Νόμος τοῦ Poe
Ἄνευ σαφοῦς σημείου τῆς τοῦ γράψαντος γνώμης, ἡ παρῳδία ἀκραίας δόξης ἀδιάκριτός ἐστιν εἰλικρινοῦς δόξης τοῦ αὐτοῦ γένους.
Γράφεις ἐν τῷ Διαδικτύῳ ὅτι ἄριστος τρόπος τοῦ τὸ σύνθημα φυλάττειν τὸ τυπῶσαι καὶ τῇ ὀθόνῃ προσκολλῆσαί ἐστιν, ἵνα οἱ κλέπται μὴ ζητῶσιν ὅπου πρόδηλον. Σκῶμμά ἐστιν. Τρεῖς χάριν σοι ἴσασιν. Εἷς ὄντως ποιεῖ. Ἄλλος δὲ ἐπὶ μισθῷ διδάσκειν ἄρχεται.
Οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ Poe νόμος· ἐν τῷ Διαδικτύῳ ἡ εἰρωνεία τόνον φωνῆς οὐκ ἔχει, καὶ ἔνιαι ἀληθεῖς δόξαι οὕτως ἄκραι εἰσὶν ὥστε ἡ παρῳδία οὐκέτι δύναται ὑπερβάλλειν. Διὰ τοῦτο τὰ προσωπάρια ἐγένοντο. Ἡ ψηφιακὴ ἡμῶν ὀφρύς ἐστιν ἐπηρμένη.
Ἅπαξ δὲ ὁδηγὸν σατυρικὸν ἐξέδωκα περὶ τοῦ πῶς τὸν διακομιστὴν τῷ τοῦ ἰχθυοπώλου κρυστάλλῳ ψύχειν. Ἔγραψάν μοι τρεῖς ἑταιρεῖαι προϋπολογισμὸν αἰτοῦσαι. Μία δὲ ἤδη χρυσόφρυας παρήγγειλεν. Λέγει τὰς ἀναγραφὰς νῦν θαλάττης ὄζειν.