Νόμος τοῦ Hick
Ὁ πρὸς τὸ κρῖναι χρόνος αὔξεται μετὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διδομένων αἱρέσεων (λογαριθμικῶς, οὐ γραμμικῶς).
Κατάλογος τριῶν μὲν λημμάτων ἐν ἀκαρεῖ ἀναγιγνώσκεται καὶ αἱρεῖται. Τετταράκοντα δὲ λημμάτων, ἑκάστου ὑποκατάλογον ἔχοντος, δείλη τοῦ βίου ἐστίν. Ὁ δὲ τοῦ Hick νόμος λέγει ὅτι ὅσῳ πλείους αἱρέσεις ἀνθρώπῳ προτίθης, τοσούτῳ πλείω χρόνον εἰς τὸ κρῖναι δαπανᾷ. Ἧττον μὲν ἢ κατ’ ἀναλογίαν αὔξεται, αὔξεται δέ.
Διὰ τοῦτο τὰ ἀγαθὰ προγράμματα τὰς προκεχωρηκυίας ῥυθμίσεις κρύπτει καὶ μόνα τὰ δέοντα δείκνυσι. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ τῶν ῥυθμίσεων θυρὶς ἐνίων λογισμικῶν, δύο καὶ τριάκοντα πτυχὰς καὶ διακόσια τετραγωνίδια ἔχουσα, τῷ χρήστῃ βλέμμα ἀτενὲς πρὸς τὸν ὁρίζοντα ἐμποιεῖ.
Ὁρῶ δὲ τοῦτο ἑκάστης ἡμέρας ἐν τῷ καπηλείῳ. Πρότερον μὲν ἦν «καφὲς ἢ καπουτσῖνος». Νῦν δὲ κατάλογος ὀκτωκαίδεκα γάλακτος γένη ἔχων. Ὁ δὲ κάπηλος βάθρον πρὸ τῆς τραπέζης προσέθηκεν. Καλεῖ δὲ αὐτὸ χώραν ἐξεργασίας.