Νόμος τῆς ἀναδρομικῆς συνόδου
Πᾶν τεχνικὸν πρόβλημα ποικίλον σύνοδον γεννᾷ, ἡ δὲ σύνοδος προπαρασκευαστικὴν σύνοδον, ἡ δὲ ἀνάγκην συνόδου ἐν ᾗ βουλεύσονται πότε τὴν σύνοδον ποιήσονται.
Ἐν τῇ ὑπολογιστικῇ ἀναδρομὴ καλεῖται συνάρτησις ἑαυτὴν καλοῦσα. Ἐν δὲ ταῖς ἑταιρείαις σύνοδός ἐστιν ἑαυτὴν συγκαλοῦσα, εἰς ἄπειρον, ἕως ἄν τις εἰς ἀποδημίαν ἀπελθὼν τὸν κύκλον διαρρήξῃ, τοῦ ἡμερολογίου ἐκλιπόντος.
Ὁ δὲ τύπος ἀεὶ ὁ αὐτός. Συνέρχονται ὀκτὼ ἄνδρες περὶ σφάλματος βουλευσόμενοι. Εὑρίσκεται ὅτι δεῖ πλείω μαθεῖν. Ὁρίζεται νέα σύνοδος σὺν ἄλλοις τέτταρσιν. Ἐν δὲ ταύτῃ φαίνεται ἀνάγκη τοῦ «συντονισθῆναι». Ἐν τούτῳ δὲ τὸ σφάλμα ὁ μαθητευόμενος διώρθωσεν, ἐν δέκα λεπτοῖς, ἐν τῇ ἀναπαύλῃ.
Ἀεὶ δὲ πάρεστιν ὁ ἐπιστάτης ὁ σεμνῶς ἀρχόμενος· «Ἄνδρες, τήμερον κρινοῦμεν». Καὶ δὴ κρίνεται· ἡ ἡμέρα τῆς ἐπιούσης συνόδου. Ἐγὼ δὲ προὔτεινα ἀριθμητήριον ἐν τῇ αἰθούσῃ ἱστάναι, ὥσπερ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν. Καθ’ ἑκάστην συνόδου ὥραν, εἷς στίχος κώδικος ἐλάττων.