Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Αἱ ἀτοπώταται τῶν διδασκάλων σημειώσεις: ἀλήθεια, ἅλυσις, ἢ μῦθος τῆς τάξεως;

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΠΛΕΙ

Ἑκάστου Σεπτεμβρίου, ἀκριβῶς ὥσπερ ἡ ἀνανέωσις ἡ ἀρχομένη ὅτε δεῖ τυπῶσαι, αὖθις φαίνεται ἡ συλλογὴ τῶν «ἀπιστοτάτων σημειώσεων ὑπὸ διδασκάλων γεγραμμένων». Πάντες ὀμνύουσιν ἀληθεῖς εἶναι, ἐκ γνησίων μητρώων ἀντιγεγραμμένας. Τὸ δὲ δεινόν, ὅτι ὀμνύουσι πρὶν καὶ τὰ τηλέφωνα εἶναι οἷς φωτογραφεῖν.

Ἅλυσις μετὰ σάκκου σχολικοῦ

Αἱ τῶν σχολικῶν σημειώσεων συλλογαὶ γένος ἴδιόν εἰσι· ῥήματα ἐν τῇ γραφειοκρατικῇ τοῦ μητρώου τῆς τάξεως γλώττῃ, πράγμασιν ἀτόποις προσηρμοσμένα. Μαθηταὶ πορείας εἰς τὸν οὐρανὸν μιμούμενοι, τάξεις στασιάζουσαι καὶ τὸ πολίτευμα ἐπικαλούμεναι, πειράσεις δωροδοκίας νομίσμασι ψευδέσι παιγνίου τινὸς τραπεζικοῦ. Κατ’ ἔτος δ’ ὁ κατάλογος ἐπιγραφὴν μεταβάλλει, «τὰ ἄριστα τοῦ πέρυσι», «τὰ ἄριστα τοῦ τῆτες», πολλὰ δὲ ῥήματα τὰ αὐτὰ μένει, τὴν ἡμέραν ἀνανεωμένην ἔχοντα.

Τοῦτο τὸ τῆς ἁλύσεως ἴδιον ἦθος· τὸ μὲν περιεχόμενον βέβαιον, ἡ δ’ ἐπιγραφὴ ἀνανεοῦται ἵνα νέα δοκῇ. Ὥσπερ αἱ παλαιαὶ ἱστοσελίδες αἳ ἐν τῷ τέλει τῆς σελίδος τὸ νῦν ἔτος δεικνύουσι διὰ μιᾶς γραμμῆς κώδικος, τὰ δὲ λοιπὰ πάντα ἐν τῇ παρελθούσῃ χιλιετηρίδι ἕστηκεν.

Ἀληθεῖς ἢ πεπλασμέναι;

Ἡ δὲ δικαία ἀπόκρισις· οὐκ ἴσμεν. Ἔνιαι μὲν γνήσιαι ἔσονται, ἐπεὶ οἱ διδάσκαλοι ἄνθρωποί εἰσι καὶ τὸ μητρῷον, τῆς ἡμέρας τελευτώσης, ἡμερολόγιον καμάτου γίγνεσθαι δύναται. Πολλαὶ δὲ ἄλλαι κατὰ τὸ εἰκὸς μεταποιήσεις εἰσί, σκώμματα ἀλλαχοῦ γενόμενα καὶ ἔπειτα εἰς ἐπίσημον γράμμα προαχθέντα. Ἄνευ δὲ εἰκόνος, σχολῆς καὶ ἡμέρας, πᾶσα σημείωσις ἀρχεῖόν ἐστιν ἄνευ μεταδεδομένων· πανταχόθεν ἥκειν δύναται.

Ἔστι δὲ καὶ τεκμήριόν τι τοῦ ὕφους. Αἱ μὲν ἀληθεῖς σημειώσεις ἀηδεῖς ὡς ἐπὶ τὸ πολύ· «ταράττει τὸ μάθημα», «τὰ σκεύη οὐκ ἤνεγκεν». Αἱ δ’ ἐν ταῖς ἁλύσεσι περιφερόμεναι πᾶσαι καιρὸν κωμικὸν τέλειον ἔχουσιν. Ἡ δ’ ἀλήθεια ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οὐκ ἔχει γραφεῖον δημοσίων σχέσεων οὕτω δεξιόν.

Ἡ ἐμὴ εἰς τὸν μῦθον εἰσφορά

Ἐπιστημονικῆς δ’ ἀκριβείας ἕνεκα, καὶ ἵνα δείξω ὡς ῥᾴδιον, ἰδοὺ σημειώσεις τινὰς ἃς ἐγὼ ἄρτι ἔπλασα. Οὐδεὶς πώποτε ἔγραψεν αὐτάς, ἀλλ’ ὀλίγων ἐτῶν ὕστερον ὀμεῖταί τις γνησίας εἶναι·

  • Ὁ μαθητὴς Ρ. τὸν πίνακα ἐπανεκκινεῖν πειρᾶται, τὸν σπόγγον δέκα δευτερόλεπτα πιέζων.
  • Ἡ τάξις φησὶν οὐ δύνασθαι τὸ ἔργον παραδοῦναι, ἐπεὶ ἔτι «φορτοῦται».
  • Ὁ μαθητὴς Β. αἰτεῖ ἐν ἀσφαλεῖ τρόπῳ ἐξετάζεσθαι.
  • Πᾶσα ἡ τάξις φησὶ τὸ τοῦ ἐγκεφάλου σύνθημα ἐπιλελῆσθαι καὶ ἀνάκτησιν δι’ ἠλεκτρονικῆς ἐπιστολῆς αἰτεῖ.
  • Ἡ μαθήτρια Σ. φησὶ τὰ ἔργα ἐν τῷ νέφει σεσῶσθαι, τὸ δὲ νέφος σήμερον ὕειν.

Διὰ τί οὕτω φιλοῦμεν αὐτάς

Αἱ ἄτοποι σημειώσεις ἐνεργοῦσιν ὅτι σχέσιν δυνάμεως ἀνατρέπουσιν· τὸ μητρῷον, τῆς τοῦ διδασκάλου ἐξουσίας σύμβολον, ἡμερολόγιον κωμικὸν γίγνεται ἐν ᾧ ὁ διδάσκαλος ἡττημένος φαίνεται. Γελῶμεν ὅτι πάντες ἦμέν ποτε, ἅπαξ γοῦν, ἐφ’ ἑκατέρου μέρους τῆς καθέδρας. Καὶ ὅτι τὸ διδασκαλεῖον, ὥσπερ πᾶν δίκτυον πληροφορικόν, ἐν ἰσορροπίᾳ ἀβεβαίῳ μεταξὺ τάξεως καὶ χάους ζῇ.

Ἀπολαύετε οὖν αὐτῶν, ἀλλὰ τὸ ἀλεξιφάρμακον ἀνημμένον ἔχοντες· τὸ μὲν ἀναγιγνώσκειν ἀβλαβές, τὸ δ’ ὀμνύναι ἀληθεῖς εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Καὶ εἴ ποτε σημείωσις ὑμῖν ἀφίκοιτο περὶ τῆς τοῦ πίνακος ἐπανεκκινήσεως, ἴστε ὅτι ὁ πρῶτος νοσήσας ἐγώ εἰμι.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον