Νόμος τοῦ Lubarsky περὶ τῆς κυβερνητικῆς ἐντομολογίας
Ἀεὶ ἔστιν ἄλλο σφάλμα.
Τέτταρες λέξεις, καὶ πᾶς ὁ τοῦ προγραμματιστοῦ βίος ἐν κεφαλαίῳ. Διορθοῖς τὸ ἔσχατον σφάλμα, προπίνεις, ἐκδίδως. Τὸ τηλέφωνον ἠχεῖ. Ἦν ἔσχατον ἐσχάτου σφάλμα.
Ὁ δὲ νοῦς σοφή τις ταπεινότης· οὐδὲν πρόγραμμα μὴ φαῦλον ἁμαρτημάτων καθαρόν ἐστιν. Δυνατὸν μὲν σπάνια ποιεῖν, δυνατὸν δὲ ἀβλαβῆ, τὸ δὲ οἴεσθαι πάντα ᾑρηκέναι πάντων σφαλμάτων κινδυνωδέστατον.
Ἐκάλεσα ἐντομοκτόνον ἐπὶ τὸν διακομιστήν (bug γὰρ Ἀγγλιστὶ καὶ τὸ ἔντομον). Ἔρρανέ τι ἐπὶ τὸ κέλυφος, εἶπεν «ἐγγύη ἓξ μηνῶν» καὶ ἀπῆλθεν. Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ τὸ διοικητικὸν πρόγραμμα τὰ τιμολόγια Κυριλλικοῖς γράμμασιν ἐτύπου. Αὖθις ἐκάλεσα. Ὁ δ’ ἔφη ἐκεῖνο τὸ γένος οὐκ ἐμπεριέχεσθαι. Κυβερνητικὴ ἐντομολογία· ἡ ἀκριβὴς τοῦ ἀεὶ ἐπιστήμη.