Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Ὁ μαινόμενος μετὰ τοῦ ἀγκίστρου: τὸ ψεῦσμα ὃ ἀντὶ φύλακος ἦν

ΤΟ ΑΓΚΙΣΤΡΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΛΑΒΗΣ

Ζεῦγος νέων ἐν αὐτοκινήτῳ, ὁδὸς ἔρημος, τὸ ῥαδιόφωνον τὴν μουσικὴν διακόπτον ἀγγελίας φοβερᾶς ἕνεκα. Εἰ ἤδη φρίκη ὑμῖν κατὰ τῆς ῥάχεως τρέχει, ὁ τοῦ Ἀγκίστρου μῦθος τὸ ἑαυτοῦ ἔργον ἐποίησεν· εἷς γάρ ἐστι τῶν πώποτε μάλιστα κοινωθέντων φοβερῶν διηγημάτων, καὶ οὐδέποτε ἑνὸς ἥρωος ἀληθοῦς ἐδεήθη.

Ὁ λόγος, ἐν μορφῇ συμπεπιεσμένῃ

Δύο νέοι ἐν αὐτοκινήτῳ εἰς στενωπὸν ἀγροικικὸν ἀποχωροῦσιν. Τὸ ῥαδιόφωνον ἀγγέλλει ὅτι δεινός τις ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀποδρὰς περὶ τὸν τόπον πλανᾶται· γνωρίζεται δὲ ὅτι ἀντὶ τῆς ἑτέρας χειρὸς ἄγκιστρον ἔχει. Ἡ μὲν ταράττεται, ψόφων ἀκούει, οἴκαδε βούλεται. Ὁ δὲ ἀναστενάζει, τέλος δὲ ὀργισθεὶς ἐξαίφνης ἀφορμᾷ. Ἀφικομένων δέ, ἐκβὰς ἵνα αὐτῇ τὴν θύραν ἀνοίξῃ, εὑρίσκει ἐπὶ τῆς λαβῆς κρεμάμενον ἄγκιστρον.

Τέλος. Οὐδεὶς ἀποθνῄσκει, οὐδεὶς τὸν αἴτιον ὁρᾷ. Ἡ δὲ περιπέτεια ὅλη ἐν ἐκείνῳ τῷ πράγματι τῷ καταλελειμμένῳ ἐστίν, ὥσπερ ἄγγελμα σφάλματος ἄνευ ἐξηγήσεως.

Ἰὸς τὸ ἑαυτοῦ ἐπιμύθιον ἔχων

Ὁ μῦθος περιφέρεται τοὐλάχιστον ἀπὸ τοῦ μέσου εἰκοστοῦ αἰῶνος, ἐν τοῖς τῶν Ἀμερικανῶν ἐφήβων διηγήμασι γενόμενος καὶ ἔπειτα πανταχόσε ἐξαχθείς, τῆς ὁδοῦ γιγνομένης ἡ τῶν ἐραστῶν λεωφόρος τῆς ἑκάστου πόλεως. Οὐδεμία δὲ χρονικὴ ἀναγραφὴ τὸν δραπέτην τὸν τὸ ἄγκιστρον ἔχοντα ἐμαρτύρησεν· διήγημά ἐστιν, οὐ πρᾶγμα.

Οἱ δὲ τῶν ἀστικῶν μύθων ἐπιστήμονες μάλιστα ὡς παραίνεσιν φρίκῃ μεταμφιεσμένην ἀναγιγνώσκουσιν αὐτόν· μὴ ἀποχωρεῖτε εἰς τόπους ἐρήμους, ἀκούετε τῶν φοβουμένων, ἐπανέρχεσθε οἴκαδε πρῴ. Τῷ ἔργῳ ἦν ὁ γονικὸς ἔλεγχος πρὶν τὸν γονικὸν ἔλεγχον εἶναι. Τεῖχος προφυλακῆς διηγηματικὸν εὐθὺς ἐν ταῖς τῶν νέων κεφαλαῖς ἐγκατεστημένον.

Διὰ τί οὕτως εὖ ἐνεργεῖ

  • Τὸ σωματικὸν λεπτόν: τὸ ἄγκιστρον πρᾶγμά ἐστιν ἀκριβές, εὐμνημόνευτον καὶ εὐδιήγητον. Ἔστι τὸ τοῦ μύθου σῆμα.
  • Ἡ ἀξιόπιστος πηγή: ἡ ἀγγελία ἐκ τοῦ ῥαδιοφώνου ἥκει, καὶ τί ἐπισημότερον φωνῆς ἐν τῷ ῥαδιοφώνῳ;
  • Τὸ τέλος τὸ μετέωρον: οὐδὲν γίγνεται, πάντα δ’ ἐγένετο ἄν. Ὁ ἐγκέφαλος αὐτὸς τὰ λοιπὰ συμπληροῖ, ὥσπερ αὐτόματος διορθωτὴς λίαν δύσελπις.
  • Ἡ ἐγγύτης: ὁ διηγούμενος ἀεὶ ἐν τόπῳ τινὶ αὐτὸν τίθησιν ὃν ὁ ἀκούων γιγνώσκει.

Τὸ ἀλεξιφάρμακον

Εἰ ὁ λόγος τόπον ἔχει καθ’ ἑκάστην διήγησιν μεταβάλλοντα, αἴτιον ἀνώνυμον, καὶ μάρτυρα ᾧ οὐδεὶς πώποτε ἐνέτυχε, μῦθός ἐστιν. Ἀπολαύετε αὐτοῦ ὡς τοιούτου, ἴσως περὶ πῦρ, ἴσως τὸν λύχνον ὑπὸ τῷ γενείῳ ἔχοντες.

Ἐγὼ δ’ οὖν, ἐξ οὗ ἤκουσα, πρὶν εἰς τὸ αὐτοκίνητον ἀναβῆναι τὰς λαβὰς ἐξετάζω. Ἅπαξ ἐκεῖ ηὗρον γραμματεῖον πλακουντοπωλείου. Ὅμως κακῶς ἐκάθευδον.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον