Νόμοι τοῦ Wiio
Ἡ ἐπικοινωνία ὡς τὰ πολλὰ ἀποτυγχάνει, πλὴν κατὰ τύχην. Εἰ δὲ δοκεῖ ὡς προσεδοκᾶτο ἐπιτυχεῖν, πάντως παρανόησίς τις ὑπόκειται.
Καθηγητής τις Φιννικός, τῆς ἐπικοινωνίας ἐπιστήμων, εἰς συμπέρασμα ἀφίκετο ὃ πᾶς διαχειριστὴς ἤδη οἶδεν· ἡ ἐπικοινωνία οὐ λειτουργεῖ. Ὅταν δὲ λειτουργῇ, τύχη τίς ἐστιν. Καὶ εἰ δοκοῦσί σοι πάντες συνιέναι, μόνον ὅτι ἕκαστος ἄλλο τι συνῆκεν.
Ὁ πελάτης αἰτεῖ «ἱστότοπον ἁπλοῦν». Ὁ μὲν τρεῖς σελίδας νοεῖ. Ὁ δὲ γραφεὺς λιτότητα Ὑπερβόρειον. Ὁ δὲ προγραμματιστὴς μηδεμίαν βάσιν δεδομένων. Ὁ δ’ ἔμπορος «εὔωνον». Ἐν δὲ τῇ παραδόσει οὐδεὶς ἀρκεῖται, πάντες δὲ πεπεισμένοι εἰσὶν ἀκριβῶς ἐκεῖνο ᾐτηκέναι.
Διὰ τοῦτο εἰσὶν αἱ γεγραμμέναι προδιαγραφαί, τὰ ὑπομνήματα τῶν συνόδων, αἱ ἐπιστολαὶ ἀνακεφαλαιοῦσαι. Χρήσιμοι δ’ εἰσὶν ἵνα ἀκριβῶς τὴν παρανόησιν ἀναγράφωσιν. Ἐγὼ δὲ νῦν πᾶσαν σύνοδον κλείω πάντας ἐρωτῶν ἐπαναλαβεῖν τί ἐκρίναμεν. Ἑκάστοτε πέντε ἔργα ἐξέρχεται. Ἀλλ’ εὐθύς γε εὑρίσκομεν, καὶ οὐκ ἐν τῇ δοκιμασίᾳ.