Νόμος τῆς πολυγόνου διορθώσεως
Πᾶν σφάλμα σπουδῇ διορθωθὲν δύο γε καινὰ γεννᾷ, μάλιστα ἐν μέρει τοῦ προγράμματος οὐδὲν προσήκοντι.
Τὰ σφάλματα ὅμοιά ἐστι ταῖς τῆς Ὕδρας κεφαλαῖς· μίαν ἀποτέμνεις καὶ δύο ἀναφύονται. Διαφέρει δὲ τοῦτο· αἱ μὲν τῆς Ὕδρας κεφαλαὶ ἐν τῷ αὐτῷ γε τόπῳ ἀνεφύοντο. Τὰ δὲ καινὰ σφάλματα ἐπὶ θάτερα τοῦ προγράμματος φαίνεσθαι προτιμᾷ, ὅπου οὐδεὶς ζητεῖ.
Διορθοῖς τὸν τοῦ φόρου λογισμόν, καὶ ἡ εἴσοδος παύεται λειτουργοῦσα. Ἐπανορθοῖς τὴν εἴσοδον, καὶ τὰ τιμολόγια τὴν τοῦ 1970 ἡμερομηνίαν ἔχοντα ἐξέρχεται. Τὸ λογισμικὸν σύστημά ἐστι συγκοινωνούντων ἀγγείων· ὠθεῖς ἔνθεν, ἐκρεῖ ἔνθεν, ὡς τὰ πολλὰ ἐπὶ τὸ ἔδαφος.
Ὁ δὲ τῆς ποιότητος σοφιστὴς ἐν τοῖς τοιούτοις τὴν μαγικὴν φωνὴν φθέγγεται· «αὐτόματοι δοκιμασίαι». Ὀρθῶς μὲν λέγει. Τὸ δ’ ἐπεῖγον σφάλμα ἀεὶ ἥκει ὅταν αἱ αὐτόματοι δοκιμασίαι «σχεδὸν ἕτοιμοι» ὦσιν. Ἐγὼ δὲ τὴν ταχεῖαν διόρθωσιν μετέρχομαι ὥσπερ λαμπτῆρα ἐν οἰκίᾳ παλαιᾷ ἀλλάττων· θαρρῶν μέν, τὸν δὲ σβεστῆρα πλησίον ἔχων.