Νόμος τοῦ Zawinski
Πᾶν πρόγραμμα πειρᾶται ἐκτείνεσθαι ἕως ἂν τὰς ἐπιστολὰς ἀναγιγνώσκειν δύνηται. Τὰ δὲ μὴ δυνάμενα ὑπὸ τῶν δυναμένων ἀντικαθίσταται.
Γεννᾶται μὲν ὡς εἰκόνων θεατής. Ἔπειτα τὸ τυποῦν προστίθησιν, ἔπειτα τὸ κοινοῦν, ἔπειτα τὴν λέσχην, ἔπειτα ἡμερολόγιον. Δυοῖν δ’ ἐτοῖν ὕστερον ἐπιστολὰς ἔχει, ῥοὴν ἀγγελιῶν, καὶ βοηθὸν εἰκονικὸν τῷ κυρίῳ ὀνόματί σε προσαγορεύοντα.
Ὁ δὲ νοῦς σπουδαῖος· τὰ προγράμματα πέφυκεν ἔργα συσσωρεύειν, διότι πᾶς χρήστης ἓν πλέον αἰτεῖ, ὁ δὲ ἱστάμενος παλαιὸς δοκεῖ. Νῦν δὲ ἀντὶ τῶν ἐπιστολῶν λέσχαι καὶ εἰκόνες κινούμεναι καὶ τεχνητὴ νόησις, ὁ δὲ πυρετὸς ὁ αὐτός.
Χθὲς τὴν ἐμὴν ἀριθμομηχανὴν ἀνενέωσα. Νῦν κιβωτὸν ἐπιστολῶν ἔχει. Ἧκε δέ μοι ἐπιστολὴ περιοδικὴ τῆς ἀριθμομηχανῆς ἀγγέλλουσα τὰ καινὰ τῆς ἀριθμομηχανῆς ἔργα. Οὔπω ἔγνων ποῦ αἱ προσθέσεις γίγνονται.