Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Ἡ τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτὴ ἀπηγορευμένη: ἀληθὴς ἀγγελία, ψεῦσμα, ἢ τεῖχος ἐρωτικόν;

Ο ΟΥΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΑΠΗΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ;

Ἑκάστου Φεβρουαρίου, ἀκριβῶς ὥσπερ ἀνανέωσις συστήματος, ἥκει ἡ ἀγγελία· που τῆς οἰκουμένης τὴν τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτὴν ἀπεῖπον. Οὐ καρδίαι, οὐ κακάου τραγήματα, οὐκ ἄνθη. Ἡ μὲν ἐπιγραφὴ ἀκαταμάχητος, δι’ αὐτὸ δὲ τοῦτο μετὰ χειρίδων μεταχειριστέα· ἐνίοτε ἀληθής ἐστιν, ἐνίοτε ἐξ ἡμισείας ἀληθής, ἐνίοτε μῦθος τὸ ἡμερολόγιον ἀνανεωμένον ἔχων.

Τὸ τοῦ 2011 πρᾶγμα

Τῷ Φεβρουαρίῳ τοῦ 2011 ἐφημερίδες πολλαὶ ἤγγειλαν ὅτι αἱ ἀρχαὶ τῆς Belgorod, χώρας τινὸς τῆς πρὸς ἑσπέραν Ῥωσίας, ἣν οἱ παλαιοὶ Σκυθίαν ἂν ἐκάλεσαν, ἔγνωσαν μὴ προάγειν τὴν τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτὴν ἐν τοῖς δημοσίοις καὶ ἐπισήμοις τόποις, ὡς ἀλλοτρίαν τῆς ἐγχωρίου παραδόσεως οὖσαν. Τὰ δ’ αὐτὰ συγγράμματα λεπτόν τι θεμελιῶδες προσετίθεσαν· ἰδίᾳ ἐξεῖναι ἑκάστῳ ἑορτάζειν ὅπως βούλοιτο.

Καὶ ἐνταῦθα ἡ ἀγγελία μεταμορφοῦσθαι ἄρχεται. Βῆμα πρὸς βῆμα, τὸ «μηδεμία ἑορτὴ ἐν τοῖς διδασκαλείοις καὶ τοῖς δημοσίοις γραφείοις» γίγνεται «ὁ ἔρως ἀπηγόρευται», ἔπειτα «ζημίαι τοῖς φιλοῦσιν», ἔπειτα «συλλήψεις ἕνεκα δέσμης ῥόδων». Ἔστι δὲ ἡ σύμπτυξις μετὰ ἀπωλείας δεδομένων· ἑκάστη προπομπὴ μίαν ἀπόχρωσιν ἀποτέμνει καὶ ἓν ἐπίθετον προστίθησιν.

Ἡ ψηφιακὴ τῶν ψιθυρισμῶν παιδιά

Ἡ φήμη ἐνεργεῖ ὥσπερ δίκτυον ἐξ ἴσων ἄνευ ἐλέγχου ἀκεραιότητος. Ἕκαστος κόμβος τὸ δέμα δέχεται, σπουδῇ ἀναγιγνώσκει, ὡς αὐτῷ δοκεῖ συντίθησι καὶ αὖθις πέμπει. Οὐδεὶς τὴν ὑπογραφὴν ἐξετάζει. Ἐν δὲ τῷ τῆς ἁλύσεως τέλει ἡ ἐγκύκλιος γραφείου τινὸς χωρικοῦ νόμος στρατιωτικὸς γέγονε κατὰ τῶν κακάου τραγημάτων.

Ἡ δ’ ἐμὴ τηθὶς τὴν τελευταίαν μορφὴν ἐδέξατο παρὰ ὁμίλου φιλῶν· ἐν χώρᾳ τινὶ μακρὰν καὶ τοὺς πλακοῦντας τοὺς καρδιοειδεῖς ἀπειρῆσθαι. Εὐθὺς τὸν τύπον τοῦ πλακοῦντος μετέβαλεν. Νῦν πλακοῦντας ποιεῖ δρομολογητοειδεῖς. Ἀσφαλέστερον, φησίν.

Ἀπαγορεύσεις ἀληθεῖς, ἀπαγορεύσεις ὠγκωμέναι

Ἐν πολλαῖς δὲ χώραις καὶ ἐν πολλοῖς χρόνοις ὄντως ἐγένοντο κωλύσεις ἢ ἀποτροπαὶ ἐπίσημοι τῆς τοῦ Οὐαλεντίνου ἑορτῆς, πολιτικῶν ἢ θρησκευτικῶν αἰτιῶν ἕνεκα. Οὐ τοῦτο τὸ κεφάλαιον. Τὸ δὲ κεφάλαιον, ὅτι ἡ ἀληθὴς ἀγγελία σχεδὸν ἀεὶ ὅρους ἀκριβεῖς ἔχει (ποῦ, τίς, τί ἀκριβῶς), ἡ δ’ ἰογενὴς μορφὴ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοὺς ἀπόλλυσιν.

Ἀλεξιφάρμακον ταῖς ὡραίαις ἀγγελίαις

  1. Ζητεῖν τὴν περίμετρον: ἡ ἀπαγόρευσις πάντας ἀφορᾷ ἢ μόνας τὰς ἀρχάς; Ὅλην τὴν χώραν ἢ ἓν γραφεῖον;
  2. Ἐξετάζειν τὴν ἡμέραν: πολλαὶ τοῦ Φεβρουαρίου ἀγγελίαι τοῦ πρὸ δέκα ἐτῶν Φεβρουαρίου εἰσίν, ἑκάστου ἔτους ἀνελκόμεναι.
  3. Ἀπιστεῖν τοῖς ἀπολύτοις ῥήμασιν: «ἀπηγόρευται», «καταλέλυται», «ὁ ἔρως κεκώλυται» κώδωνες συναγερμοῦ εἰσιν.
  4. Ἀνιέναι πρὸς τὴν πηγήν: εἰ ἡ τῶν συνδέσμων ἅλυσις εἰς τὸ μηδὲν τελευτᾷ, ἡ ἀγγελία θόρυβός ἐστιν ὑπόκωφος.

Τὰ δὲ λοιπά, οὐδὲν τεῖχος προφυλακῆς πώποτε τὰ πάθη ὄντως ἐκώλυσεν. Τὸ πλεῖστον διὰ θύρας ἑτέρας αὐτὰ παρίησιν. Ὥσπερ τὰς τοῦ ἐργαστηρίου ἐπιστολὰς ἐν ταῖς τῆς ἑβδομάδος ἀργίαις.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον