Τὸ Central Park καὶ οἱ κόνικλοι οἱ ἀφανεῖς: σφάλμα 404, κόνικλος οὐχ ηὑρέθη

Ἑκάστοτε ἀγγελία τις ἐπίτηδες πεποιῆσθαι δοκεῖ ἵνα μῦθος γένηται. Τῷ 2010 ἔτει πρακτορεῖά τινα μικρόν τι αἴνιγμα Νεοϋορκικὸν διηγήσαντο· οἱ κόνικλοι οἵ, κατὰ συνήθειαν οὐ πάνυ εὐτυχῆ, μετὰ τὸ Πάσχα ἐκ τινῶν ἐτῶν εἰς τὸ Central Park ἀφικνοῦνται, οὐκέτι ἑωρῶντο. Οὐδεὶς μάρτυς, οὐδὲν ἴχνος, οὐδεὶς ἀντιποιούμενος. Μόνον δὲ παράδεισος πολλῷ ἐλάττους κονίκλους ἔχων τοῦ προσδοκωμένου.
Τὸ πρᾶγμα, κατὰ τὰ χρονικά
Ὁ λόγος ἐκ συνηθείας διαδεδομένης ὡρμᾶτο· οἶκοι τοῖς παισὶ κόνικλον ἐν τῷ Πάσχα δωροῦνται καὶ ἔπειτα, τῆς ἑορτῆς παυσαμένης, εἰς τὸν παράδεισον «ἐλευθεροῦσιν». Ἐν δὲ τοῖς ἑπομένοις ἔτεσιν ἐκεῖνοι οἱ κόνικλοι ἠφανίσθαι ἐδόκουν. Οἱ δὲ ἐρωτηθέντες ἔμπειροι εἰκασίας διαφόρους προὔτειναν, καὶ οὐ πάντες ὡμολόγουν·
- οἱ κόνικλοι ἴσως ἐν φωλεοῖς ὑπογείοις ζῶσιν, ἧττον ὁρώμενοι· ἀλλ’ οὕτως, ἀντέλεγόν τινες, ἐπληθύνθησαν ἄν, καὶ πλείους ἂν ἦσαν, οὐκ ἐλάττους·
- οἱ κόνικλοι εὐάλωτοί εἰσι τῇ δυσχειμερίᾳ, ταῖς ἁμάξαις καὶ τοῖς θηρεύουσι, καὶ ἐν τῷ παραδείσῳ γαμψώνυχές τε ἑωρῶντο καὶ θώς τις Ἀμερικανός·
- ἄλλως δέ, ἐπεσημαίνοντο, θηρευτὴς ὃς τὸ ἑαυτοῦ ταμιεῖον παντάπασι κενοῖ τέλος ἄδειπνος μένει, ὥστε ἡ ἐξήγησις οὐ πάντας ἔπειθεν.
Ἀπόκρισις δὲ τελευταία, ὡς ἠγγέλθη, οὐκ ἀφίκετο.
Σφάλμα 404: κόνικλος οὐχ ηὑρέθη
Ὡς συστημάτων ἐπιμελητῇ τὸ πρᾶγμα μοι συνῆθες. Ταὐτόν ἐστι τῷ ὅταν χρήστης ὀμνύῃ ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας ἐργασίας σεσωκέναι καὶ τὸ ἀρχεῖον οὐκέτι ᾖ. Αἱ δ’ εἰκασίαι ἀεὶ αἱ αὐταί· εἰς φάκελον κρυπτὸν ἐνέπεσεν (ὁ φωλεός), ὑπὸ ἔξωθέν τινος διεργασίας ἐξηλείφθη (ὁ θηρευτής), ἢ οὐδέποτε ἐν ᾗ μεμνήμεθα μορφῇ ὑπῆρξεν. Ἔπειτα ἔστιν ἡ τετάρτη, «ἰὸς ἦν», ἣ ἀεὶ πρώτη προτείνεται καὶ σχεδὸν οὐδέποτε ἡ ὀρθή ἐστιν.
Οὐ πολλοῦ δεῖ ἵνα τοιοῦτον μυστήριον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ ὀγκῶται. Ἀρκεῖ ἀγορά τις τοῦ Διαδικτύου καὶ ἑσπέρα σχολαία· ὁ μέν τις ἀποικίας ὑπογείους εἰκάσει μετὰ δικτύου ὑπονόμων, ἄλλος ἔξοδον τεταγμένην πρὸς τὰ προάστεια, τρίτος ἐπιβουλὴν τῶν περιστερῶν. Προσθῆκαι δ’ εἰσὶ φαντασίας ἄνευ πηγῆς οὐδεμιᾶς, ὥσπερ αἱ ὑπὸ ἀνεψιοῦ ἐν παλαιᾷ ἱστοσελίδι ἐγκατεστημέναι προσθῆκαι· ἐνεργοῦσιν ἕως ἂν μηδεὶς ἐγγύθεν σκοπῇ.
Τὸ σπουδαῖον, ἄνευ μακρῶν ὤτων
Ὄπισθεν δὲ τοῦ αἰνίγματος ἔστι τι ὃ σαφῶς λεκτέον· κόνικλος κατοικίδιος οὐκ ἔστι ζῷον ἄγριον. Τὸ ἐν παραδείσῳ αὐτὸν ἐγκαταλείπειν οὐκ ἔστι τῇ φύσει ἀποδιδόναι, ἀλλ’ ἐν χώρῳ καταλείπειν πρὸς ὃν οὐ παρεσκεύασται. Οἱ τῶν ζῴων ἐπιμελούμενοι κατ’ ἔτος τοῦτο λέγουσι, μάλιστα μετὰ τὰς ἑορτάς· κόνικλος ἐτῶν πολλῶν ὑπόσχεσίς ἐστιν, οὐ κόσμημα ὥριον ἅμα τοῖς ᾠοῖς τοῖς βεβαμμένοις ἀποθετέον.
Ἐν κεφαλαίῳ δέ, τὸ τοῦ Central Park μυστήριον εἰκότως λύσιν ἔχει πολλῷ ἧττον μυθώδη ἢ ὅσον τοῖς τοῦ γένους φιλοῖς ἀρέσκοι. Ἀλλὰ τοῦτο αὐτὸ τὸ τῶν μύθων καλόν· ἐρώτησιν ἁπλῆν λαβόντες, «ποῖ ἐγένοντο;», ὅλον περὶ αὐτὴν λειτουργικὸν σύστημα οἰκοδομοῦσιν. Ἄνευ βιβλίου ὁδηγιῶν, δῆλον ὅτι.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον