Νόμος τοῦ καινοῦ ὑπολογιστοῦ
Ὁ ὑπολογιστὴς ὃν ἄρτι ἐπρίω ἤδη ὑπερβέβληται ὑπὸ τοῦ εἴδους τοῦ ἐξελθόντος ἐν ᾧ οἴκαδε ἐπανῄεις, ὃ καὶ εὐωνότερόν ἐστιν.
Ἡ εὐδαιμονεστάτη τοῦ ὑπολογιστοῦ βίου στιγμὴ ἡ ἀπόδειξις τῆς ὠνῆς ἐστιν. Ἡ δὲ δευτέρα οὐδέποτε ἥκει, διότι ἐν τῇ ἀπὸ τοῦ πωλητηρίου πρὸς τὴν ἅμαξαν ὁδῷ τὸ καινὸν εἶδος ἐξέρχεται· ταχύτερον, λεπτότερον, καὶ ἐν τιμῇ ἐγκαινίων.
Γνώριμος δέ μοί τις, ἵνα τὸν νόμον νικήσῃ, ἀεὶ τὸ ἐπιὸν εἶδος περιμένει. Περιμένει δ’ ἀπὸ τοῦ 2011. Ἔτι τῷ τότε φορητῷ χρῆται, ὃς ἐν δώδεκα λεπτοῖς ἀνάπτεται. Λέγει δ’ ὅτι οὐ σπεύδει· αὐτὸς γὰρ «εἰς τὸ μέλλον ἐπενδύει».
Ὦ ἄνδρες τῆς προόδου καὶ γυναῖκες, ἡ ἀλήθεια αὕτη· οὐδεὶς ὑπολογιστὴς πώποτε νέος ἐστίν. Μόνον εἰσὶν ὑπολογισταὶ οὔπω εἰδότες ὅτι παλαιοί εἰσιν.
Συμβουλὴ ἀληθής· ὠνεῖσθε ὅταν δέῃ, πρὸς τρία ἢ πέντε ἔτη χρήσεως τὸ μέγεθος ὁρίζοντες. Τὸ δὲ τέλειον εἶδος ἀεὶ αὔριον ἐξελεύσεται.