Νόμος τοῦ ἐν τῷ ἑτέρῳ ὑπολογιστῇ ἀρχείου
Τὸ ἀρχεῖον οὗ ἐπειγόντως δεῖ ἀεὶ ἐν τῷ ἑτέρῳ ὑπολογιστῇ κεῖται, ἐν τῷ ἑτέρῳ κλειδίῳ, ἢ ἐν τῇ ἑτέρᾳ οἰκίᾳ.
Τρεῖς ὑπολογιστὰς ἔχεις, δύο κλειδία, δίσκον ἔξωθεν, καὶ τέτταρας νεφελῶν ὑπηρεσίας. Τὸ δὲ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀρχεῖον ἐν ἑνὶ μόνῳ τούτων τῶν τόπων ἐστίν. Καὶ ἀεὶ ἐν ἐκείνῳ εἰς ὃν οὐ δύνασαι εἰσελθεῖν· ἐν τῷ τοῦ γραφείου ὑπολογιστῇ ὅταν οἴκοι ᾖς, ἐν τῷ οἰκείῳ φορητῷ ὅταν παρὰ τῷ πελάτῃ.
Καλεῖται μὲν δεδομένων σκέδασις, ἐγὼ δὲ ἀποικίαν καλῶ. Τὰ ἀρχεῖα ἀποικίζεται, ῥίζας ἀλλαχοῦ βάλλει, τὸ ὄνομα εἰς «προϋπολογισμός_τελικός_2_ἀντίγραφον» μεταβάλλει.
Ἅπαξ δὲ ὥραν ὅλην γράμμα τι ἐζήτουν. Προσῆπτο ἐπιστολῇ ἣν ἐμαυτῷ ἔπεμψα, ἐπιγραφὴν ἐχούσῃ «σπουδαῖον». Ἦσαν δὲ τετρακόσιαι τὴν αὐτὴν ἐπιγραφὴν ἔχουσαι.
Συμβουλὴ ἀληθής· ἕνα τόπον ἐργασίας κύριον αἱρεῖσθε, συγχρονισμένον, καὶ τοῖς ἀρχείοις σαφῆ ὀνόματα μετὰ ἡμερομηνίας δίδοτε. Ὑμεῖς οἱ μέλλοντες χάριν εἴσεσθε.