Τρίτος νόμος τοῦ Clarke
Πᾶσα τέχνη ἱκανῶς προβεβηκυῖα ἀδιάκριτός ἐστι μαγείας.
Συγγραφεὺς ἐπιστημονικῆς φαντασίας παρετήρησεν ὅτι τέχνη ἱκανῶς προβεβηκυῖα, τῷ μὴ εἰδότι πῶς λειτουργεῖ, ἐπῳδῇ ἔοικεν. Ἐν νῷ εἶχε πολιτισμοὺς ἐξ ἄλλων ἄστρων. Οὐκ εἶδε δὲ τὴν ἐμὴν θείαν πρὸ τοῦ Wi-Fi.
Αὐτῇ γὰρ τὸ δίκτυον ὑγρόν τί ἐστιν ἀόρατον, τὴν οἰκίαν οἰκοῦν καὶ ῥᾳδίως ὀργιζόμενον. Ἱλάσκονται δ’ αὐτὸ κιβώτιον λυχνιδίων ἀποσβέσαντες καὶ αὖθις ἀνάψαντες. Εἰ μὴ ἀρκεῖ, μετατίθεται τὸ κιβώτιον. Εἰ δ’ ἔτι μὴ ἀρκεῖ, καλεῖται ὁ ἀδελφιδοῦς, ὃς ἐπῳδὰς ἀκαταλήπτους ἀπαγγέλλει καὶ τὸ κιβώτιον ὑγιαίνει. Οὐ τέχνη ἐστίν. Λειτουργία ἐστίν.
Τὸ δὲ σκοτεινὸν τοῦ νόμου ὅτι καὶ τοῖς τὴν τέχνην πωλοῦσιν ἰσχύει· ὅσῳ μᾶλλον μαγείᾳ ἔοικε, τοσούτῳ ἧττον οἱ ἄνθρωποι ἐρωτῶσιν. Ἐγὼ δ’ ἀεὶ πάντα ἐξηγοῦμαι. Οἱ δὲ πελάται μετ’ αἰδοῦς ἀκούουσιν, ἐπινεύουσι, καὶ ἔπειτα ὅμως ἀποσβέσαντες αὖθις ἀνάπτουσιν. Ἡ μαγεία νικᾷ.