Νόμος τοῦ συντάττεται ἄρα λειτουργεῖ
Εἰ ὁ κῶδιξ ἄνευ σφαλμάτων συντάττεται, ὁ κεκμηκὼς προγραμματιστὴς ἕτοιμον αὐτὸν πρὸς παράδοσιν νομιεῖ.
Συντάττειν ἐστὶ τὸν κώδικα εἰς πρόγραμμα ἐκτελεστὸν μεταφράζειν. Ὁ δὲ συντάκτης ἐξετάζει μὲν εἰ ἡ γραμματικὴ ὀρθή ἐστιν, οὐκ εἰ τὸ πρόγραμμα νοῦν ἔχει. Ὅμοιός ἐστι διορθωτῇ προθύμως ἐγκρίνοντι τὴν φράσιν «ἡ αἴλουρος τὸ πλυντήριον ἐτιμολόγησεν».
Ὅμως δὲ περὶ ἑβδόμην ἑσπέρας, πρὸ τῆς ἐπιγραφῆς «ἡ σύνταξις ἐτελέσθη», κινεῖταί τι ἐν τῷ ἀνθρωπίνῳ ἐγκεφάλῳ. Φωνή τις ἔνδοθεν λέγει· πέπρακται. Ὁ δὲ κῶδιξ πρὸς τὸν πελάτην ἀποπλεῖ ὥσπερ ναῦς τοῦ λιμένος ἐξορμῶσα τὰ ἱστία ἀνάπαλιν ἔχουσα.
Ἐν πολλοῖς δὲ γραφείοις φέρεται ἡ βραχεῖα τοῦ ῥήματος μορφή· «Συντάττεται; Ἀποστέλλεται». Γελῶντες μὲν λέγουσιν. Ἔπειτα δὲ πράττουσιν. Ἐγὼ δ’ ἅπαξ μόνον ἐποίησα, πάλαι ποτέ. Τὸ πλυντήριον, ὡς ἐν εἰκόνι εἰπεῖν, ἔτι στρέφεται. Κἀγὼ ἔμαθον τὸ πρόγραμμα πρότερον δοκιμάζειν, ἅπαξ γε.