Νόμος τοῦ ἀνυπομόνου τυπωτῆρος
Ἡ πιθανότης τοῦ τὸν τυπωτῆρα παγῆναι εὐθέως ἀνάλογός ἐστι τῇ σπουδῇ τοῦ τυπῶσαι δεομένου.
Ὁ τυπωτὴρ οὔτε ὀφθαλμοὺς ἔχει οὔτε ὦτα οὔτε σύνδεσμον πρὸς τὸ τῆς οἰκίας ὡρολόγιον. Ἀλλ’ ὅμως οἶδεν. Τῇ Δευτέρᾳ ὥρᾳ ἐνάτῃ, τῆς ἁμαξοστοιχίας τῇ ἐνάτῃ καὶ δέκα λεπτοῖς ἀφορμώσης, ὁ τυπωτὴρ τὸν τῆς καρδίας τοῦ χρήστου σφυγμὸν αἰσθάνεται ὥσπερ καρχαρίας σταγόνα αἵματος.
Ἔγνων δὲ γραφεῖον ἐν ᾧ ἔτη πολλὰ ἡσυχῇ μόνον ἐτύπουν, ψιθυρισμῷ ὑπᾴδοντες, ἵνα μὴ φωραθῶσιν. Ἐλειτούργει. Ἔπειτα ἡμέρᾳ τινὶ ὑπάλληλός τις εἰς τὸ ὡρολόγιον ἔβλεψεν. Δύο καὶ τετταράκοντα λεπτὰ «θερμαίνεται».
Συμβουλὴ τεχνίτου· τὰ σπουδαῖα γράμματα τῇ προτεραίᾳ ἑσπέρᾳ τυποῦται. Οὐχ ὅτι ὁ τυπωτὴρ καθεύδει, ἀλλ’ ὅτι τῇ ὑστεραίᾳ δεύτερον πλοῦν ἔχετε, καὶ ἐκεῖνος οἶδεν.