Ἀρχὴ τοῦ Peter
Ἐν ἱεραρχίᾳ πᾶς ἄνθρωπος πέφυκε προάγεσθαι ἕως ἂν εἰς τὸν τῆς ἑαυτοῦ ἀνεπιστημοσύνης βαθμὸν ἀφίκηται, καὶ ἐκεῖ ἵσταται.
Ἦν ποτε προγραμματιστὴς δεινότατος. Οὕτω δεινὸς ὥστε ἐπιστάτην τοῦ ἔργου αὐτὸν προήγαγον. Ἐκεῖ δ’ ἧττον δεινὸς ἦν, ἱκανῶς δὲ ὥστε ἄρχων τοῦ τμήματος προαχθῆναι. Ἐκεῖ δέ, τέλος, παντάπασιν ἀδύνατος ἦν. Ἐπαύσαντο οὖν αὐτὸν προάγοντες. Τὸ σύστημα τὴν ἑαυτοῦ ἰσορροπίαν ηὗρεν.
Ἡ δὲ τοῦ Peter ἀρχὴ ἐξηγεῖται διὰ τί, ἐν πολλαῖς ἑταιρείαις, ὁ τὸν ἄριστον κώδικα γράφων νῦν τὰς ἡμέρας διάγει πίνακας περὶ πινάκων ποιῶν. Τὸ γὰρ ἐπίστασθαι πρᾶγμα ποιεῖν οὐ ταὐτόν ἐστι τῷ ἐπίστασθαι ἡγεῖσθαι τῶν ποιούντων. Ἡ δὲ προαγωγὴ τὴν μὲν προτέραν δεινότητα τιμᾷ, ἔργον δὲ ἀνατίθησιν ὃ τῆς δευτέρας δεῖται.
Ἐγὼ δὲ τὸ πρόβλημα δεινῶς διέφυγον· ἐμαυτοῦ γὰρ δεσπότης ἐγενόμην. Οὕτως ἅμα προγραμματιστής εἰμι, διαχειριστής, ἔμπορος, καὶ γενικὸς διευθυντής. Εἰς τὸν τῆς ἀνεπιστημοσύνης βαθμὸν ἐν τέτταρσιν ἀρχαῖς ἅμα ἀφικόμην. Βελτίωσις δ’ ἐστίν.