Νόμος τοῦ ἐπισταμένου συγγενοῦς
Ὁ ἐν τῇ οἰκίᾳ «περὶ ὑπολογιστὰς δεινὸς» πᾶν ἑορτῆς ἄριστον διάξει τὸν θείου τινὸς τυπωτῆρα ῥυθμίζων.
Ἅπαξ ἀρκεῖ. Ἅπαξ μόνον τὸ τῆς τήθης τηλέφωνον ἐπισκευάζεις, καὶ διὰ βίου Ὑπολογιστικὸς Ἐπιμελητὴς τῆς Οἰκίας χειροτονῇ. Ἄνευ μισθοῦ, ἄνευ ἀργίας, ἀεὶ ἕτοιμος ταῖς ἑορταῖς.
Ἀφικνῇ εἰς τὸ τῶν Χριστουγέννων ἄριστον καὶ οὐδὲ τὸ ἱμάτιον ἀποδύσασθαι φθάνεις. «Ἐπειδήπερ πάρει, σκέψαιο ἂν τὸν ὑπολογιστήν;» Ὁ δ’ ὑπολογιστὴς ἐν τῷ ὑπερῴῳ κεῖται, δώδεκα ἔτη ἔχων καὶ κόνεως στρῶμα ἀντὶ θερμοῦ φυλακτηρίου.
Τελευτώσης δὲ τῆς ἡμέρας ἔφαγες μὲν τορτελλίνιον ψυχρόν, τέτταρα δὲ τηλέφωνα ἀνενέωσας, καὶ ἑξάκις ἐξηγήσω ὅτι τὸ Wi-Fi οὐκ ἔστι «τὸ Διαδίκτυον». Μισθὸν δέ σοι διδόασι χυτρίδιον μέλιτος. Ἄριστον δ’ ἐστίν, ὁμολογητέον.
Συμβουλὴ ἀληθής· γράψατε ἐν φύλλῳ τὰ τοῦ Wi-Fi συνθήματα καὶ τῶν κυρίων λογαριασμῶν τῶν συγγενῶν, καὶ ἐν τόπῳ ἀσφαλεῖ αὐτοῖς καταλείπετε. Τὰς κλήσεις εἰς τὸ ἥμισυ μειώσετε.