Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Benkei, ὁ τῶν χιλίων μονομαχιῶν μοναχὸς ὁ μηδένα παριείς

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΤΩΝ 999 ΞΙΦΩΝ

Πρὸ τῶν τειχῶν προφυλακῆς ἦν ὁ Benkei. Μοναχὸς πολεμιστὴς Ἰάπων ἐπὶ γεφύρας τεταγμένος, ἕνα μόνον νόμον ἔχων· ταύτῃ οὐδεὶς διέρχεται. Ἡ μὲν ἱστορία ὡς ἄνδρα ἀληθῆ αὐτὸν μνημονεύει, ὁ δὲ μῦθος ὡς ἡμίθεον, καὶ ἡ μεταξὺ τῶν δύο μορφῶν ἀπόστασις τὸ τοῦ διηγήματος καλόν ἐστιν. Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ ὁμοιότατος εἶναι τῷ ἐν Θερμοπύλαις Λεωνίδῃ, πλὴν ὅτι μόνος.

Ἀνὴρ ἀληθής, μῦθος ὠγκωμένος

Ὁ Benkei ἐν τῷ δωδεκάτῳ αἰῶνι ἔζη καὶ ἐθεράπευε τὸν Minamoto no Yoshitsune, ἕνα τῶν ἐν τῇ Ἰαπωνικῇ ἱστορίᾳ ὀνομαστοτάτων στρατηγῶν. Τὰ δὲ περὶ αὐτοῦ βέβαια ἐλάχιστα· σχεδὸν πάντα γὰρ ἐκ χρονικῶν μυθωδῶν ἥκει καὶ ἐκ θεάτρου καὶ ἐκ δημωδῶν διηγημάτων πολλῷ ὕστερον γραφέντων. Ἔστι τὸ κλασικὸν προφίλ, τρεῖς γραμμὰς δεδομένων βεβαιωθέντων ἔχον καὶ διακοσίας σελίδας φαντασίας τῶν μέσων χρόνων.

Περὶ δὲ τῆς γενέσεως αὐτοῦ οἱ μῦθοι οὐχ ὁμολογοῦσιν· οἱ μὲν θεοῦ τινος υἱὸν αὐτὸν ἐβούλοντο, οἱ δὲ καὶ δαίμονος. Ἐπωνυμία δέ τις παραδεδομένη αὐτὸν «νεαρὸν δαίμονα» καλεῖ. Οὐκ ἔστι ληξιαρχικὸν γράμμα, ἀλλὰ κρίσις.

Ἡ γέφυρα τῶν 999 ξιφῶν

Κατὰ δὲ τὸν ὀνομαστότατον λόγον, ὁ Benkei ἐπὶ γεφύρας ἐν Kyoto ἐνήδρευε καὶ πάντα τὸν ὡπλισμένον παριόντα προὐκαλεῖτο, τὸ ξίφος ἀφαιρούμενος. Ἐνακόσια ἐνενήκοντα ἐννέα συνέλεξεν. Ἐν δὲ τῇ χιλιοστῇ μονομαχίᾳ νεανίας τις λεπτὸς παρῆν, ὃς ἐξέκλινεν αὐτὸν πηδῶν ὥσπερ ἐλατήρια ἔχων· ἦν δ’ ὁ Yoshitsune, ὃν ἡ παράδοσις ὑπὸ ὑπερφυῶν τινων τῶν ὀρῶν πλασμάτων ξιφομαχεῖν δεδιδάχθαι λέγει. Ὁ δὲ Benkei ἡττήθη, καὶ ἀντὶ τοῦ ὀργισθῆναι πίστιν τῷ νικήσαντι ὤμοσεν. Εἰς ἀεί.

Τοῦτο τὸ μέρος συγκινεῖ με. Ἐνακόσιαι ἐνενήκοντα ἐννέα εἴσοδοι ἀπηρνημέναι, μία μόνη πεῖρα ἐπιτυχής, καὶ τὸ σύστημα γιγνώσκει ἑαυτὸ ἐπιτρέπειν τῷ διαχειριστῇ τῷ αὐτὸ νικήσαντι. Οὐδὲν δὲ νεωτερικὸν πρόγραμμα ταύτην τὴν ταπεινοφροσύνην ἔχει· ἅμα τῷ πρώτῳ ἁμαρτήματι κελεύει σε τὸ σύνθημα ἀνανεῶσαι καὶ εἰς ἀεὶ ὑποβλέπει.

Ὁ φύλαξ ὁ ὀρθοστάδην

Ὅτε δὲ ὁ Yoshitsune ἐξέπεσεν, ὑπὸ τῶν τοῦ ἀδελφοῦ δυνάμεων διωκόμενος, ὁ Benkei μετ’ αὐτοῦ ἔμεινε μέχρι τέλους. Ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ πολιορκίᾳ, ὡς οἱ λόγοι διηγοῦνται, μόνος πρὸ τῆς εἰσόδου ἵστατο ἵνα τῷ ἑαυτοῦ δεσπότῃ χρόνον παράσχῃ τοῦ βίου κατὰ τὸ τῶν samurai ἔθος ἀπαλλαγῆναι. Οὐδεὶς ἐτόλμα προσελθεῖν. Πόρρωθεν αὐτὸν ἔβαλον, πολλάκις. Ὁ δ’ ὀρθὸς ἔμεινεν.

Ὁ δὲ μῦθος λέγει ὅτι οὕτως ἀπέθανεν, ὀρθός, τῷ μακρῷ ἑαυτοῦ ὅπλῳ ἐρειδόμενος, καὶ οἱ πολέμιοι διὰ πολλοῦ χρόνου ᾔσθοντο. Ἐν δὲ τῇ Ἰαπωνίᾳ «ὁ ὀρθοστάδην θάνατος τοῦ Benkei» παροιμία γέγονε τοῦ μέχρι τέλους καρτεροῦντος. Εἰκὼν μυθώδης ἐστίν, οὐ νεκροψίας ἀναγραφή· ἀλλ’ αὕτη ὀκτὼ αἰῶνας διεπέρασεν.

Διὰ τί οἱ ἡρωικοὶ μῦθοι ὀγκοῦνται

Οἱ τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν λόγοι ἐνεργοῦσιν ὥσπερ αἱ ὑπὸ τῶν κατασκευαστῶν ἐκδιδόμεναι μετρήσεις· οἱ μὲν ἀριθμοὶ ἀληθεῖς, ἐν ἐργαστηρίου δὲ συνθήκαις ἃς οὐδεὶς πώποτε εἶδεν. Ἕκαστος διηγητὴς ξίφος προστίθησι, πολέμιον, ὥραν ἀντιστάσεως. Μετά τινας δὲ αἰῶνας φήμης τὸ πρόσωπον τὰ τοῦ τελευταίου ἐν παιγνίῳ ἀντιπάλου μεγέθη ἔχει.

Οὐκ ἔστιν ἐλάττωμα, ἀλλ’ ὁ τρόπος καθ’ ὃν πολιτισμὸς ἀξίαν τινὰ σῴζει. Ὁ Benkei ὡς πίστεως σύμβολον περιγέγονεν, καὶ ἔτι πρόσωπον φίλτατόν ἐστι τοῦ Ἰαπωνικοῦ θεάτρου. Τὸ δ’ ἄγγελμα καὶ ἄνευ ἐλέγχου ἀντέχει· μένε παρὰ τοῖς σοῖς. Ἐγὼ δὲ τοῦτο πειρῶμαι πρὸς διακομιστήν τινα πελάτου ἐκ πολλῶν ἐτῶν. Οὐδέποτε μοι ξίφος παρέδωκεν, ἅπαξ δὲ ἀντίγραφον ἀσφαλείας ἀκέραιον ἀπέδωκε τῇ πρώτῃ πείρᾳ. Συνεκινήθην.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον