Νόμος τῆς Δήμητρος
Τὸ ἀντικείμενον δεῖ μόνοις τοῖς ἐγγυτάτω γείτοσι διαλέγεσθαι καὶ οὐ τοῖς ἀγνῶσιν· μηδεμία ἅλυσις κλήσεων δι’ ἡμίσεος τοῦ προγράμματος διήκουσα.
Γιγνώσκεται δὲ καὶ ὡς ἀρχὴ τῆς ἐλαχίστης γνώσεως. Ἔργῳ δέ· εἰ βούλει τῷ ἰχθυοπώλῃ ἀποδοῦναι, τὸ ἀργύριον αὐτῷ δίδως. Οὐ τὸ βαλάντιον παραδίδως ἵνα ἐκεῖνος ἐρευνήσῃ, τὸ πινάκιον εὕρῃ, τὴν τράπεζαν καλέσῃ καὶ τὴν μητέρα σου τὸ λοιπὸν ἐρωτήσῃ.
Ἐν δὲ τῷ κώδικι, στίχος οἷος πελάτης.παραγγελία.διεύθυνσις.πόλις.ἐπαρχία.ὄνομα φλυαρία ἐστὶν ἁλυσιδωτή· ἕκαστος κρίκος πλείω τῶν ἄλλων οἶδε, καὶ εἰ εἷς μεταβάλλεται, πάντες καταπίπτουσιν. Τὸ δὲ τὰς γνώσεις μειοῦν τὰ μέρη ἀντικαταστατὰ ποιεῖ.
Τὸν δὲ νόμον ἐν τῷ γραφείῳ ἐχρησάμην. Οὐκέτι τὸν συνεργὸν ἐρωτῶ ἵνα τὸν τεχνίτην ἐρωτήσῃ ἵνα τὸν προμηθευτὴν ἐρωτήσῃ. Τὸν συνεργὸν μόνον ἐρωτῶ. Ὁ δὲ οὐδὲν οἶδεν, τὸ δὲ σύστημα πολλῷ ἀσυζυγέστερον. Νῦν οὐδὲν λειτουργεῖ, κομψῶς δέ.