Ὁ πάπας καὶ ὁ ἐξωγήϊνος τοῦ Castel Gandolfo: φήμη ἄνευ σφραγῖδος

Ἐν δὲ τοῖς ἀλλοκοτωτάτοις τῶν ἐν τῷ δικτύῳ μύθων εἷς ἐστιν ἐξαιρέτους ὑποκριτὰς ἔχων· πάπαν μάλα φιλούμενον, κῆπον θερινόν, καὶ ξένον πολὺ πόρρωθεν ἥκοντα. Λέγεται δὲ τῷ 1961 Giovanni XXIII ἐξωγηΐνῳ τινὶ ἐν Castel Gandolfo ἐντυχεῖν. Λέγεται. Καὶ ἐνταῦθα τὸ τοῦ ἀντιδότου ἔργον ἄρχεται.
Ὁ περιφερόμενος λόγος
Ἡ δὲ μάλιστα διαδεδομένη ἔκδοσις διηγεῖται ὡς ὄχημα φωτεινὸν ἐν τοῖς κήποις τῆς θερινῆς τοῦ ἀρχιερέως κατοικίας καθίσειεν. Ἐξελθεῖν δὲ μορφήν τινα σχεδὸν ἀνθρωπόμορφον, φωτὶ περιβεβλημένην, καὶ τὸν πάπαν πλέον ἢ τέταρτον ὥρας αὐτῇ διαλεχθῆναι. Τέλος δὲ ῥῆμά τι περὶ τῆς πάντων ἀδελφότητος εἰπεῖν, οὐδὲν ἄλλο πώποτε ἀποκαλύψαντα.
Ἡ δὲ πηγή; Γραμματεύς τις λεγόμενος, ὃς πολλοῖς ἔτεσιν ὕστερον πάντα ἐφημερίδι τινὶ ξένῃ διηγήσασθαι λέγεται. Ἡ δ’ ἐφημερὶς τὸ ὄνομα μεταβάλλει κατὰ τὸν ἀγγέλλοντα. Ὁ δὲ γραμματεὺς οὐδὲν πώποτε ὑπέγραψεν.
Ἀνάλυσις τῶν ἐπικεφαλίδων
Ὅταν ἐπιστολὴν ὕποπτον δέξωμαι, σκοπῶ πόθεν ὄντως ἥκει. Ταὐτὸ ποιήσωμεν·
- Ἔγγραφα· οὐδὲν ἐλεγκτόν.
- Μάρτυρες αὐτόπται γνώριμοι· οὐδείς.
- Πηγαὶ ἀρχέτυποι· κινουμένη εἰκὼν ἐν τῷ δικτύῳ καὶ λόγοι λόγους ἐπικαλούμενοι οἳ τὴν εἰκόνα ἐπικαλοῦνται.
- Λεπτά· ἄφθονα μέν, ἐν ἑκάστῃ δὲ ἐκδόσει διάφορα.
Τοῦτο δὲ τὸ σύνηθες τοῦ ἀστικοῦ μύθου πρόσωπον· πολὺ περιεχόμενον, οὐδὲν πιστοποιητικόν. Πακέτον ἄνευ ἀποστολέως ἀφ’ ἑτέρας ἱστοσελίδος εἰς ἑτέραν περιπηδῶν καὶ καθ’ ἑκάστην μετάβασιν λεπτόν τι κερδαῖνον, ὥσπερ κλῆσις εἰς τὸ τηλεφωνικὸν κέντρον ἣ εἰς τὸν πέμπτον ἀριθμὸν ἀφικνεῖται καὶ οὐδεὶς ἔτι μέμνηται τί ὁ πελάτης ἐβούλετο.
Διὰ τί δὴ ἐκεῖνος
Giovanni XXIII μνημονεύεται ὡς ὁ «ἀγαθὸς πάπας», πρόσωπον πολλῆς φιλανθρωπίας, ἀνοικτὸν καὶ τῷ δήμῳ ἐγγύς. Αὐτὴ δ’ αὕτη ἡ εἰκὼν τὸν λόγον οὕτω «κοινωνητὸν» ποιεῖ· ἀρχιερεὺς γὰρ πρᾷος καὶ ξένον ἐκ τῶν ἄστρων δεχόμενος σχεδὸν φυσικὸς λόγος δοκεῖ. Οἱ γὰρ ἄριστοι μῦθοι ἀεὶ ἐπ’ ἀληθεῖ τινι ἐρείδονται, ὥσπερ οἱ ἰοὶ οἱ ὡς γνώριμα προγράμματα σκευαζόμενοι.
Ἡ δὲ πρὸς ἄνθρωπον φιλοστοργία οὐκ ἔστι τεκμήριον, καὶ τὸ συνουσίας οὐδέποτε μεμαρτυρημένας αὐτῷ προσάπτειν οὐ χάριν αὐτῷ φέρει.
Τὸ τῶν ὑποτίτλων αἴνιγμα
Λεπτόν τι γελοῖον· κατ’ ἐνίας ἐκδόσεις ὅ τε πάπας καὶ ὁ ἐξωγήϊνος ἄνευ λόγων, μόνον νεύμασι, διελέχθησαν. Εἴκοσι λεπτὰ διαλέξεως νευματικῆς πρὸς γένος ἄγνωστον. Ἐγὼ δὲ ἐν εἴκοσι λεπτοῖς νεύμασιν οὐ δύναμαι χρήστῃ ἐξηγεῖσθαι ποῦ τὸ τῆς ὀθόνης πλῆκτρον τὸ ἐναυστικόν ἐστιν, καίτοι τὴν αὐτὴν γλῶτταν λαλούντων ἡμῶν. Εἰ ὁ λόγος ἀληθὴς ἦν, τοῦτ’ ἂν ἦν τὸ ἀληθὲς θαῦμα.
Ἡ κρίσις
Οὐδεμία ἐστὶ τῆς συνουσίας βεβαίωσις· φήμη ἐστὶν ἐν τῷ δικτύῳ καὶ ἐν τοῖς τῶν ἀγνώστων πετομένων ἐρασταῖς γενομένη καὶ αὐξηθεῖσα, ἄνευ ἐγγράφων καὶ μαρτύρων ἐλεγκτῶν. Ἐμοὶ μὲν οὐ πιστά, ὡς ὁ Ἡρόδοτος ἂν εἴποι, λέγεται δέ. Ἔξεστι δὲ μετὰ μειδιάματος διηγεῖσθαι, ὥσπερ λόγον περὶ τὸ πῦρ. Μόνον μὴ ὡς χρονικὸν προτιθέναι.
Μετὰ τῆς προσηκούσης δὲ αἰδοῦς πρὸς τὴν ἑκάστου πίστιν καὶ πρὸς τὴν μνήμην πάπα μάλα φιληθέντος, τὸ συμπέρασμα τὸ αὐτὸ ὅπερ ἐπὶ πάσης ἁλύσεως· πρὶν πιστεύειν, ἐρωτᾶν τίς ἔγραψεν. Εἰ δ’ ἡ ἀπόκρισις «γραμματεύς τις οὗ οὐδεὶς τὸ ὄνομα οἶδεν», τὸ ἀρχεῖον εἰς ἀπομόνωσιν.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον