Νόμος τῶν διαρρεουσῶν ἀφαιρέσεων
Πᾶσαι αἱ μὴ φαῦλαι ἀφαιρέσεις ἢ θᾶττον ἢ βράδιον διαρρεῖν ἐῶσι τὰ λεπτὰ ἃ ἔδει κρύπτειν.
Ἡ ἀφαίρεσις καλή τίς ἐστι πρόσοψις· «Μὴ φρόντιζε πῶς λειτουργεῖ τὸ δίκτυον, ἀπόθου τὸ ἀρχεῖον καὶ ἀρκεῖ». Κάλλιστα λειτουργεῖ, μέχρι τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ τὸ ἀρχεῖον τέτταρα λεπτὰ δαπανᾷ καὶ δεῖ σε μαθεῖν τί ἐστι καθυστέρησις, δέμα ἀπολωλός, καὶ καλῴδιον ὑπὸ μυὸς δεδηγμένον.
Τὸ δὲ κεφάλαιον ὅτι τὰ εὔχρηστα ὄργανα χρόνον μὲν σῴζει ἐν τῷ συνήθει ἔργῳ, οὐκ ἀπολύει δέ σε τοῦ γιγνώσκειν τί ὑπόκειται. Ὅταν δὲ διαρρέωσι, ἀεὶ δὲ διαρρέουσι, δεῖ τοῦ εἰς τὸ ὑπόγειον καταβαίνειν ἐπισταμένου.
Ἡ δὲ νεφέλη ἡ ὑπερτάτη ἀφαίρεσις· «Τὰ δεδομένα σου ἐν νεφέλῃ εἰσίν». Ἔπειτα δὲ ἡ νεφέλη βλάπτεται ἐν οἴκῳ δεδομένων ὄνομα ἔχοντι, οἴκησιν, καὶ ψυκτῆρα τεθραυσμένον. Ἡ νεφέλη ταχυδρομικὸν κώδικα ἔχει. ᾜδειν. Παρῆν.