Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Λόγοι φρικώδεις: τὸ τῶν φρικῶν ἀρχεῖον ὃ οὐδεὶς πώποτε ἐξήτασεν

Η ΕΠΙΒΑΤΙΣ ΦΑΣΜΑ

Πᾶσα φίλων ἑταιρεία ἀρχεῖον ἀπόρρητον φυλάττει λόγων τὸ αἷμα πηγνύντων. Οὐδεὶς οἶδε τίς αὐτοὺς ἀνεβίβασεν, οὐδεὶς πώποτε τὸ ἄθροισμα ἐλέγχου ἐξήτασεν, καὶ ὅμως δεκαετηρίδας περιφέρονται ἄνευ μιᾶς καταρρεύσεως. Συνέλεξα δ’ αὐτοὺς ἐνθάδε, μετὰ τῶν προσηκουσῶν ἀσφαλείας σημειώσεων.

Τὸ τοῦ φίλου τοῦ ἀνεψιοῦ πρωτόκολλον

Πρῶτος κανὼν τῶν φρικωδῶν λόγων· οὐδέποτε τῷ διηγουμένῳ ἐγένοντο. Γίγνονται τῷ ἀνεψιῷ φίλου τινός, τῷ ἀδελφῷ συνεργοῦ, γυναικί τινι κώμης γείτονος ἧς οὐδεὶς τὸ ὄνομα μέμνηται. Πηγή ἐστιν ἄνευ πιστοποιητικοῦ SSL· ὁ τοῦ λόγου περιηγητὴς τὸ κλεῖθρον κατεαγὸς δείκνυσιν, ἡμεῖς δὲ «πρόελθε ὅμως» πατοῦμεν, ἐπεὶ ἡ φρίκη τοῦ κινδύνου ἀξία.

Δεύτερος κανών· ὁ λόγος ἀπὸ στόματος εἰς στόμα μεταβαίνει ὥσπερ ἀρχεῖον ἐν δικτύῳ ἐξ ἴσων. Καθ’ ἑκάστην δὲ μετάβασιν προστίθησί τις λεπτόν, τὴν πόλιν μεταβάλλει, τὴν ἡμέραν μετατίθησιν. Τέλος τὸ ἀρχεῖον διεφθαρμένον μέν ἐστι, διπλάσιον δὲ βαρὺ καὶ πολλῷ πιθανώτερον.

Ἡ ὁδοιπόρος ἡ οὐδέποτε ἀφικνουμένη

Ἡ ἀναμφισβήτητος βασίλισσα. Ὁδοιπόρος τις ἐν αὐτοκινήτῳ νυκτὸς κόρην ἀπὸ τοῦ χείλους τῆς ὁδοῦ ἀναλαμβάνει. Ψῦχός ἐστιν, ὁ δὲ τὸ ἑαυτοῦ ἐρεοῦν χιτώνιον αὐτῇ χρῄζει. Πρὸ τῆς οἰκίας αὐτὴν καταλείπει, ἡ δ’ ἐν τῷ σκότῳ ἀφανίζεται. Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ κόπτει τὴν θύραν ἵνα τὸ χιτώνιον κομίσηται, καὶ εὑρίσκει τὴν κόρην πρὸ πολλῶν ἐτῶν οὐκέτ’ οὖσαν, ἀπ’ αὐτῆς ἐκείνης τῆς καμπῆς. Ἐνίοτε τὸ χιτώνιον ἐν τῷ νεκροταφείῳ ἐπιμελῶς πεπτυγμένον ἀναφαίνεται. Ἐνίοτε ἐν τῇ ὄπισθεν ἕδρᾳ μένει, μετὰ ὡρολογίου ὃ οὐκ ἔστιν αὐτοῦ.

Τούτου δὲ τοῦ λόγου παραλλαγαὶ ἐν πλείσταις χώραις εἰσὶ καὶ ἐκ πλείστου χρόνου· τὸ μὲν ὄχημα καὶ τὸ ἔνδυμα μεταβάλλουσι, τὴν δ’ ὑπόθεσιν οὐδέποτε. Ἔστι τὸ μακροβιώτατον τῆς λαογραφίας κακόβουλον πρόγραμμα· αὐτὸ ἑαυτὸ ἀνανεοῖ, ὁ δὲ πηγαῖος κώδιξ ἀεὶ ὁ αὐτός.

Ἡ συνοδοιπόρος ἡ τὰς χεῖρας οὐ προσηκούσας ἔχουσα

Κόρη τις ὀψὲ ἐξέρχεται καὶ γραῦν εὑρίσκει ὀχήματος δεομένην. Ἐν δὲ ἀνακοπῇ τινι ὁρᾷ τὰς τῆς γραΐδος χεῖρας μεγάλας, δασείας, σαφῶς ἀνδρείας. Ψυχρῷ δὲ αἵματι πρόφασίν τινα πλάττει, ἐκβαίνει, βοήθειαν αἰτεῖ, καὶ ὑπὸ τῇ τοῦ συνοδοιπόρου ἕδρᾳ ἐργαλεῖόν τι φαίνεται οὐ πάνυ τηθῇ πρέπον.

Οὐδεὶς δὲ πώποτε ἐκεῖνο τὸ αὐτοκίνητον ηὗρεν, οὐδ’ ἐκεῖνο τὸ ὑπόμνημα. Τὸ δὲ ἐπιμύθιον ἐνεργεῖ· ἀλεξιφάρμακον γάρ ἐστι διηγηματικὸν διδάσκον ἀπιστεῖν τῷ διεπαφὴν λίαν παραμυθητικὴν φέροντι. Ἡ τῶν συνθημάτων ἁλιεία, ὡς εἰπεῖν, οὕτως ἐγένετο.

Τὸ αἴνιγμα τὸ πλείω τοῦ δέοντος εἰδός

Συλλέκτρια τις αἴνιγμα συναρμοστὸν ἀνώνυμον διὰ τοῦ ταχυδρομείου δέχεται. Μιᾷ ἑσπέρᾳ συντελεῖ καὶ εὑρίσκει ὅτι τὴν ἑαυτῆς οἰκίαν εἰκάζει, ἀπὸ τοῦ ἀντικρὺ δένδρου ὁρωμένην, καὶ αὐτὴν ἔνδον. Ἐπὶ δὲ τοῦ τραπεζίου τῆς εἰκόνος αὐτὸ τὸ αἴνιγμα κεῖται, ὃ τὴν οἰκίαν ἔχει, ἣ τὸ αἴνιγμα ἔχει, ὃ τὴν οἰκίαν ἔχει.

Ἐνταῦθα πέρα τοῦ μύθου ἐσμέν· ἀναδρομή ἐστιν ἄνευ ὅρου ἐξόδου, καὶ πᾶς προγραμματιστὴς οἶδε πῶς τελευτᾷ. Ὑπερχείλισις τῆς στοίβας. Ἡσύχως λέγω· οὐδὲν πρᾶγμα μεμαρτυρημένον ἔστιν, ἔστι δὲ μόνον ἄριστον διήγημα φρικῶδες ὥσπερ κιβώτιον Σινικὸν κατεσκευασμένον.

Ἡ τοῦ ἐρυθροῦ αὐτοκινήτου μαντεία

Μάντις τις ἐκ τῶν χαρτῶν νεανίσκῳ θάνατον προλέγει, μετὰ ἡμέρας καὶ ὥρας, ὑπὸ αὐτοκινήτου ἐρυθροῦ. Ὁ δέ, εὐλαβὴς ὤν, ἐκείνην τὴν ἡμέραν οἴκοι ἐπὶ τῆς κλίνης κεκλεισμένος μένει. Ἐκ τοῦ τοίχου δὲ πίναξ ἀποσπασθεὶς αὐτὸν πλήττει. Ἐγέγραπτο δ’ ἐν αὐτῷ, δῆλον ὅτι, αὐτοκίνητον ἀγωνιστικὸν ἐρυθρόν.

Ἔστι τὸ παλαιὸν τῆς ἀφύκτου εἱμαρμένης σχῆμα, αὐτοκινήτῳ ἀντὶ ξίφους ἀνακυκλωθέν· ὥσπερ ὁ τοῦ Αἰσχύλου θάνατος, ᾧ ἐξ οὐρανοῦ ἡ χελώνη ἐπέπεσεν. Ἐγὼ δέ, ἀσφαλείας ἕνεκα, ἐν τῷ ἀνδρῶνι μόνην τὴν εἰκόνα δισκιδίου τριῶν ἰντσῶν καὶ ἡμισείας ἀνεκρέμασα. Οὐδένα πώποτε ἔβλαψεν.

Ὁ δύτης ὁ ἐπὶ τὴν ὕλην ὕσας

Ἀεροπλάνον πυροσβεστικὸν ἐν θαλάττῃ ὕδωρ ἀρύεται, κατὰ ἁμαρτίαν δύτην μετὰ φιαλῶν καὶ πτερυγίων ἀναρροφεῖ, καὶ ἐπὶ τὰς φλόγας τὰς ἐπ’ ἄκρου τοῦ λόφου ἀφίησιν. Λόγος ἀκαταμάχητος, ἄνευ δὲ πράγματος οὐδενὸς μεμαρτυρημένου· ἑκάστη χώρα τὴν ἑαυτῆς ὕλην καὶ τὸν ἑαυτῆς δύτην ἔχει, οὐδέποτε μετ’ ὀνόματος καὶ πατρόθεν.

Οἰκιακαὶ μηχαναί, ἀράχναι καὶ κράνη

  • Ἡ τῶν μικροκυμάτων κάμινος ἡ τὰς χεῖρας ἀποκόπτουσα. Τὰ μικροκύματα τὸ σιτίον θερμαίνει τὸ ἐνὸν ὕδωρ σείοντα, οὐ τὰ μέλη τέμνει. Καὶ ὅταν ἡ θυρὶς ἀνοιχθῇ, ἡ κάμινος παύεται. Τὸ πλεῖστον τῷ ταγήνῳ καίεταί τις, ὃ ἤδη ἱκανῶς τραγικόν.
  • Ἡ ἀράχνη ἡ ὑπὸ τῷ δέρματι ᾠοτοκοῦσα. Δῆγμα ἐν τῷ αἰγιαλῷ, ἴονθος, καὶ ἔνδον νεοσσιά. Οὐχ οὕτως αἱ ἀράχναι τίκτουσιν· διήγημά ἐστι ναυτίαν παλαιὰν ἐκμεταλλευόμενον, οὐ τὴν βιολογίαν.
  • Ὁ μοτοσικλετιστὴς ὁ τὸ κράνος ἀφαιρῶν. Μετὰ πτῶσιν ἄριστα ἔχειν δοκεῖ, ἔπειτα τὸ κράνος ἀφαιρεῖ καὶ τὸ ἀνήκεστον γίγνεται. Ἡ μὲν φρικώδης μορφὴ μῦθός ἐστιν, συμβουλὴ δ’ ἀληθὴς ἔνεστιν· τοῦ τετρωμένου μοτοσικλετιστοῦ τὸ κράνος οἱ βοηθοὶ ἀφαιροῦσιν, οὐχ οἱ παριόντες.

Ὁ πτωχὸς καὶ ἡ κατολίσθησις

Παλαιότερος καὶ σχεδὸν ἤπιος· ἐν κώμῃ ὀρεινῇ πλουσίᾳ καὶ φιλαργύρῳ πάντες ξενίαν πτωχῷ τινι ἀρνοῦνται, πλὴν γραὸς ἀπωτέρω οἰκούσης. Ὁ δ’ ἀπιὼν παραινεῖ αὐτῇ μὴ προκύπτειν, ἐὰν ψόφων ἀκούσῃ. Ἥκει ἡ κατολίσθησις, ἡ κώμη ἀφανίζεται, ἡ δ’ οἰκία αὐτῆς ὀρθὴ μένει. Ἔστι τὸ ἀίδιον τῆς τιμωρίας καὶ τῆς ἀμοιβῆς σχῆμα, ὥσπερ ἐν τῷ περὶ Φιλήμονος καὶ Βαυκίδος μύθῳ, ἐπὶ τραγῳδίαις ἀληθέσιν ἐρειδόμενον αἳ οὐδὲν ἡδυσμάτων ἐδέοντο.

Ἀλεξιφάρμακον ταῖς φρίκαις

Πῶς γνωριστέος φρικώδης λόγος ἐλευθέρως περιφερόμενος·

  1. Ὁ ἥρως ἀεὶ συγγενής ἐστι γνωρίμου τινός.
  2. Ἡμέρα μὲν ἀκριβὴς ἄπεστι, λεπτὸν δέ τι ἰσχυρότατον πάρεστι· τὸ χιτώνιον, αἱ χεῖρες, ὁ πίναξ.
  3. Τὸ τέλος τέλειον, μετὰ σκώμματος ἐπιστολιδίου ἀξίου.
  4. Οὐδεὶς πώποτε τὴν ἐφημερίδα τὴν περὶ αὐτοῦ λέγουσαν εἶδεν.

Εἰ λόγος πάντας τοὺς τέτταρας ἐλέγχους ὑπερβαίνει, διηγεῖσθε αὐτὸν περὶ πῦρ. Μὴ δὲ προπέμπετε ὡς ἀγγελίαν· τὸ μὲν πῦρ ἐπίτηδες τούτου ἕνεκα γέγονεν, ἡ δὲ τῆς συνοικίας συνομιλία οὔ.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον