Νόμος τοῦ Kernighan
Ἡ τῶν σφαλμάτων θήρα δὶς χαλεπωτέρα ἐστὶ τοῦ τὸν κώδικα γράφειν. Εἰ οὖν τὸν κώδικα ὡς πανουργότατα γράφεις, κατὰ ὁρισμὸν οὐχ ἱκανῶς πανοῦργος εἶ ὥστε διορθοῦν αὐτόν.
Συλλογισμός ἐστιν ἀνηλεής. Περὶ δευτέραν νυκτὸς ὥραν, ἐνθουσιῶν, στίχον γράφεις δώδεκα ἅμα πράττοντα. Δοκεῖς σαυτῷ δαιμόνιός τις εἶναι γαλαξιακός. Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ὁ στίχος οὐ λειτουργεῖ, ὁ δὲ νυκτερινὸς δαίμων τὸ τηλέφωνον οὐκ ἀναλαμβάνει.
Τὸ δ’ ἀληθὲς δίδαγμα· γράφε ἁπλῶς. Ὁ γὰρ πανοῦργος κῶδιξ χρέος ἐστὶ πρὸς τὸν μέλλοντα σεαυτόν, ὃς κεκμηκὼς ἔσται καὶ γεραίτερος καὶ ἐλάττονα καφέα ἔχων.
Ἐγὼ δὲ μεθόδῳ ἐθεράπευσα· γράφω τὸν κώδικα τοῖς 50% τῆς ἐμῆς διανοίας, ὥστε ἡ τῶν σφαλμάτων θήρα μοι τοῖς 100% ἐπιτυγχάνει. Οἱ δὲ συνεργοὶ λέγουσιν ὅτι φαίνεται. Δέχομαι ὡς ἔπαινον τῆς μηχανικῆς, οὐκ ἐμοῦ.