Νόμος τοῦ φασματώδους τυπωτῆρος τοῦ δικτύου
Τὸ ἀπόρρητον γράμμα ὃ εἰς τύπωσιν πέμπεις ἀεὶ εἰς τὸν τοῦ ἄλλου ὀρόφου τυπωτῆρα ἀφικνεῖται, ἔμπροσθεν τοῦ μὴ προσήκοντος ἀνθρώπου.
Ἐν πάσῃ ἑταιρείᾳ τυπωτήρ ἐστιν ὃν οὐδεὶς ἐγκατέστησεν. Ἐν τῷ καταλόγῳ φαίνεται ὄνομα ἔχων οἷον «HP_ΟΡΟΦΟΣ_Β_ΠΑΛΑΙΟΣ». Οὐδεὶς οἶδε ποῦ ἐστιν. Ἀλλ’ ἀεὶ αὐτὸς ὁ προεπιλεγμένος ἐστὶν ὅταν τὴν τῆς παραιτήσεως ἐπιστολὴν τυποῖς.
Ἅπαξ δὲ τὴν ὁδὸν γράμματός τινος δι’ ὅλης τῆς οἰκοδομῆς ἠκολούθησα. Ἐκ μὲν τοῦ λογιστηρίου ὡρμήθη, διὰ δὲ τῆς ἀποθήκης ἦλθε, καὶ ὑπὸ τῶν ἀποστολέων συνελέγη, ἀνεγνώσθη, ἐσχολιάσθη. Τρεῖς μοι εἶπον «καλὴ ἐπιστολή». Οὐκ ἐμὴ ἦν.
Ὁ φασματώδης τυπωτὴρ οὐχ ἁμαρτάνει. Αἱρεῖται. Ἀρχεῖον ἀπόρρητον ἔχει πάντων ὧν οὐκ ἔδει αὐτὸν ἰδεῖν, καὶ ἡμέρᾳ τινὶ ἀπομνημονεύματα γράψει.
Συμβουλὴ διαχειριστοῦ· σκοπεῖτε τίς τυπωτὴρ προεπιλεγμένος ἐστὶ πρὶν τὸ «Τύπωσον» πιέζειν. Δύο δευτερόλεπτα βίους σῴζοντα.