Νόμος τῆς παραλειφθείσης ἀποθέσεως
Τὸ πρόγραμμα ἀεὶ πήγνυται τρισὶν ὥραις ἔργου ὕστερον καὶ τριάκοντα δευτερολέπτοις πρὶν ἀποθέσθαι σε βουλεύσασθαι.
Ἔστι δέ τις ἐν τῷ ἔργῳ καιρὸς ἐν ᾧ νομίζεις· «Δεῖ ἀποθέσθαι.» Γενναία μὲν ἡ ἔννοια. Ἀναβάλλῃ δὲ αὐτὴν λεπτὸν ἕν, ὅσον τὴν φράσιν τελέσαι. Τὸ δὲ πρόγραμμα ταύτην τὴν ἔννοιαν ὑπολαβὸν καὶ ἀλαζονικὴν κρῖνον, κλείεται.
Οὐ κακῶς κλείεται. Κομψῶς κλείεται. Θυρίδιον λέγει «Τὸ πρόγραμμα ἐπαύσατο λειτουργοῦν» ὥσπερ διάκονος ἀγγέλλων ὅτι τὸ μαγειρεῖον κέκλεισται.
Ἡ δ’ ἐμὴ θεία πᾶν γράμμα μεθ’ ἑκάστην λέξιν ἀπετίθετο. Δείλην ὅλην ἀνήλισκεν ἐπιστόλιον εὐχῶν γράφουσα, οὐδὲν δὲ πώποτε ἀπώλεσεν. Ἐκαλοῦμεν αὐτὴν «τὸν Θησαυρόν».
Συμβουλὴ ἀληθής· μάθετε τὸν συνδυασμὸν Ctrl+S καὶ χρῆσθε αὐτῷ ὥσπερ ἔθει ἀκουσίῳ. Καὶ τὴν αὐτόματον ἀπόθεσιν ἐνεργὸν ποιήσατε, εἰ τὸ πρόγραμμα ἔχει.