Ὁ ἔσχατος χρήστης #4· σπουδογέλοια ἐκ τοῦ μετώπου τῆς βοηθείας

Πᾶς τεχνίτης κιβώτιον ἔχει. Οὐ τὸ τῶν καλωδίων· τὸ δὲ τῶν αἰτήσεων βοηθείας ἃς οὐκ ἔξεστιν ἀποθέσθαι, διότι οὐδὲν πρόγραμμα αἰτημάτων τάξιν ἔχει «θαῦμα». Τήμερον αὐτὸ ἀνοίγω. Χειρίδας φορῶν.
Ὁ κατάλογος ὁ οὐ μετὰ πεποιθήσεως κυλιόμενος
Γυνή τις γράφει μοι· «Ὁ κατάλογος τοῦ τηλεφώνου κυλίεται μέν, οὐ μέντοι μετὰ πεποιθήσεως». Ἐρωτῶ εἰ ἵσταται. Οὔ. Εἰ βραδύς ἐστιν. Οὔ. Μετὰ τρεῖς ἐπιστολὰς μανθάνω ὅτι ἡ μὲν κύλισις τελεία ἐστίν, ἐκείνη δὲ βούλεται αὐτὴν «κομψοτέραν, ὥσπερ τὴν ἐπὶ τοῦ πάγου ὄρχησιν». Ἔκλεισα τὸ αἴτημα ὡς πρόβλημα αἰσθητικόν τε καὶ ὀντολογικόν. Τέτταράς μοι ἀστέρας ἔδωκεν. Ἕνα ἀφεῖλε διὰ τὴν ὄρχησιν.
Ἡ ταινία ἣ ἔδει τὰς διανοίας ἀναγιγνώσκειν
Χρήστης τις βούλεται τὴν ταινίαν τῶν ἐφαρμογῶν αὐτομάτως μὲν κρύπτεσθαι, ἀεὶ δὲ φαίνεσθαι. Ἅμα. Ἐξηγοῦμαι ὅτι δύο ταῦτα ῥυθμίσεις ἐναντίαι εἰσίν. Ἀποκρίνεται πάντα κεφαλαίοις γράμμασιν· ΒΟΥΛΟΜΑΙ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΝ ΣΥΝΙΕΝΑΙ. Ἐσκεψάμην τεχνητὴν νόησιν αὐτῷ ἐγκαταστῆσαι. Εἶτα ἐνενόησα ὅτι ἡ τεχνητὴ νόησις κάλλιστα ἂν συνῆκε, καὶ ἠγανάκτησεν ἄν.
Τὸ παίγνιον τὸ «σχεδὸν γνήσιον»
Ἄλλο τι τῶν ἀεὶ γιγνομένων· «Κατήγαγον τὸ παίγνιον ἀπὸ ἱστοσελίδος ἀλλόκοτον ὄνομα καὶ τρία θαυμαστικὰ ἐχούσης. Ἡ δὲ ἐπίσημος ἀναβάθμισις λέγει ὅτι τὸ παίγνιον οὐκ ἐγκατέστηται. Ἆρ᾽ αἰτία ἡ τῶν γραφικῶν πινακίς;» Οὔ. Αἴτια τὰ τρία θαυμαστικά. Ἡ δὲ πινακὶς ἀναίτιος, καὶ ἀπολογίαν ἔχει· ἀνημμένη γὰρ ἐτύγχανεν.
Ἐρωτήματα ταλάντων χιλίων ἄξια
- «Πῶς τις ἐπισήμως ἔμπειρος τῆς τεχνολογίας γίγνεται; Ἆρ᾽ ἔστι τι γραμματεῖον ἐν τῷ πρυτανείῳ;»
- «Ἆρ᾽ ἔξεστι κελεῦσαι τὴν τεχνητὴν νόησιν τὸ Διαδίκτυον σβέσαι τῷ ἀνεψιῷ μου μόνῳ;»
- «Τὸ νέφος ἆρα ὑπὲρ τῆς Brescia ἐστὶν ἢ ὑπὲρ τοῦ Milano; Ἐν Milano γὰρ πλείω ὕει.»
- «Ἐὰν δύο ἀλεξιφάρμακα ἐγκαταστήσω, ἆρα καὶ ἀλλήλους φυλάξουσιν;»
Πρὸς ταῦτα οὐκ ἀποκρίνομαι. Οὐ δι᾽ ἀπαιδευσίαν, ἀλλὰ δι᾽ αἰδῶ. Ἔνια γὰρ ἐρωτήματα ἐλεύθερα ἐατέα, ὥσπερ τὰς ἐν τῇ ἀγορᾷ περιστεράς.
Ὁ εἴκοσιν ἔτη ἔμπειρος
Δέχομαι ἐπιστολὴν ΟΛΗΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΙΣ ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗΝ παρά τινος «τεχνίτου εἴκοσιν ἐτῶν ἐμπειρίαν ἔχοντος», ὡς αὐτὸς φάσκει. Ἐν τῷ ὑπολογιστῇ πελάτου τινὸς εὗρεν ἀρχεῖον τοῦ συστήματος τοῦ Windows, καὶ ἐπειδὴ ἐν ἀγορᾷ τινι τοῦ Διαδικτύου ἐγέγραπτο «ἴσως ἰός ἐστιν», βούλεται μαθεῖν ὅπως αὐτὸ ἐξαλείψῃ. Συμβουλεύω ἐᾶν αὐτὸ ἐν χώρᾳ. Ἐγκεῖται. Ἐξαλείφει. Ὁ δὲ ὑπολογιστὴς νῦν ὑπὸ φιλοτιμίας μόνης ἀνάπτεται. Τὰ δὲ κεφαλαῖα, ὡς ὕστερον ἔγνων, οὐκ ὀργὴ ἦν· ἦν δὲ ὁ προεπιλεγμένος χαρακτὴρ τοῦ βίου αὐτοῦ.
Ὁ πάγκοινος ὁδηγός
Γνώριμός τις τὸν φορητὸν ὑπολογιστὴν φίλου τινὸς ἐξ ἀρχῆς ἐγκαθίστησιν, ἄνευ ἀντιγράφου ἀσφαλείας καὶ οὐ προκαταγαγὼν τοὺς ὁδηγούς. Νῦν ἡ πινακὶς τοῦ Wi-Fi οὐκέτ᾽ ἔστιν. Γράφει μοι ἀγανακτῶν· «Πῶς οὐκ ἔστιν ὁδηγὸς πάγκοινος πάσαις ταῖς πινακίσι τῆς οἰκουμένης, ὅσον συνδεθῆναι καὶ τὸν ὀρθὸν καταγαγεῖν;»
Πολὺν χρόνον ἐσκεψάμην. Εἰ ἦν ὁδηγὸς πάγκοινος, οὐκ ἂν ἦσαν ὁδηγοί. Καὶ ἐγὼ ἀρτοποιὸς ἂν ἦν. Οὐ δῆλον ὅτι κάκιον· ὁ γοῦν ἄρτος οὐκ ἀξιοῖ σβεσθῆναι καὶ αὖθις ἀναφθῆναι.
Ὁ μάγος τοῦ τυπωτῆρος
Καλοῦμαι εἰς οἰκίαν φίλου· ὁ τυπωτὴρ οὐκ ἐθέλει τυπῶσαι τὴν τοῦ υἱοῦ ἱστορίαν. Καθίζω. Ἀνάπτω τὸν τυπωτῆρα. Πιέζω τὸ «Τύπωσον». Ἐξέρχεται τὸ φύλλον. Σιγὴ ἱερὰ ὄπισθέν μου.
Ἀπ᾽ ἐκείνης τῆς ἡμέρας εἰμὶ «ὁ ταῖς μηχαναῖς διαλεγόμενος». Ἐπειράθην ἐξηγεῖσθαι ὅτι τὸ κομβίον μόνον ἐπίεσα. Μάτην· οἱ γὰρ μάγοι, ὡς πάντες ἴσασι, μετριάζουσιν. Τῷ δὲ παρελθόντι μηνὶ ἐκάλεσάν με εἰς ἑορτὴν τῶν οἰκείων, ἵνα δύο λόγους εἴπω πρὸς τὸν νέον δρομολογητήν.
Ὁ δίσκος ὁ παρακείμενος
Ἀνήρ τις SSD μεταχειρισμένον ὠνεῖται, εἰς τὸν ἐπιτραπέζιον ὑπολογιστὴν ἐντίθησι, καὶ ἐρωτᾷ με ὅπως αὐτὸν «μηδενίσῃ». Ἐξηγοῦμαι ὅπως ἀρχικοποιηθήσεται καὶ διαμορφωθήσεται. Τῇ ὑστεραίᾳ· ὁ ὑπολογιστὴς οὐχ ὁρᾷ αὐτόν. Ὥραν ὅλην ἐρωτήσεις. Εἶτα ἡ δεινοτάτη ὑποψία τοῦ ἐμοῦ βίου· «Σύγγνωθι, τὸ καλώδιον συνῆψας;»
Σιγή. «Ποῖον καλώδιον; Οὐ νῦν πάντα ἀσύρματα;» Ἐκείνῳ γὰρ ὁ δίσκος ἔδει ἐντὸς τοῦ κελύφους ἁπλῶς παρακεῖσθαι, ὥσπερ τεμάχιον ἀλλᾶντος ἐν ἄρτῳ, καὶ ὁ ὑπολογιστὴς ἔμελλεν αὐτοῦ τῇ ὀσμῇ αἰσθήσεσθαι.
Τὸ γὰρ τὰ ὀνόματα διορίζειν, ὡς ὁ Πρόδικος ἐδίδασκε, πᾶν ἐστιν. Ποτὲ ᾔτησάν με «κλειδίον» μετὰ μεγίστης σπουδῆς· ἦν δὲ ἡ κλεὶς τῆς ἁμάξης, ἐν τῷ γραφείῳ ἀπολωλυῖα. Εὗρον αὐτήν. Τὸ δὲ αἴτημα ἔκλεισα ὡς περιφερὲς ἀφαιρετὸν ἀνευρεθέν.
Ὑπὲρ μετριότητος ὀλίγα
Ὁμολογῶ· καὶ ἐγὼ κατ᾽ ἀρχὰς τὸν ὑπολογιστὴν ἔβλεπον ὥσπερ ταῦρον. Ἃ δὲ οἶδα ἔμαθον συντρίβων, ἐξ ἀρχῆς ἐγκαθιστάς, αὖθις ἀρχόμενος, χάριν τῇ καρτερίᾳ τῶν ἐμοῦ σοφωτέρων. Ὥστε, ὦ φίλοι πρωταγωνισταὶ τούτων τῶν διηγημάτων, μὴ χαλεπαίνετε. Ἐγὼ ἦν ὅπερ ὑμεῖς νῦν. Μόνον δὲ ὁ διαμορφωτὴς ἐσύριζεν.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον