Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Bob Dylan καὶ τὸ ἐκ τοῦ δικύκλου πτῶμα: ἡ πολυθρυλητοτάτη ἐπανεκκίνησις

Ο DYLAN, ΤΟ ΔΙΚΥΚΛΟΝ, Η ΣΙΓΗ

Τοῦ θέρους τοῦ 1966 Bob Dylan, ἐν ἀκμῇ τῆς δόξης ὤν, ἐκ τοῦ μηχανοκινήτου δικύκλου πίπτει ἐγγὺς τῆς οἰκίας καὶ πολὺν χρόνον ἐκ τοῦ δημοσίου βίου ἀφανίζεται. Οὐ συναυλίαι, ὀλίγαι ἐπιφάνειαι, ἀγγελίαι κατὰ σταγόνα. Ὅταν δὲ τεχνίτης ἄνευ ἀγγελίας καταστάσεως ἐκτὸς δικτύου γένηται, ἡ φήμη αὐτὴ τὸ κενὸν πεδίον πληροῖ.

Τὰ περιεστῶτα

Ταραχώδη ἦν ἐκεῖνα τὰ ἔτη. Ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀκουστικοῦ ἤχου εἰς τὸν ἠλεκτρικὸν μεταβολὴ τὸ θέατρον διέστησεν· μέρος γάρ τι τῶν παλαιῶν θαυμαστῶν σχεδὸν ὡς προδότην αὐτὸν ἐνόμιζεν. Περιοδεῖαι κοπώδεις, ἀνάγκαι συνεχεῖς, δόξα ὑπερμεγέθης. Ἐν τοιούτοις δὲ ἀνάπαυλα αἰφνίδιος ὕποπτος ἔμελλε φανεῖσθαι παντὶ τῷ τὰ ἀπόρρητα ζητοῦντι.

Αἱ φῆμαι, διτταί

Αἱ δὲ διαβολαὶ εἰς δύο φλέβας διῃρέθησαν, ὥσπερ δύο κλάδοι ἔργου οὐδέποτε συναφθέντες.

  • Ἡ τραγικὴ φλὲψ τὸ μὲν πτῶμα ἐδέχετο, ηὖξε δέ· ὁ γὰρ Dylan παράλυτος γενέσθαι, ἢ τὸ πρόσωπον διεφθάρθαι, ἢ μῆνας ἐν γύψῳ ὅλος κεκλεῖσθαι ἐλέγετο. Τινὲς δὲ καὶ τεθνάναι ἀπήγγειλαν.
  • Ἡ τῶν ἐπιβουλῶν φλὲψ τὸ πτῶμα ἠρνεῖτο· πρόσχημα γὰρ εἶναι ἵνα νόσοι ἄλλου γένους ἢ μακρὰ θεραπεία πόρρω τῶν πάντων ὀφθαλμῶν κρύπτοιντο.

Οὐδεμία δὲ τούτων τῶν φημῶν πώποτε ἀπεδείχθη. Ἔμειναν δὲ οἷαι ἦσαν· εἰκασίαι φιλομούσων, ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας ἀναρριπτούμεναι ὥσπερ παλαιὰ ἐπιστολὴ προπεμφθεῖσα ἣν οὐδεὶς πώποτε ἤλεγξεν.

Τί γιγνώσκεται

Τὸ πτῶμα αὐτὸς ὁ Dylan διηγήσατο, βλάβας τῶν τοῦ αὐχένος σπονδύλων καὶ χρόνον ἀναρρώσεως λέγων. Τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα οὐδέποτε τελέως ἐμαρτυρήθη, καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ κενόν, μᾶλλον ἢ τεκμήριόν τι, τὰς εἰκασίας ἔθρεψεν. Αὐτὸς δὲ ὕστερον ὑπεδήλωσεν ὅτι ἐκείνη ἡ ἀνάπαυλα καὶ πρὸς τὸ ἀπαλλαγῆναι βίου ἀφορήτου ἤδη γιγνομένου αὐτῷ ἐχρησίμευσεν.

Τεχνικῶς δ’ εἰπεῖν, ὑπόδειγμα ἐξ ἐγχειριδίου· ὅταν σύστημα μέγα μὴ ἀποκρίνηται καὶ μηδεὶς σαφὲς ἀνακοινωθὲν ἐκδιδῷ, οἱ χρῆσται ἐν τῇ τοῦ δικτύου ἀγορᾷ εἰκάζειν ἄρχονται. Αἱ εἰκασίαι βέβαιαι γίγνονται, τὰ δὲ βέβαια μῦθοι. Ὁ δὲ διακομιστὴς ἐν τούτῳ ἁπλῶς ἐπεσκευάζετο.

Ἡ ἐπάνοδος

Ἐν δὲ τῷ τῆς ἀναπαύσεως χρόνῳ ὁ Dylan ἐργαζόμενός τε καὶ ἐγγράφων διετέλει, πόρρω τῶν ὄχλων, καὶ νέαν μουσικὴν ἐξέδωκεν. Ἡ δ’ ἐπὶ ἀληθῆ σκηνὴν ἐπάνοδος ἀρχομένου τοῦ 1968 ἐγένετο, ἐν συναυλίᾳ εἰς μνήμην Woody Guthrie, τοῦ ᾠδοποιοῦ ὃς μέγιστον αὐτῷ παράδειγμα ἐγεγόνει. Ἐντεῦθεν δὲ ὁ βίος αὐτοῦ ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας προῆλθε, τὰς σκυθρωποτάτας φήμας τῷ ἁπλουστάτῳ τρόπῳ ἐλέγχων.

Ἐπιμύθιον διαχειριστοῦ

Οἱ περὶ τῶν ἐνδόξων μῦθοι πολλάκις ἐκ τῆς σιγῆς γίγνονται, οὐκ ἐκ τῶν ἔργων. Ἡ γὰρ σιγὴ πεδίον κενόν ἐστιν, ὁ δ’ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος τὰ κενὰ πεδία μᾶλλον μισεῖ ἢ ἔντυπον ἐν τῷ Διαδικτύῳ μετὰ τοῦ ἐρυθροῦ ἀστερίσκου. Ὅταν οὖν τὸ ὑμέτερον εἴδωλον ἀναπαύηται, πειρᾶσθε τῆς πασῶν νεωτεριστικωτάτης τέχνης· τοῦ περιμένειν. Σχεδὸν ἀεὶ ἀνύει. Καὶ ἐπὶ τῶν τυπωτήρων.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον