Νόμος τοῦ Wadler
Ἐν τῷ γλῶτταν μηχανᾶσθαι, ὁ τῆς διαλέξεως χρόνος αὔξεται ὅσῳ τις ἀπὸ τῆς σημασίας εἰς τὴν σύνταξιν καταβαίνει, ἔπειτα εἰς τὴν λεκτικὴν σύνταξιν, μέχρι τῶν σχολίων, ἃ πάντων κρατεῖ.
Ὁ βαθὺς τῆς γλώττης νοῦς; Πέντε λεπτά, πάντες ὁμογνώμονες. Τὸ τῶν σχολίων σημεῖον; Τρεῖς ἑβδομάδες, δύο σχίσματα καὶ ἓν fork. Ὅσῳ σμικρότερον τὸ ζήτημα, τοσούτῳ μᾶλλον ἕκαστος ἔμπειρος ἑαυτῷ δοκεῖ.
Τοῦτ’ ἔστιν ἡ τῶν προγραμματιστῶν μορφὴ κανόνος ἀνθρωπίνου καθόλου· περὶ μὲν τῶν χαλεπῶν σιγῶσι, περὶ δὲ τῶν ῥᾳδίων μάχονται. Πᾶς ὁ ἐν ἐξετάσει κώδικος παραγενόμενος εἶδε πεντήκοντα σχόλια περὶ τῶν διαστημάτων, περὶ δὲ τοῦ λόγου οὐδέν.
Ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ ὁμάδι πολὺν χρόνον διελέχθημεν πότερον στηλοθέταις ἢ διαστήμασι χρηστέον. Ἐπιτροπὴν ἐποιήσαμεν. Ἡ δ’ ἐπιτροπὴ γράμμα ἐξήνεγκεν. Τὸ δὲ γράμμα μικτῇ εἰσοχῇ ἐγέγραπτο. Νῦν ἡ ἐπιτροπὴ ὑποεπιτροπὴν ἔχει. Τὸ ἔργον προχωρεῖ, ἐν τοῖς σχολίοις.