον ἐξετάσεως ἔχει, ἕκαστος δὲ μῦθος ἐν Γενούᾳ ἢ ἐν Πίσαις ἢ ἐν Φλωρεντίᾳ ἐγένετο, ἀεὶ τῷ τοῦ ἀνεψιοῦ φίλῳ. Οὐδεὶς παρῆν, πάντες ὡσαύτως διηγοῦνται. Πρῶτον τοῦτ’ ἐστὶ πρωτόκολλον peer-to-peer ἐν τῇ ἱστορίᾳ· οὐδεὶς κεντρικὸς διακομιστής, μόνον νέοι φοιτηταὶ τὸ ἀρχεῖον ἐν τῷ συσσιτίῳ ἀλλήλοις παραδιδόντες.
Τὸ τοῦ διαδρόμου πρωτόκολλον
Ὁ τῆς ἐξετάσεως μῦθος σύνταξιν βέβαιον ἔχει, ὥσπερ ἔντυπον προτετυπωμένον. Διδάσκαλος αὐστηρός. Φοιτητὴς ἢ ἀπαράσκευος ἢ εὐφυής. Ἀστεϊσμὸς τελευταῖος ὃν οὐδεὶς πρὸ ἀληθινῶν ἐξεταστῶν εἰπεῖν τολμήσειεν. Ἡ δὲ ψῆφος, εἴ τις ἔστιν, ἀεὶ ἢ ὀκτωκαίδεκα ἢ τριάκοντα μετ’ ἐπαίνου· τὰ γὰρ μέσα οὐδένα ἐπισπᾶται.
Ὁ δ’ ἐμὸς θεῖος ὀμνύει τρισὶ τούτων παραγενέσθαι ἐν τῇ αὐτῇ ἐξετάσει. Ὁ δ’ ἐμὸς θεῖος λογιστικὴν ἔμαθεν. Δι’ ἐπιστολῶν.
Τὸ βαρόμετρον τὸ πολύχρηστον
Ἡ βασίλισσα τῶν μύθων· τὸν φοιτητὴν ἐρωτῶσι πῶς ἄν τις τὸ τῆς οἰκοδομῆς ὕψος βαρομέτρῳ μετρήσειεν. Ὁ δὲ παντὶ τρόπῳ ἀποκρίνεται πλὴν τοῦ προσδοκωμένου. Σπάρτῳ καθίησιν. Ἀφεὶς πεσεῖν τὸν χρόνον μετρεῖ. Τὴν σκιὰν αὐτοῦ μετρεῖ. Τέλος δὲ τῷ θυρωρῷ δωρεῖται ἀντὶ τῆς ἀγγελίας.
Διήγημα δ’ ἐστὶ πολλῶν δεκαετιῶν, μυρίοις τρόποις διηγηθέν, ἐνίοτε δὲ σοφοῖς ἐνδόξοις ἄνευ τεκμηρίου προσκολληθέν. Μάθημα δὲ ὅμως ἄριστον μένει· οὕτω γὰρ ἀκριβῶς ὁ χρήστης τὰ ὑπολογιστικὰ προβλήματα λύει. Τὸν θυρωρὸν ἐρωτᾷ. Ὁ δὲ θυρωρὸς ἐγώ εἰμι.
Ἡ εὐθεῖα ἡ ἀναστρέφουσα
Διδάσκαλος γυνὴ κελεύει εὐθεῖαν γράψαι. Ἡ πινακὶς ἐπιλείπει. «Πρόσγραφε μέχρις οἴκαδε», φησίν. Ἐν δὲ τῇ πολυτελεῖ ἐκδόσει ὁ φοιτητὴς μετὰ τῆς κιμωλίας ἐξελθὼν πᾶσαν τὴν οἰκοδομὴν κυκλοτερῆ οὖσαν περιέρχεται καὶ διὰ τῆς ἑτέρας θύρας εἰσέρχεται, τὸν κύκλον συγκλείων.
Οὐδεὶς δὲ πώποτε ἔδειξε ποία σχολὴ κυκλοτερῆ τὴν κάτοψιν εἶχεν. Τὸ κλασικὸν τοῦτ’ ἐστὶ λεπτὸν ἄνευ πιστοποιητικοῦ SSL· κάλλιστα μὲν ἠχεῖ, τὸ δὲ κλεῖθρον οὐ πάρεστιν.
Ζήνων καὶ ὁ διάδρομος
Ἐν ἄλλῃ δ’ ἐκδόσει ὁ φοιτητὴς τὸ περὶ κινήσεως παράδοξον ἐλέγχει ἀναστὰς καὶ βαδίζων. Ὁ δὲ διδάσκαλος ἐπαινεῖ καὶ κελεύει ἐλέγχειν ἔτι· πρὸς τὴν θύραν, εἰς τὸν διάδρομον, μέχρις οἴκαδε. Ὁ αὐτὸς μηχανισμὸς ὅσπερ ὁ τῆς εὐθείας, εἰς ἄλλην σπουδὴν ἀνακυκλωθείς. Οἱ γὰρ μῦθοι ποιοῦσιν ὥσπερ ὁ ἐκ παλαιοῦ ἔργου ἀντιγραφεὶς κῶδιξ· μόνα τὰ τῶν μεταβλητῶν ὀνόματα ἀλλάττουσιν.
Αἱ τοῦ φιλοσόφου κλεῖς
- Φυσική· ὁ διδάσκαλος δέσμην κλειδῶν ῥίψας ἐρωτᾷ τίς ἡ κίνησις. Ὁ φοιτητὴς ἀντιρρίπτει· «Ἡ αὐτὴ ταύτῃ».
- Φιλοσοφία· ὁ διδάσκαλος κελεύει ἀποδεῖξαι ὅτι αἱ κλεῖς αὐτοῦ εἰσιν. Ὁ δὲ φοιτητὴς ὡς ἀποίσων αὐτὰς ἀπέρχεται. «Ποῖ σὺ μετὰ τῶν ἐμῶν κλειδῶν;» «Ἰδού, σαί εἰσιν.»
Δύο ἐξετάσεις, μία δέσμη κλειδῶν. Ἴσως ἀεὶ ἡ αὐτή, ἀπὸ σχολῆς εἰς σχολὴν παραδιδομένη ὥσπερ τὸ τοῦ γραφείου κλειδίον USB οὗ οὐδεὶς ἔτι οἶδεν ὅτου ἐστίν.
Οἱ τῆς στοᾶς κίονες
Διδάσκαλός τις ἐρωτᾷ πόσους κίονας ἡ τοῦ πανδιδακτηρίου στοὰ ἔχει, καὶ τὸν οὐκ εἰδότα ἀποδοκιμάζει, ὡς δῆλον ὅτι οὐ φοιτῶντα. Ὁ δ’ ἑξῆς φοιτητὴς τρέχει ἀριθμήσων, ὀρθῶς ἀποκρίνεται, καὶ ὅμως ἀποδοκιμάζεται, ὅτι κίονας ἀριθμῶν ἀντὶ τοῦ μανθάνειν τὸν χρόνον ἀναλίσκει. Ἡ ἀκαδημαϊκὴ τοῦτ’ ἐστὶ τῆς τεχνικῆς βοηθείας ἔκδοσις· ὅ τι ἂν ποιήσῃς, ἐκεῖνο ἦν τὸ ἡμαρτημένον.
Ἡ βραχυτάτη τῆς οἰκουμένης γραφή
Ἐπιγραφή· «Τί ἐστιν ἀνδρεία;», ὥσπερ ἐν τῷ Πλάτωνος Λάχητι. Ἀπόκρισις· «Τοῦτο», καὶ τὸ φύλλον σχεδὸν κενὸν παραδίδοται. Ἤ· «Διὰ τί;», ἀπόκρισις «Διὰ τί οὔ;». Ἡ δὲ ψῆφος ἀπὸ ἑνὸς μέχρι δέκα σαλεύει κατὰ τὸν διηγούμενον, ὥσπερ αἱ τυπωτῆρός τινος κρίσεις.
Τὸ δ’ ἀρχέτυπον οὐδεὶς πώποτε εἶδεν. Ἀντὶ δὲ τούτου πάντες γιγνώσκουσί τινα ὃς ὄντως ἐπεχείρησεν. Ἡ δὲ ψῆφος ἐκείνου οὐ μυθική ἐστιν· μεμαρτύρηται.
Τὸ δίκυκλον καὶ τὸ ἔψιλον
- Κελευσθεὶς τὸν τοῦ Carnot κύκλον γράψαι ὁ φοιτητὴς κύκλον ποιεῖ. Ὁ δὲ διδάσκαλος ἄλλον παρ’ αὐτὸν ποιῆσαι κελεύσας, καὶ τὰ κέντρα συνάψαι, ἀποπέμπει· «Λαβὼν τὸ σὸν δίκυκλον οἴκαδε ἄπιθι».
- Φοιτητής τις ἀντὶ τοῦ ε «ἔστω τρία μικρὸν κατὰ βούλησιν» ἀναγιγνώσκει, καὶ εὑρίσκει ὅλον τὸ βιβλίον ἐπὶ τὰ ἐναντία ἐπηνωρθωκώς.
- Ἐν δημοσίῳ ἀγῶνι ὁ ὑστερήσας ἐρωτᾷ «Οἶσθα ὅστις εἰμὶ ἐγώ;», καὶ ἀποφήσαντος τοῦ ἐξεταστοῦ τὴν γραφὴν εἰς μέσας τὰς ἄλλας ἑκατὸν ἐμβάλλει.
Ἀντίδοτον ἐν τῇ αἰθούσῃ
Τί ἀληθὲς ἔνεστιν; Ἴσως ἀστεϊσμοί τινες ὄντως ἐλέχθησαν, ἅπαξ, ὑπό τινος. Ἔπειτα τὸ ἀρχεῖον ἀντεγράφη, μετωνομάσθη, καὶ αὖθις ἐκοινώθη ἕως κοινὸν κτῆμα ἐγένετο. Τὰς δὲ φορτικὰς ἢ κακοήθεις ἐκδόσεις τὰς ἐν ταῖς συναγωγαῖς περιφερομένας ἐν τῷ καλάθῳ καταλείπομεν· οὐ γὰρ γέλωτα κινοῦσιν, ἀλλὰ μόνον ἀνεπιθύμητα γράμματά εἰσιν.
Ἡ δ’ ἐμὴ ὡς διαχειριστοῦ συμβουλὴ ἁπλῆ. Εἰ λόγος ἐξετάσεως ἄρχεται «φίλῳ τινὶ ὄντως συνέβη», ὡς προσάρτημα ἀπόδειξις.pdf.exe ὀνομαζόμενον μεταχειρίζου. Ἀνάγνωθι μέν. Μὴ μέντοι ἐκτέλει.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον