Νόμος τῆς κρισίμου εἰκονοκλήσεως
Ἡ σύνδεσις ὥρας ὅλας αἰλούρων εἰκόνας κινουμένας ἀντέχει, ἀποπίπτει δὲ αὐτῷ τῷ καιρῷ ἐν ᾧ ἐν τῇ σπουδαίᾳ εἰκονοκλήσει σὸν τὸ λέγειν ἐστίν.
Δι’ ὅλης μὲν τῆς συνόδου ἡ σύνδεσις ἄμεμπτος ἦν. Εἶδες τοὺς συνεργοὺς ἐν ὑψηλῇ εὐκρινείᾳ, ἤκουσας τὴν τοῦ διευθυντοῦ ἀναπνοήν, ἠρίθμησας τὰ ὄπισθεν τῆς τραπέζης αὐτοῦ φυτά. Ἔπειτα λέγει τις· «Σὺ δὲ τί δοκεῖς;»
Ἐν αὐτῇ ἐκείνῃ τῇ στιγμῇ τὸ σὸν πρόσωπον πήγνυται εἰς σχῆμα ἀνερμήνευτον, μεταξὺ θαύματος καὶ πταρμοῦ. Ἡ δὲ φωνὴ γίγνεται αὐτομάτου ὑφύδρου. Οἱ δ’ ἄλλοι τετταράκοντα δευτερόλεπτα οὕτω σε ὁρῶσι, καὶ ἔγνωσαν παρελθεῖν.
Ὅταν δὲ ἐπανέλθῃς, ἡ σύνοδος ἤδη ἔκρινεν. Περὶ σοῦ. Σοῦ ἀπόντος.
Συμβουλὴ ἀληθής· ἐν ταῖς σπουδαίαις κλήσεσιν, εἰ δυνατόν, τὸν ὑπολογιστὴν τῷ δρομολογητῇ καλῳδίῳ δικτύου συνδέετε. Τὸ μὲν Wi-Fi εὔχρηστον, τὸ δὲ καλῴδιον βέβαιον.