Νόμος τοῦ Linus
Ὀφθαλμῶν ἱκανῶν βλεπόντων, πάντα τὰ σφάλματα εἰς φῶς ἀναδύεται.
Ἡ δ’ ἔννοια καλλίστη· εἰ ὁ κῶδιξ ἀνεῳγμένος ἐστὶ καὶ μύριοι αὐτὸν ἀναγιγνώσκουσιν, εὑρήσει τις τὸ ἐλάττωμα. Διὰ τοῦτο τὸ ἐλεύθερον λογισμικὸν ταῖς μεγάλαις ἑταιρείαις ἀνταγωνίζεσθαι δύναται, καὶ πολλάκις νικᾶν.
Τὸ δὲ δυσχερὲς λεπτὸν ἡ λέξις «ἱκανῶν». Δεῖ γὰρ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ὄντως βλέπειν. Εἰσὶ γὰρ βιβλιοθῆκαι αἷς τὸ ἥμισυ τῆς οἰκουμένης χρῆται, ἃς δὲ ἔργῳ ἀναγιγνώσκουσι δύο ἐθελονταὶ κεκμηκότες καὶ αἴλουρος.
Ἐπειράθην δὲ ἐν τῷ γραφείῳ χρῆσθαι· τὸν κώδικα ἐπὶ τὸν τοῖχον προέβαλον ἐν τῇ τοῦ καφέως ἀναπαύλῃ. Εἴκοσιν ὀφθαλμοί. Σφάλμα μὲν οὐδὲν εὑρέθη, τρεῖς δὲ συνεργοὶ ἐσήμηναν ὅτι τὰ γράμματα αἰσχρὰ ἦν, εἷς δὲ ἠρώτησεν εἰ ὁ προβολεὺς καινὸς εἴη. Τὸ δὲ σφάλμα ἔτι ἐκεῖ, εὖ πεφωτισμένον.