Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Ὁ τελικὸς χρήστης #1· ὁδηγὸς ἀγροῦ περὶ τοῦ μέσου χρήστου

ΟΔΗΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ

Πολλὰ ἤδη ἔτη τὸν τελικὸν χρήστην ἐν τῷ οἰκείῳ ἐνδιαιτήματι ἱστορῶ· τῇ τραπέζῃ μετὰ τοῦ τοῦ συνθήματος χαρτιδίου τῇ ὀθόνῃ προσκεκολλημένου. Ζῷόν ἐστι πρᾷον, φιλοπερίεργον, καὶ πεπεισμένον ὅτι ὁ ὑπολογιστὴς αὐτὸ ἰδίᾳ μισεῖ. Οὗτος ὁ ἐμὸς ὁδηγὸς ἀγροῦ ἐστιν, συνταχθεὶς μετὰ τῆς τοῦ φυσιολόγου ἀκριβείας καὶ τῆς ὑπομονῆς ἀνδρὸς ἀνανέωσιν ἐπὶ τοῖς 99% περιμένοντος.

Προοίμιον ἐπιστημονικόν

Ὁ τελικὸς χρήστης οὕτω καλεῖται ὅτι ἐπὶ τῷ τέλει πάντων ἀφικνεῖται· μετὰ τὸν μηχανικὸν τὸν τὸν ἐπεξεργαστὴν σχεδιάσαντα, μετὰ τὸν προγραμματιστὴν τὸν τὸ πρόγραμμα γράψαντα, μετὰ τὸν τεχνίτην τὸν πάντα ἐγκαταστήσαντα. Ἔσχατος ἀφικνεῖται, δὶς κρούει οὗ ἅπαξ ἔδει, καὶ τέτταρσι δευτερολέπτοις ἐλάττωμα εὑρίσκει ὃ οὐδεμία δοκιμασία προεῖδεν.

Εὐθὺς δὲ λεκτέον· ὁ τελικὸς χρήστης οὐ πολέμιός ἐστιν. Δοκιμαστής ἐστιν ἐθελοντής, ἄμισθος, ἀπαύστως οἴκοθεν ἐργαζόμενος. Ἄνευ αὐτοῦ ἡμεῖς οἱ τεχνῖται ἄνθρωποι ἂν ἦμεν μόνον σιωπῇ ὀθόνην βλέποντες. Μετ’ αὐτοῦ δὲ ἄνθρωποί ἐσμεν σιωπῇ ὀθόνην βλέποντες διὰ τοῦ τηλεφώνου.

Ἔτι δέ, ὁμολογία ὀφειλομένη· ἕκαστος ἡμῶν τελικὸς χρήστης ἐστί τινος. Ἐγὼ τοῦ πλυντηρίου. Τὸ ἐμὸν πρόγραμμα ἔχει «Μικτὰ λεπτὰ οἰκονομικὰ πλέον» καλούμενον, καὶ πολλὰ ἔτη φοβοῦμαι ἐρέσθαι αὐτὸ τί βούλεται λέγειν.

Τὰ κυριώτατα γένη

Μετὰ μακρὰς θεωρίας τὰ διαδεδομένα γένη ἐν τῷ τοῦ Πάδου πεδίῳ διέταξα. Πολλὰ μὲν καὶ ἄλλοθι εὑρίσκεται, ἐνταῦθα δὲ θάλλει διὰ τὴν ὁμίχλην, ἣ τὰ τοῦ δρομολογητοῦ ἐρυθρὰ λυχνίδια κρύπτει.

  • Ὁ Χρήστης ὁ Ἐπανεκκινῶν (Rebootus compulsivus). Τῇ ἐπανεκκινήσει πιστεύει ὥσπερ ἄλλοι τῷ τῆς ὄρνιθος ζωμῷ. Ἐπανεκκινεῖ εἰ ὁ ὑπολογιστὴς βραδύς, εἰ ταχύς, εἰ ἄνεμος πνεῖ. Ἅπαξ τὸν δρομολογητὴν ἐπανεξεκίνησεν ἵνα τὸ τῶν σκευῶν πλυντήριον ὁρμήσῃ. Τὸ πλυντήριον ὥρμησεν. Ἐξ ἐκείνης τῆς ἡμέρας οὐδεὶς αὐτῷ οὐδὲν ἐξηγεῖσθαι δύναται.
  • Ὁ Χρήστης «Οὐδενὸς Ἡψάμην» (Innocens perpetuus). Ὁ ὑπολογιστὴς αὐτόματος ἐρράγη, ἐκείνου πλησίον ὄντος, κατὰ τύχην, τὸ κοχλιοστρόφον ἐν τῇ χειρὶ ἔχοντος. Καθαρὸν τὸ συνειδὸς ἔχει καὶ τὸ ἱστορικὸν διαγεγραμμένον.
  • Ὁ Χρήστης ὁ τοῦ Ἐμπείρου Ἀνεψιοῦ (Consanguineus informaticus). Οὐδὲν αὐτὸς ἐπισκευάζει· τὸν ἀνεψιὸν ἐρωτᾷ. Ὁ δ’ ἀνεψιὸς «μάθημά τι ἐμαθήτευσεν» ἔτει 2003 καὶ ἐξ ἐκείνου ἀποφάσεις ἐκφέρει. Πᾶν ἐμὸν ἔργον τῷ ἀνεψιῷ πρὸς κύρωσιν ὑποβάλλεται, ὥσπερ συνθῆκαι πρὸς ἀλλοτρίας πόλεις.
  • Ὁ Χρήστης ὁ Τυπῶν (Typographus anxius). Πάντα τυποῖ. Τὰς ἐπιστολάς, τὰς τῶν ἐπιστολῶν βεβαιώσεις, τὰς τῶν βεβαιώσεων εἰκόνας. Φάκελον ἐν τῷ νέφει ἔχει «ΣΠΟΥΔΑΙΟΝ τυπωτέον» ὀνομαζόμενον. Τὸ νέφος αὐτῷ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τυπωτὴρ ἀόρατος.
  • Ὁ Χρήστης ὁ Σωρεύων (Desktopus saturatus). Χίλια καὶ τετρακόσια εἰκόνια ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας ἔχει καὶ πάντα ἀπὸ μνήμης εὑρίσκει, ὥσπερ ποιμὴν τὰ πρόβατα γνωρίζει. Εἰ ἕν τι αὐτῷ μετακινήσεις, τοὺς τοξότας καλεῖ. Τὸ ὑπόβαθρον οὐχ ὁρᾷ ἐξ ἔτους 2011, ἀλλ’ ὄμνυσιν ἡλίου δυσμὰς εἶναι.
  • Ὁ Χρήστης ὁ Εὐλαβής (Cautus paranoicus). Τὸν τηλεοφθαλμὸν ταινίᾳ κολλητῇ καλύπτει, τὴν USB ὑποδοχὴν ταινίᾳ κολλητῇ, τὸ μικρόφωνον ταινίᾳ κολλητῇ. Εἶτα τὸν τοῦ πιστωτικοῦ χάρτου ἀριθμὸν διὰ τοῦ τηλεφώνου ὑπαγορεύει ἀγνῶτί τινι πάνυ φιλανθρώπῳ, ὃς λέγει καλεῖν «ἐκ τῆς Microsoft».
  • Ὁ Χρήστης ὁ Νεωτεριστής (Neophilus digitalis). Τὴν τεχνητὴν νόησιν ηὗρε καὶ πάντα αὐτὴν ἐρωτᾷ· τὴν τοῦ ὀρύζης σκευασίαν, τὴν τοῦ γόνατος διάγνωσιν, τὸ τοῦ αἰλούρου ὄνομα. Μόνον δ’ οὐκ ἐρωτᾷ πῶς εἰκὼν τῆς ὀθόνης λαμβάνεται. Περὶ τούτου ἐμὲ καλεῖ.

Τὰ φυσικὰ ἐνδιαιτήματα

Ὁ τελικὸς χρήστης πρὸς πᾶν σχεδὸν περιβάλλον ἁρμόζεται, ἐὰν μόνον ἐνῇ πολύπριζον ἑτέρῳ πολυπρίζῳ συνημμένον, ὃ, εὐλαβείας ἕνεκα, τρίτῳ πολυπρίζῳ συνῆπται.

  1. Τὸ γραφεῖον τὸ ἀνοικτόν. Ἐνταῦθα κατ’ ἀποικίας ζῇ. Εἰ εἷς ὑπολογιστὴς παύεται ἐργαζόμενος, οἱ ἄλλοι ἐξέρχονται θεασόμενοι, ὥσπερ αἱ βόες ὅταν ἅμαξα σιδηρᾶ παρέρχηται. Οὐδεὶς οὐδενὸς ἅπτεται. Πάντες συμβουλεύουσιν.
  2. Ὁ τῆς οἰκίας ἀνδρών. Ὁ ὑπολογιστὴς ἐπὶ τοῦ τῆς τηλεοράσεως ἐπίπλου κεῖται, ὑπὸ ὑφάσματι ἀγκιστρωτῷ τὸ ῥιπίδιον φράττοντι. «Οὕτως οὐ λαμβάνει κονιορτόν», ἐξηγήσαντό μοι. Καὶ ὄντως οὐ λαμβάνει· ὀπτᾷ.
  3. Ἡ κλῆσις μετ’ εἰκόνος. Ἐνδιαίτημα νέον καὶ ἐπίβουλον. Ὁ χρήστης ἑπτὰ λεπτὰ λαλεῖ τοῦ μικροφώνου σβεστοῦ ὄντος, μετὰ τραγῳδοῦ προθυμίας. Εἶτα τὸ μικρόφωνον ἀνάπτει ἐν καιρῷ ὥστε εἰπεῖν «ἀλλ’ ἀκούετέ μου;» τετταράκοντα ἀνθρώποις οἳ ἐντεῦθεν κάλλιστα αὐτοῦ ἀκούουσιν.
  4. Ὁ τῆς οἰκογενείας ὅμιλος ἐν τῷ σοφῷ τηλεφώνῳ. Οἰκοσύστημα σαθρὸν ἐν ᾧ περιφέρονται ἁλύσεις, χαιρετισμοὶ μετὰ ῥόδων στιλπνῶν, καὶ φωνητικὰ ἑνδεκάλεπτα. Σύστημα αὔταρκες· οὐδεμίαν πληροφορίαν ἔξωθεν δέχεται καὶ ὅμως παμπόλλας γεννᾷ.

Αἱ τελεταὶ καὶ αἱ δόξαι

Ὥσπερ πᾶν ἔθνος παλαιόν, οἱ τελικοὶ χρῆσται θρησκείαν τινὰ ἐξεῦρον. Ναοὺς μὲν οὐκ ἔχει, δόγματα δὲ πολλά, ἀπὸ στόματος παραδιδόμενα ἐν τῷ γραφείῳ παρὰ τῇ τοῦ καφὲ μηχανῇ.

  • Ἡ τελετὴ τοῦ διπλοῦ κρούματος. Πάντα δὶς κρουστέα. Καὶ οἱ σύνδεσμοι. Καὶ τὸ κουμβίον «Τέλεσον νῦν». Μάλιστα δὲ τὸ κουμβίον «Τέλεσον νῦν».
  • Ἡ τελετὴ τοῦ συνθήματος. Τὸ σύνθημα ἱερόν ἐστι καὶ διὰ τοῦτο πανταχοῦ γραπτέον· ἐν τῷ χαρτιδίῳ, ἐν τῷ νώτῳ τοῦ πληκτρολογίου, ἐν τῷ βαλλαντίῳ, ἐν τῷ τοῦ μαγειρείου ἡμερολογίῳ παρὰ τὰ τῆς θείας γενέθλια. Ἀεὶ τὸ αὐτό ἐστι, τοῦ τελευταίου ἀριθμοῦ ἑνὶ αὐξανομένου ἑκάστων ἐνενήκοντα ἡμερῶν. Νῦν ἐσμεν ἐν τῷ «Αἰλουρίδιον47». Ὁ δ’ αἴλουρος ἐν τούτῳ ὀκτωκαίδεκα ἔτη γέγονεν.
  • Ἡ τελετὴ τῆς ἀνανεώσεως ἀναβαλλομένης. Ὅταν τὰ Windows ἀνανεοῦσθαι αἰτῇ, ὁ χρήστης κρούει «Ὑπόμνησόν με αὔριον». Τρία ἔτη τοῦτο ποιεῖ. Τὰ δὲ Windows, καρτερικὰ μὲν ὄντα, οὐκ ἀνόητα δέ, τέλος αὐτὰ ἑαυτὰ ἀνανεοῖ τῇ Δευτέρᾳ περὶ τὰς 8:58, ἐν ᾧ ὁ χρήστης τὴν πρὸς τὸν προεστῶτα ἐπίδειξιν ἀνοίγει.
  • Ἡ τελετὴ τοῦ καλωδίου σειομένου. Εἰ τὸ Διαδίκτυον οὐκ ἐργάζεται, ὁ χρήστης τὸ καλώδιον λαβὼν σείει, ὥσπερ ἁλιεὺς τὴν ὁρμιὰν σκοπῶν. Οὐδὲν ὠφελεῖ. Ἀλλ’ ἐνίοτε τὸ Διαδίκτυον ἐπανέρχεται, καὶ ὁ μῦθος ἰσχυρότερος γίγνεται.
  • Ἡ τοῦ νέφους θρησκεία. Ποῦ τὰ ἀρχεῖα; «Ἐν τῷ νέφει.» Ποῦ τὸ νέφος; «Ἐν τῷ Διαδικτύῳ.» Τὸ δὲ Διαδίκτυον ποῦ; Ἐνταῦθα ὁ χρήστης τοὺς ὀφθαλμοὺς πρὸς τὸν οὐρανὸν αἴρει. Οὐχ ὑπ’ ἀγανακτήσεως· ἀλλ’ ὅτι ἀληθῶς πιστεύει.

Οἱ συνήθεις λόγοι, μεθ’ ἑρμηνείας

Ὁ τελικὸς χρήστης ἰδίᾳ τινὶ γλώττῃ λαλεῖ, τῇ ἡμετέρᾳ ὁμοίᾳ μέν, ἄλλο δὲ λεξικὸν ἐχούσῃ. Μετὰ πολλὰ ἔτη τῆς ἐν ἀγρῷ μελέτης πρῶτον γλωσσάριον παρέχειν δύναμαι, τῆς τεχνικῆς ἑρμηνείας παρακειμένης.

  • «Οὐδὲν ἐργάζεται.» Ἑρμηνεία· ἓν μόνον εἰκόνιον δύο δακτύλους μετεκινήθη.
  • «Πάντα αὐτὸ ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐποίησεν.» Ἑρμηνεία· «Ναί» ἔκρουσα ἑκκαίδεκα θυρίσιν ἐφεξῆς οὐκ ἀναγνούς, ὅτι πᾶσαι ξανθαὶ ἦσαν καὶ ἐπείγουσαι ἐφαίνοντο.
  • «Τὸ Διαδίκτυόν μοι ἠφανίσθη.» Ἑρμηνεία· τὴν τοῦ Chrome θυρίδα ἔκλεισα. Τὸ Διαδίκτυον ἐν τῷ Chrome ἔνεστιν. Τὸ Chrome τὸ Διαδίκτυόν ἐστιν. Τὸ δὲ κυανοῦν εἰκόνιον ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας οὐκ οἶδα τί ἐστιν, ἀλλ’ οὐχ ἅπτομαι, ὅτι τοῦ πρὸ ἐμοῦ νεανίου ἦν.
  • «Ταχύτατον πρᾶγμα.» Ἑρμηνεία· τρεῖς ὧραι, δύο ὁδοὶ ἐφ’ ἁμάξης, καὶ ἀνάκτησις θυρίδος ἐπιστολῶν ἔτει 2006 ἀνοιχθείσης διευθύνσει τὴν λέξιν «πάνθηρ» ἐχούσῃ.
  • «Ἐπειδὴ πάρει…» Ἑρμηνεία· ἡ ἀληθὴς αἴτησις νῦν ἄρχεται. Ἧς ἕνεκα ἐκάλεσάν με, μόνον τὸ προοίμιον ἦν.
  • «Ἠρόμην τὴν τεχνητὴν νόησιν καὶ λέγει τὴν μητρικὴν πλάκα αἰτίαν εἶναι.» Ἑρμηνεία· οὐχ ἡ μητρικὴ πλὰξ ἦν. Τὸ βύσμα ἦν.

Χρονικὰ ἐκ τοῦ μετώπου

Τρία παραδείγματα παρατίθημι, μετὰ τῆς τοῦ ὑπομνηματογράφου σωφροσύνης διηγούμενα. Ὀνόματα οὐκ ἔνεστιν, ὅτι, εἰ τὸ ἀληθὲς δεῖ λέγειν, πάντες ἡμεῖς εἶναι ἂν δυναίμεθα.

Παράδειγμα πρῶτον. Γυνή τις τηλεφωνεῖ μοι ὅτι ὁ μῦς «οὐκέτι πρὸς τὰ δεξιὰ χωρεῖ». Πρὸς τὰ ἀριστερὰ χωρεῖ, ἄνω χωρεῖ, κάτω χωρεῖ, πρὸς δὲ τὰ δεξιὰ ἵσταται. Ἀφικνοῦμαι, θεωρῶ, σκοπῶ. Ὁ μῦς ἄριστα εἰργάζετο· ἐν δεξιᾷ γὰρ ἦν ἡ τῆς συκῆς γάστρα. Τὴν συκῆν μετεθήκαμεν. Ἡ συκῆ, ὥς φασιν, ὑγιαίνει.

Παράδειγμα δεύτερον. Ἀνήρ τις αἰτεῖ με «τὴν μνήμην» ἐκ τοῦ παλαιοῦ τηλεφώνου εἰς τὸ νέον μεταφέρειν. Ἐρωτῶ ποῖα δεδομένα τηρεῖν βούλεται. Ὁ δὲ αὐτὴν τὴν μνήμην λέγει· βούλεται τὸ νέον τηλέφωνον μεμνῆσθαι ὅσα τὸ παλαιὸν ᾔδει, οἷον ὅτι τῇ Τρίτῃ εἰς ἀγορὰν βαδίζει. Ἡμερολόγιον αὐτῷ ἐγκατέστησα. Ἔφη οὐ ταὐτὸν εἶναι. Ὀρθῶς ἔλεγεν.

Παράδειγμα τρίτον. Ἐν γραφείῳ τινὶ ὁ τυπωτὴρ ἑβδομάδα ἤδη οὐ τυποῖ. Σύνοδος. Δύο ὑποθέσεις πρόκεινται· ἰὸς ἢ δολιοφθορία παλαιοῦ τινος ὑπαλλήλου. Καλοῦσί με σύμβουλον. Τὴν θυρίδα ἀνοίγω. Χάρτης οὐκ ἔνεστιν. Ὁ προεστὼς βλέπει με ὡς μάγον βλέπουσιν. Οὐδὲν αὐτῷ εἶπον. Τεχνίτης οὐδέποτε τὰ ἑαυτοῦ μηχανήματα ἀποκαλύπτει, μάλιστα ὅταν τὸ μηχάνημα δεσμὸς ᾖ πεντακοσίων φύλλων.

Ἡ τοῦ γένους ἐξέλιξις

Πολλοὶ οἴονται τὸν τελικὸν χρήστην τὸν αὐτὸν μεμενηκέναι ἐκ τῶν τῶν δισκιδίων χρόνων. Οὐκ ἀληθές· ἐξελίχθη γάρ. Πάλαι μὲν ἠρώτα ποῦ τὸ πλῆκτρον «Ὁποιονοῦν», ὅτε ὁ ὑπολογιστὴς ἐκέλευε πλῆκτρον ὁποιονοῦν πατεῖν. Νῦν δὲ τὸν φωνητικὸν βοηθὸν κελεύει τὸ πλῆκτρον αὐτῷ εὑρεῖν, ὁ δὲ βοηθὸς ὑδραυλικὸν αὐτῷ μισθοῦται.

Πρότερον ἕνα ὑπολογιστὴν εἶχε καὶ χρῆσθαι οὐκ ἠπίστατο. Νῦν ἓξ ἔχει· τὸν ἐπιτραπέζιον, τὸν φορητόν, τὸ τηλέφωνον, τὴν δέλτον, τὸ ὡρολόγιον καὶ τὴν σοφὴν τηλεόρασιν. Οὐδενὶ χρῆσθαι ἐπίσταται, ἀλλὰ συγχρόνως, ἐν πάσαις ταῖς συσκευαῖς, αὐθωρόν. Τοῦτο πρόοδος καλεῖται.

Καὶ ἔπειτα ἡ τεχνητὴ νόησις. Ὁ τελικὸς χρήστης αὐτῇ διαλέγεται μετὰ συγκινητικῆς εὐπρεπείας, λέγει «παρακαλῶ» καὶ «χάριν οἶδα», ἐρωτᾷ εἰ ἔφαγεν. Ἐμοὶ δέ, μετὰ δέκα ἔτη, ἔτι τὴν κλῆσιν ἄρχεται «ἄκουε, ἀλλ’ ἆρα κοινὸν ὅτι…». Οὐκ ὀργίζομαι. Οἶδα ὅτι χρόνου δεῖ πρὸς τὸ ἀνθρώπῳ πιστεύειν.

Πῶς ἂν σῴζοιο· ἐγχειρίδιον βραχύ

Τοῖς συνεργοῖς τεχνίταις, καὶ παντὶ ὃς ἀνεψιὸν ἔχει «ἐπαΐοντα», ἰδοὺ οἱ κανόνες οἳ πολλάκις μοι τὴν ἡμέραν ἔσωσαν.

  1. Μηδέποτε ἐρώτα «ἐπειράθης ἐπανεκκινεῖν;». Ἐρώτα δέ· «Δύνασαι τὸ κουμβίον πιέζειν καὶ μέχρι δέκα ἀριθμεῖν, μεγάλῃ τῇ φωνῇ;». Ταὐτὸν μέν ἐστιν, ὁ δὲ χρήστης μέρος ἐπιστημονικοῦ τινος πρωτοκόλλου εἶναι δοκεῖ.
  2. Ἀεὶ ἀντίγραφον ἀσφαλείας ποιοῦ πρὶν ὁτουοῦν ἅψασθαι. Οὐ τοῦ ὑπολογιστοῦ ἕνεκα. Σοῦ ἕνεκα, ὅταν σοι λέγωσιν ὅτι αἱ τῶν ἀμφιδρομίων εἰκόνες ἐκεῖ ἦσαν καὶ νῦν οὐκέτι εἰσίν.
  3. Μηδέποτε γέλα ἐν τῇ κλήσει. Πάτει τὸ τῆς σιγῆς κουμβίον, γέλα, ἀρίθμει μέχρι πέντε, λῦε τὴν σιγήν. Δὶς σκόπει εἰ ἔλυσας. Εἶτα τρίτον σκόπει.
  4. Δέχου τὸν καφέ. Ὁ τελικὸς χρήστης τὴν χάριν καφὲ ἐκφαίνει, καὶ τὸ ἀπωθεῖν ὕβρις ἐστὶ πρὸς τοὺς πρέσβεις ἀξία. Τὸ ἐμὸν μέγιστον· ἐννέα κύαθοι καφὲ μιᾷ πρωΐᾳ, τρία γραφεῖα καὶ εἷς τυπωτήρ. Τὰ τῶν εἰκονοστοιχείων χρώματα εἶδον.
  5. Μέμνησο ὅθεν ἥκεις. Καὶ σύ ποτε κλειδίον USB εἰσάγειν ἐπειράθης, καὶ τῇ τρίτῃ πείρᾳ ὡσαύτως ἐστραμμένον ἦν ὥσπερ τῇ πρώτῃ. Πάντες τελικοὶ χρῆσταί ἐσμεν τινός. Τὸ δὲ κεφάλαιον, τεχνίτην ἀγαθὸν ἔχειν, καὶ πολὺν χάρτην ἐν τῷ τυπωτῆρι.

Τέλος τοῦ πρώτου τόμου. Ὁ δεύτερος ἐκδοθήσεται εὐθὺς ὅταν ὁ Χρήστης ὁ Ἐπανεκκινῶν παύσηται τὸν διακομιστὴν σβεννὺς ἵνα ἴδῃ εἰ οὕτω θᾶττον ἐργάζεται.


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον