Πρὸς χρήστας ἀσφαλές· ἱστορίαι (σχεδὸν) ἀληθεῖς ἐκ τῆς βοηθείας

Λέγουσιν ὅτι δεῖ τὰ προγράμματα «πρὸς χρήστας ἀσφαλῆ» εἶναι. Ὅστις δὲ ἐν τῇ βοηθείᾳ ἐργάζεται οἶδεν ὅτι τοῦτο ὅμοιόν ἐστι τῷ χῶμα πρὸς ὕδωρ ἀσφαλὲς οἰκοδομεῖν· πειρᾷ, πᾶσαν τὴν τοῦ κόσμου τίτανον προσφέρεις, καὶ τὸ ὕδωρ ἀεὶ ὁδὸν καινὴν καὶ εὐμήχανον εὑρίσκει. Ἰδοὺ συναγωγὴ κλήσεων πρὸς διαφόρους τεχνίτας ἐλθουσῶν, καὶ πρὸς ἐμέ, τῶν ὀνομάτων στοργῆς ἕνεκα παραλειπομένων.
Τὸ πλῆκτρον τὸ οὐκ ὄν
Ἀνήρ τις καλεῖ, ὅτι τὸ πρόγραμμα κελεύει αὐτὸν «ὁποιονοῦν πλῆκτρον» πατεῖν, ὁ δὲ τετταράκοντα ἤδη λεπτὰ ἐπὶ τοῦ πληκτρολογίου τὸ πλῆκτρον Ὁποιονοῦν ζητεῖ. Ηὗρε τὸ Ins, τὸ End, τὸ PrtSc, καὶ αὐτὸ τὸ πλῆκτρον τὸ τὴν θυρίδα ἔχον. Ὁποιονοῦν δ’ οὔ. Συνελογίσατο ἐκ τοῦ ἑαυτοῦ πληκτρολογίου ἐκλείπειν, καὶ ἐβούλετο μαθεῖν εἰ κατὰ τὴν ἐγγύησιν χωρὶς πέμπουσιν.
Τὸ νέφος, τὸ ἄγνωστον τοῦτο
- Πελάτις τις αἰτεῖ με «τὸ νέφος αὐτῇ εἰς κλειδίον καταγαγεῖν», ἵν’, εἰ τὸ ἠλεκτρικὸν ἐκλίποι, αἱ εἰκόνες σῷαι μένοιεν.
- Ἑτέρα βούλεται μαθεῖν εἰ τὸ νέφος, ὅταν ὕῃ, κακῶς πάσχει. Εἶπον ὅτι οὔ. Ὅμως τὰς εἰκόνας «εἰς τὸν κάτω φάκελον» μετέθηκεν, εὐλαβείας χάριν.
- Ἀνήρ τις τὴν τοῦ νέφους συνδρομὴν ἀπεῖπεν, «πάντα γὰρ ἐν τῷ τηλεφώνῳ ἔχω». Τὸ δὲ τηλέφωνον ἐν τούτῳ πάντα εἰς τὸ νέφος ἔσῳζεν. Κύκλος τέλειος. Εἶτα κενὸν τέλειον.
Ὁ τυπωτὴρ καὶ ἡ ὄψις
Ὁ ὑπολογιστὴς ἀγγέλλει «Ὁ τυπωτὴρ οὐχ εὑρέθη». Ὁ δὲ χρήστης, εὐλόγως, τὸν φορητὸν λαβὼν τῷ τυπωτῆρι προσάγει, εἶτα στρέφει ὥστε τὴν ὀθόνην εὖ αὐτὸν βλέπειν. Οὐδέν. Ἔτι οὖν προσάγει, ἕως ἂν ἅπτωνται ἀλλήλων. Καλεῖ με λέγων· «Νῦν ἐγγύτατά εἰσιν· ἀνάγκη αὐτὸν ὁρᾶν». Ἐξηγησάμην αὐτῷ τὸ Wi-Fi. Ἤρετό με εἰ τὸ Wi-Fi ὑέλους πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν φορεῖ.
Τὸ τοῦ μυὸς κάλυμμα
Γυνή τις μέμφεται ὅτι ὁ νέος μῦς κακῶς ὀλισθάνει καὶ ὁ δείκτης κατὰ πηδήματα κινεῖται. Διὰ τοῦ τηλεφώνου κελεύω αὐτὴν ἀναστρέψαι αὐτὸν καὶ φράσαι τί ὁρᾷ. «Ὁρῶ τὸ θυλάκιον τὸ διαφανές.» Δύο ἑβδομάδας τῷ μυὶ ἐν τῷ περιβλήματι ἐχρῆτο. ᾬετο ἔλυτρον πρὸς κονιορτὸν εἶναι. Καὶ γὰρ κονιορτὸν οὐκ ἔλαβεν.
Ἡ τῆς ὀθόνης εἰκών
«Πέμψον μοι εἰκόνα τῆς ὀθόνης μετὰ τοῦ σφάλματος», αἰτῶ. Ἀφικνεῖται εἰκὼν τῆς ὀθόνης τῷ τηλεφώνῳ ληφθεῖσα, λοξή, μετὰ τῆς ἀνταυγείας τῆς θυρίδος καὶ ἡμίσεος αἰλούρου. Εἶτα ἑτέρα, τετυπωμένη, εἰκονισθεῖσα καὶ διὰ συνομιλίας πεμφθεῖσα. Εἶτα ἡ ἀληθινὴ τύπωσις, διὰ τοῦ ταχυδρομείου, τρισὶν ἡμέραις ὕστερον, ἐν φακέλῳ ἐπιγεγραμμένῳ «ΕΠΕΙΓΟΝ ΣΦΑΛΜΑ». Ἐφύλαξα. Ἐν τῷ γραφείῳ κρέμαται.
Τὸ QR
Ἔμπορός τις ἐβούλετο τὸ QR τῆς ἑαυτοῦ ἱστοσελίδος ἐπὶ τῆς προθήκης. Ἔπεμψα. Ὁ δὲ τῷ τηλεφώνῳ εἰκόνα αὐτοῦ ἔλαβε, τὴν εἰκόνα ἐτύπωσε, τὴν τύπωσιν μείζονα ἀντέγραψε καὶ ἔπειτα πλαστικῷ περιέβαλεν. Τὸ σημεῖον νῦν εἰς σελίδα ἄγει λέγουσαν «μορφὴ ἀγνώριστος». Ὁ δ’ ὅμως χαίρει· «Τοὐλάχιστον οἱ ἄνθρωποι ἵστανται θεώμενοι».
Τὸ σύνθημα τὸ ἀσφαλές
- Χρήστης τις πάντας τοὺς κανόνας ἐφύλαξε· μεγάλα γράμματα, μικρά, ἀριθμούς, σύμβολα. Εἶτα ἐν χαρτιδίῳ ἔγραψε τῇ ὀθόνῃ προσκεκολλημένῳ, «ἵνα μὴ ἀπολέσω».
- Ἕτερος σύνθημα εἶχε «σύνθημα». Ἐπεὶ δὲ τὸ σύστημα ἠνάγκασεν αὐτὸν μεταβαλεῖν, εἵλετο «σύνθημα2». Εἶτα «σύνθημα3». Μέχρι τοῦ 47 ἀφίκετο. Νῦν δυναστεία ἐστίν.
- Πελάτις τις, ἐρωτωμένη «Τί τὸ σύνθημα;», ἀπεκρίνατο· «Οὐκ ἔξεστί μοι λέγειν· ἀπόρρητόν ἐστιν». Ὀρθότατα. Κρῖμα μόνον ὅτι τὸ πρόβλημα ἦν αὐτὸ τοῦτο, ὅτι οὐκ ἐμέμνητο.
Ὁ βοηθὸς ὁ συνετός
Ἀνήρ τις τὸν φωνητικὸν τῆς οἰκίας βοηθὸν ᾔτησε «τὸν ὑπολογιστὴν διορθῶσαι». Ὁ δὲ βοηθὸς τὴν τῆς φακῆς σκευασίαν ἀπεκρίνατο. Ὁ δὲ ἐσκεύασεν, ἡδεῖα ἦν, καὶ οὐκέτι με ἐκάλεσεν. Ἐνίοτε ἡ τέχνη τὸ πρόβλημα ἐκ τοῦ ἐναντίου μέρους λύει.
Ὁ διακόπτης ὁ μυστικός
Ἔσχατον, τὸ ἐμοὶ φίλτατον. Πελάτης καλεῖ ὅτι ὁ νέος ὑπολογιστὴς «οὐδὲν ποιεῖ». Ἡμίσειαν ὥραν πρὸ αὐτοῦ κάθηται, πάντα συνάψας, καὶ περιμένει. «Τὸ κουμβίον τῆς ἀνάψεως ἐπάτησας;» Σιγή. «Ποῖον κουμβίον;» Εἶπέ μοι, μετὰ πολλῆς σεμνότητος, ὅτι ᾤετο αὐτὸν ἀνάπτεσθαι «ὅταν αἴσθηταί τινα παρόντα». Ἀπεκρινάμην ὅτι οἱ ὑπολογισταὶ οὔπω οὕτω κόσμιοί εἰσιν. Περὶ τοῦτο πονοῦσιν.
Γελῶμεν δή. Ἀλλὰ μετὰ στοργῆς· πᾶς γὰρ τεχνίτης τὸ πρῶτον τὸ πλῆκτρον Ὁποιονοῦν ἐζήτησεν. Μόνον δ’ οὐδενὶ εἶπεν.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον