Νόμος τοῦ ψευδομένου σχολίου
Ὅταν τὸ σχόλιον καὶ ὁ κῶδιξ μὴ ὁμολογῶσιν, εἰκὸς ἀμφοτέρους ἁμαρτάνειν.
Σχόλια καλοῦνται αἱ φράσεις ἃς οἱ προγραμματισταὶ ἐν τῷ κώδικι καταλείπουσιν ἵνα δηλῶσι τί ποιεῖ. Λόγῳ μὲν φιλανθρωπία τίς ἐστι πρὸς τοὺς ὕστερον ἐπιόντας. Ἔργῳ δὲ ὅμοια τοῖς σημείοις ὁδοῦ ἣ ἐν τῷ μεταξὺ ἀλλαχόσε μετετέθη.
Ὁ μὲν κῶδιξ μεταβάλλεται, τὸ δὲ σχόλιον μένει. Οὕτως εὑρίσκεις γεγραμμένον «λογίζεται τὴν ἔκπτωσιν τῆς δεκάτης» ὑπὲρ συναρτήσεως ἣ ἐπιστολὴν τῷ διευθυντῇ πέμπει. Τίς οὖν ὀρθῶς λέγει; Οὐδείς. Τὸ μὲν σχόλιον παλαιὰν διηγεῖται γνώμην, ὁ δὲ κῶδιξ νέον πάθος.
Ἔστι δὲ καὶ ἡ ἐναντία αἵρεσις, ἡ τῶν φιλοτίμων προγραμματιστῶν οἳ οὐδέποτε σχολιάζουσιν· εἰ γὰρ χαλεπὸν ἦν γράψαι, χαλεπὸν δεῖ καὶ νοῆσαι. Ἐγὼ δὲ ἐν μέσῳ ἵσταμαι. Ἀεὶ μὲν σχολιάζω, φράσεσι δὲ οἵαις «μὴ ἅπτου». Δηλοῖ μὲν οὐδέν, πολλοὺς δὲ σῴζει.