Νόμος τοῦ ἀδοκιμάστου μέρους
Τὸ τοῦ προγράμματος μέρος ὃ ἐν τῇ χρήσει θραύεται ἀεὶ ἐκεῖνό ἐστιν ὃ οὐδεὶς ἐνόησε δοκιμάσαι, ὡς ἁπλούστερον ὂν ἢ ὥστε σφάλλεσθαι.
Αἱ δοκιμασίαι ἀεὶ περὶ τὰ χαλεπὰ μέρη σπουδάζουσι· λογισμοὺς ποικίλους, ἀλγορίθμους, πληρωμάς. Περὶ ταῦτα φρούρια οἰκοδομοῦνται. Ἔπειτα ἡ ἱστοσελὶς καταπίπτει διὰ τὸ κομβίον «Γράψατε ἡμῖν», ὃ οὐδεὶς πώποτε ἔθλιψεν, «ἔντυπον γὰρ μόνον ἐστίν».
Τοῦτ’ ἔστιν ἡ ὑπολογιστικὴ μορφὴ φρουρίου τείχη μὲν ἔχοντος δέκα ποδῶν τὸ πάχος, τὴν δ’ ὄπισθεν πυλίδα σπάρτῳ δεδεμένην. Ὁ πολέμιος οὐκ ἀναβαίνει τὰ τείχη. Ὁ πολέμιος ἁπλῶς ὄπισθεν κόπτει τὴν θύραν.
Ὁ δὲ τῆς ποιότητος ἱεροφάντης ἔτη πολλὰ τὸν αὐτὸν λόγον κηρύττει· «Τὸ ἀδοκίμαστον τεθραυσμένον ἐστί, σὺ δὲ οὔπω οἶσθα». Φοβερὸς ὁ λόγος, ἀληθὴς γάρ. Ἐγὼ δὲ νῦν καὶ τὰ φαῦλα δοκιμάζω, καθ’ ἓν ἕκαστον, μετὰ σπουδῆς μνήμονος. Ὁ δὲ πελάτης ἐρωτᾷ με διὰ τί τοσοῦτον χρόνον τρίβω. Ἀποκρίνομαι ὅτι τὴν ὄπισθεν θύραν ἐξετάζω.