Ἀρχὴ τῆς ῥώμης
Ἐγκρατὴς ἴσθι ἐν οἷς πέμπεις, ἐλευθέριος δὲ ἐν οἷς παρ’ ἄλλων δέχῃ.
Ἡ τοῦ Διαδικτύου εὐκοσμία αὕτη· ὅταν μὲν λέγῃς, κατὰ γράμμα τῷ πρωτοκόλλῳ χρῶ· ὅταν δ’ ἀκούῃς, συγγνώμων ἴσθι πρὸς τὸν στιγμὴν ἁμαρτάνοντα. Διὰ ταύτην δὲ τὴν πρᾳότητα μηχαναὶ ὑπ’ ἄλλων ἄλλαι γεγραμμέναι ἀλλήλας συνιᾶσιν.
Ἔστι δὲ καὶ τὸ ἀντίστροφον· εἰ πάντες τὰ ἁμαρτήματα δέχονται, οὐδεὶς οὐδέποτε διορθοῖ. Τριάκοντα δ’ ἐτῶν ἀνοχῆς γενομένων οἱ περιηγηταὶ σελίδας HTML ἀναγιγνώσκουσιν ὑπ’ αἰλούρου ἐπὶ τοῦ πληκτρολογίου γεγράφθαι δοκούσας, καὶ δεῖ αὐτοὺς εἰς ἀεὶ οὕτω ποιεῖν.
Τὴν δ’ ἀρχὴν ταύτην τῷ ἐμῷ κοινωνικῷ βίῳ προσήρμοσα. Μηνύματα πέμπω ἄμεμπτα, στίξει μνήμονος. Πᾶσαν δ’ ἀπόκρισιν δέχομαι, καὶ μόνον ἀντίχειρα. Ἡ δὲ θεία μοι ἀπεκρίνατο μελιτζάνῃ. «Ναί» ἡρμήνευσα. Νῦν μάρτυς εἰμὶ γάμων.