Νόμοι τοῦ Gilb περὶ τοῦ ἀβεβαίου
Οἱ ὑπολογισταὶ ἀβέβαιοί εἰσιν, οἱ δ’ ἄνθρωποι ἔτι μᾶλλον· καὶ πᾶν σύστημα ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης βεβαιότητος ἠρτημένον ἀβέβαιόν ἐστιν.
Ὁ μὲν ὑπολογιστὴς ἁμαρτάνει, ναί. Ἀλλ’ ἀεὶ τὸν αὐτὸν τρόπον, καὶ ἢ θᾶττον ἢ βράδιον γιγνώσκεις. Ὁ δ’ ἄνθρωπος εὐφυῶς ἁμαρτάνει· τήμερον μὲν τὸ σύνθημα ἐπὶ πιττακίου, αὔριον δὲ τὸ πιττάκιον ἐπὶ τῆς ὀθόνης, εἰς τρίτην δὲ ἡ ὀθόνη φωτογραφηθεῖσα καὶ ἐν τῷ τῶν οἰκείων συλλόγῳ κοινωθεῖσα.
Τὸ δὲ δίδαγμα μηχανικῶν· μὴ μηχανῶ συστήματα μόνον λειτουργοῦντα εἰ πάντες προσέχουσιν. Οἱ γὰρ ἄνθρωποι κάμνουσι, ῥᾳθυμοῦσι, σπεύδουσιν. Οἱ αὐτόματοι ἔλεγχοι, αἱ βεβαιώσεις καὶ τὰ ἀντίγραφα ἀσφαλείας δι’ ἐκείνους εἰσίν.
Ἔν τινι ἑταιρείᾳ τρόπον εἶχον ἀντιγράφων ἀσφαλείας ἀναμάρτητον· ἑκάστης ἑσπέρας ὑπάλληλός τις τὸν δίσκον ἤλλαττεν. Ἔτη πολλὰ ἐλειτούργει. Ἔπειτα ὁ ὑπάλληλος ἀπόμαχος ἐγένετο. Ὁ δὲ δίσκος ἔτι ἐκεῖ, ἐντεθειμένος ἀπὸ τοῦ 2015, πιστὸς ὥσπερ ὁ τοῦ Ὀδυσσέως κύων.