Νόμος τοῦ Campbell
Ὅσῳ μᾶλλον ἀριθμητικῷ τινι δείκτῃ πρὸς σπουδαίας κρίσεις χρῶνται, τοσούτῳ μᾶλλον διαφθείρεται καὶ τὰς πράξεις ἃς ἔδει αὐτὸν ἐπισκοπεῖν διαστρέφει.
Ἀνεψιὸς ἐγγὺς τοῦ τοῦ Goodhart νόμου, ὁ τοῦ Campbell σκοτεινόν τι λεπτὸν προστίθησιν· ὁ ἀριθμὸς οὐ μόνον παύεται τἀληθῆ λέγων, ἀλλ’ ἄρχεται καὶ αὐτὸ τὸ ἔργον διαστρέφειν. Εἰ τὸ ἆθλον ἐκ τῆς βαθμολογίας ἤρτηται, τὸ ἔργον γίγνεται βαθμολογίαν ποιεῖν.
Ἐν δὲ τῷ τῶν ἱστοτόπων κόσμῳ φανερώτατον. Κρίνεται μόνην τὴν τοῦ τάχους ὀργάνου ψῆφον τιμᾶσθαι. Ἀφαιροῦσιν οὖν τὰς εἰκόνας, τὰ γράμματα, τὰ ἔργα, πᾶν ὃ βαρύνει. Ὁ ἱστότοπος ἑκατὸν ἐξ ἑκατὸν λαμβάνει. Ταχύτατός ἐστιν. Οὐδὲν μὲν ἔτι θεατόν, φορτίζεται δὲ ἐν ἀστραπῇ.
Ἐν δὲ ἑταιρείᾳ τινὶ ἣν γιγνώσκω τὸν ὑπολογιστικὸν ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λειτουργούντων ὑπολογιστῶν τελευτῶντος τοῦ μηνὸς ἐδοκίμαζον. Ὁ δέ, μάλα σοφῶς, τῇ ἐσχάτῃ τοῦ μηνὸς ἡμέρᾳ οὐδενὸς ἥπτετο. Πάντες ἐλειτούργουν. Βραδύτατοι μέν, ὑπομνήσεων μεστοί, κατὰ δὲ τοὺς ἀριθμοὺς τελέως ὑγιαίνοντες.