Μῦθοι περὶ τῶν ἐπιφανῶν: ὅταν ἡ δόξα διακομιστὴς ψευσμάτων γίγνηται

Εἰ ὁ ἀστικὸς μῦθος ἰός ἐστιν, ἄνθρωπος ἐπιφανὴς διακομιστής ἐστι μυρίοις χρήσταις συνδεδεμένος· μιᾶς φήμης δεῖ, καὶ ἡ μίανσις βεβαία. Αἱ περὶ τῶν ἐπιφανῶν φῆμαι ἀρχαῖαί εἰσιν ὥσπερ αὐτὴ ἡ δόξα, καὶ πᾶσαι ἓν ἴδιον ἔχουσιν· πολλῷ θᾶττον διαδίδονται τῶν ἐλέγχων.
Ἡ βασικὴ τοῦ μύθου σκευή
Πρὶν ἐπὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἐλθεῖν, μνησθῶμεν τῶν ἀνωνύμων κλασικῶν· ὁ ἐξεγειρόμενος ἄνευ νεφροῦ ἐν πυέλῳ κρυστάλλου μεστῇ, ὁ ξένος ὁ περιπέτειάν τινα μυστηριώδη παθὼν καὶ μόνον γραμματεῖον φοβερὸν εὑρίσκων. Λόγοι εἰσὶν ἄνευ ὀνομάτων, ἄνευ ἡμερῶν, ἀεὶ ὑπὸ ἀνεψιοῦ τινος λεγόμενοι. Ὅταν δὲ τῷ σχήματι τούτῳ πρόσωπον γνώριμον προστεθῇ, ὁ μῦθος ἐκ τῆς δωρεὰν μορφῆς εἰς τὴν πολυτελῆ μεταβαίνει.
Ὁ μουσικὸς ὁ ὑπὸ ὁμοίου ἀντικατασταθείς
Ὀνομαστοτάτη δ’ ἐστὶν ἡ λέγουσα ὅτι ὁ Paul McCartney ἐν τῇ τοῦ 1960 δεκαετηρίδι ἀπέθανε καὶ ὑπὸ ὁμοίου ἀντικατεστάθη. Οἱ δὲ πιστεύοντες δεκαετηρίδας ὅλας ἐν τοῖς τῶν δίσκων καλύμμασι σημεῖα ἐζήτουν, βήματα καὶ ἐσθῆτας καὶ πόδας ἀνυποδήτους καὶ πινακίδας αὐτοκινήτων ὡς ἀγγέλματα κεκρυμμένα ἑρμηνεύοντες. Ἔστι δὲ τὸ μουσικὸν ἀντίστοιχον τοῦ ζητεῖν ἄγγελμα κακοδαιμονικὸν ἐν τοῖς τοῦ διακομιστοῦ ὑπομνήμασιν· εἰ γὰρ ἱκανὸν χρόνον ζητεῖς, ἀεὶ γραμμή τις ὕποπτος ἀναφαίνεται.
Τὸ δ’ ἀληθὲς ἁπλοῦν· ὁ μουσικὸς ζῇ, δεκαετηρίδας πολλὰς ἐξηκολούθει μουσικὴν ποιῶν, καὶ δημοσίᾳ περὶ τοῦ πράγματος ἔσκωψεν. Ἡ δὲ φήμη μένει παράδειγμα τοῦ πῶς θεαταὶ φιλόμουσοι ὅλον ἀρχεῖον τεκμηρίων ἐκ τοῦ μηδενὸς κατασκευάζειν δύνανται.
Ὁ βασιλεὺς ὁ οὐδέποτε ἀπελθών
Ὅλη δ’ ἑτέρα φλὲψ τοὺς ψευδεῖς θανάτους ἀνάπαλιν ἔχει· ἀστέρες ἀφανισθέντες οἳ ἔτι ζῶσί που κεκρυμμένοι. Ὀνομαστότατος δ’ ὁ Elvis Presley, ὃς ἑκάστοτε «ὁρᾶται» ἐν σταθμοῖς καυσίμων καὶ ἀγοραῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. Αἱ μὲν ὄψεις εἰς οὐδὲν ἐτελεύτησαν, ἡ δὲ φήμη περιγίγνεται ὅτι παραμυθεῖται· μῦθος γὰρ μὴ ἀποθνῄσκων εὐκολώτερός ἐστιν ἀποχαιρετισμοῦ. Ὅμοιον τῷ παλαιὸν ὑπολογιστὴν ἐν τῷ γραφείῳ ἀνημμένον ἔχειν μόνον ὅτι οὐδεὶς τολμᾷ σβέσαι.
Ἡ ἀδύνατος δίαιτα τῆς ᾠδοῦ
Περὶ δὲ τῆς μεγάλης ᾠδοῦ Maria Callas, ἣ ταχέως πολὺ ἰσχνοτέρα ἐγένετο, ἔτη πολλὰ ἐλέγετο ὅτι ἑκοῦσα ἕλμινθα κατέπιεν. Οὐδὲν δὲ τεκμήριον ἔστιν· τοιοῦτον γὰρ τὸ ψιθύρισμα ὃ περὶ μεταβολὴν σώματος ἐπιφανῆ φύεται, ὅταν οἱ θεαταὶ λόγον ἀλλόκοτον προτιμῶσιν ἐξηγήσεως ἀηδοῦς ἐκ διαίτης καὶ ἐγκρατείας.
Ἡ βασίλισσα καὶ ὁ πλακοῦς
Οἱ περὶ τῶν δυνατῶν μῦθοι οὐ νεωτερικὸν εὕρημα. Τὸ ῥῆμα «εἰ ἄρτον οὐκ ἔχουσι, πλακοῦντας ἐσθιέτωσαν» πλέον ἢ δύο αἰῶνας τῇ Marie Antoinette ἀνατίθεται, οὐδὲν δὲ τεκμήριον ἔστιν ὅτι ποτὲ εἶπεν, καὶ ῥῆμα σφόδρα ὅμοιον ἐν συγγράμματι φαίνεται γραφέντι ὅτ’ ἔτι παῖς ἦν. Ἐν δὲ τοῖς ἐκείνης χρόνοις καὶ λιβέλλοι παντοδαποὶ κατ’ αὐτῆς περιεφέροντο· ἡ ἐχθρὰ λαλιὰ ὡς ὅπλον πολιτικόν, πολλῷ πρὸ τῶν κοινωνικῶν δικτύων.
Συγγένειαι πεπλασμέναι
Ἑκάστοτε δὲ καὶ ἡ ἀπόρρητος συγγένεια ἀναφαίνεται, οἷον «ὁ ὀνομαστὸς ὑποκριτὴς τῷ ὄντι υἱός ἐστιν ἄλλου ὀνομαστοῦ ὑποκριτοῦ», μόνῳ τεκμηρίῳ ὁμοιότητί τινι τῶν εἰκόνων. Φῆμαι δ’ εἰσὶν ἐλεγχθεῖσαι ἢ παντάπασιν ἀμάρτυροι, τῷ αὐτῷ λογισμῷ κατεσκευασμέναι ᾧ ὁ δύο εἰκόνας ἀμυδρὰς συγκρίνων ἀγγέλλει ὅτι κλῶνα ηὗρεν.
Διὰ τί οἱ ἐπιφανεῖς τὰ ψεύσματα ἕλκουσιν
- Πάντες αὐτοὺς γιγνώσκουσιν: ἡ φήμη οὐ δεῖται συστάσεως, ἀλλὰ μεστὸν ἤδη τὸν τῶν ἐπαφῶν κατάλογον ἔχουσα ἄρχεται.
- Οὐδεὶς αὐτοὺς ὄντως γιγνώσκει: ἡ ἀπόστασις χώραν τῇ φαντασίᾳ καταλείπει, ἣ τὰ κενὰ πληροῖ ὥσπερ πρόγραμμα τὰ ἐλλείποντα δεδομένα πλάττον.
- Ὁ ἔλεγχος ἀηδής: «ὑγιαίνει, ἐργάζεται, πάντα κατὰ τρόπον» οὐδεὶς προπέμπει.
Πολλαὶ δὲ φῆμαι περὶ τῶν ἐνδόξων, καὶ τῶν Ἰταλῶν, ψιθυρίσματα ἁπλῶς ὑβριστικά εἰσιν ἄνευ θεμελίου οὐδενός, καὶ ἐνταῦθα οὐκ ἐπαναλέγομεν αὐτάς· τὸ γὰρ διαβολὴν ἀναπέμπειν ἵνα ἐλέγξῃς ὅμοιόν ἐστι τῷ ἰὸν πάσαις ταῖς ἐπαφαῖς πέμπειν ἐπιγράψαντα «φυλάττεσθε, μὴ ἀνοίγετε τοῦτο τὸ προσάρτημα». Τὸ δ’ ἄριστον ἀλεξιφάρμακον τὸ παλαιότατον μένει· ἐρωτᾶν τίς εἶπε, πόθεν οἶδε, καὶ διὰ τί οὕτω σπουδάζει ὅπως καὶ σὺ εἰδῇς.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον