Πρόωρος βελτίωσις
Ἡ πρόωρος βελτίωσις ῥίζα ἐστὶ πάντων τῶν κακῶν (ἢ σχεδὸν πάντων) ἐν τῇ προγραμματικῇ· κρεῖττον πρῶτον μὲν λειτουργεῖν ποιῆσαι, ἔπειτα δὲ μετρῆσαι ποῦ βραδύνει.
Ἔστι δέ τι γένος προγραμματιστῶν ὃ τρεῖς ἡμέρας τρίβει συνάρτησιν ταχίστην ποιοῦν ἣ ἅπαξ τοῦ ἔτους καλεῖται, τῇ νουμηνίᾳ τοῦ Ἰανουαρίου, ἵνα τὰς εὐχὰς τυπώσῃ. Κερδαίνει τέτταρα χιλιοστὰ τοῦ δευτερολέπτου. Ἑορτάζει δ’ αὐτὰ ὥσπερ ἀπόβασιν εἰς τὴν Σελήνην.
Ὁ δὲ νοῦς τοῦ ῥήματος εὐγνώμων· οὐκ οἶσθα ποῦ ἡ βραδυτὴς κεῖται πρὶν ἂν μετρήσῃς. Τὸ γὰρ τυφλῶς βελτιοῦν τὸν μὲν κώδικα δυσανάγνωστον ποιεῖ, τὸν δ’ ἀληθῆ στενωπὸν ἄθικτον λείπει, ὃς ὡς τὰ πολλὰ ἐρώτημά ἐστιν ἐν κύκλῳ γιγνόμενον.
Ὁ δ’ ἐμὸς θεῖος τὸ ὑπόγειον αὐτοῦ ἐβελτίωσεν· θῆκαι κατὰ στοιχεῖα τεταγμέναι, πίνακες, ταχεῖα μνήμη τῶν φιλτάτων ἀμφορέων. Ἔπειτα ᾔσθετο τὴν μὲν θύραν κεκλεισμένην, τὴν δὲ κλεῖν ἐν τῷ ὑπογείῳ κειμένην. Ὁ μὲν τῆς προσβάσεως χρόνος ἄπειρος ἦν, εὖ δὲ τεταγμένος.