Ὁ τελικὸς χρήστης· μαρτυρίαι ἐκ τοῦ τῆς βοηθείας μετώπου

Ἕκαστος τεχνίτης κιβώτιόν τι ἔχει ἐν ᾧ τὰς ἱστορίας τηρεῖ ἃς οὐδεὶς πιστεύει. Ἐγὼ τρία ἔχω, καὶ τὸ τρίτον οὐκέτι κλείεται. Αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπίσημος συναγωγὴ τῶν ἐκ τοῦ μετώπου μαρτυριῶν· πᾶσαι παρὰ τῇ τοῦ ἐργαστηρίου τραπέζῃ διηγηθεῖσαι, πᾶσαι ἐπομωμοσμέναι, οὐδεμία ἐλεγκτή.
Τῇ 25ῃ Δεκεμβρίου, ὥρᾳ 8:14
Τὸ τοῦ τεχνίτου τηλέφωνον ἐν τοῖς Χριστουγέννοις σβεστὸν εἶναι δεῖ. Τὸ δ’ ἐμὸν ἀνῆπτο, ὅτι αὐτῷ ὡς λαμπτῆρι ἐχρώμην τὴν κόλλαν ζητῶν. Ἠχεῖ. Φωνὴ ἡσυχία εὔχεταί μοι τὰ ἑορτάσιμα, εἶτα προστίθησιν· «Ἡ νέα τηλεόρασις κορεϊστὶ εὔχεταί μοι καλὰ Χριστούγεννα. Ἆρα κοινὸν τοῦτο ἢ ἰός;»
Ἐξηγησάμην ὅτι οὐκ ἰὸς ἦν, ἀλλ’ ἡ ἐν τῷ ἐργαστηρίῳ ταχθεῖσα γλῶττα. Ἡ δ’ ἀπεκρίνατο· «Οὕτως οὖν καταλείψω, ἵνα τοὐλάχιστον τῶν οἴκοι τις βαρβαρίζῃ». Ἔκλεισα τὴν κλῆσιν αἰσθανόμενος ὅτι ἀγῶνα ἡττήθην ὃν οὐδ’ ἠρξάμην.
Ὁ δρομολογητὴς ἐν τῷ κυλικείῳ
Ἀνήρ τις ἐμέμφετο τὸ Wi-Fi «βραδὺ ὥσπερ τὰ πάλαι γράμματα». Ἦλθον ὀψόμενος. Ὁ δρομολογητὴς οὐ παρῆν. Οὐδεὶς ᾔδει ποῦ εἴη. Εἴκοσι λεπτὰ θηρεύσας ηὗρον αὐτὸν ἐν τῷ τοῦ μαγειρείου κυλικείῳ, μεταξὺ τῆς ἀτμοπιέστου χύτρας καὶ τῶν καλῶν σκευῶν.
«Τὰ λυχνίδια νύκτωρ με ἔβλεπεν», ἔφη. Μέσην ὁδὸν ηὕρομεν· ὁ μὲν δρομολογητὴς ἔξω, τὰ δὲ λυχνίδια ταινιδίῳ μέλανι κεκαλυμμένα. Τὸ σῆμα ἐπανῆλθεν. Ὁ δ’ ἐνίοτε ἔτι ἐξ ἔθους τὸ κυλικεῖον ἀνοίγει καὶ τὴν χύτραν ἀσπάζεται.
Τὸ ἀντίγραφον ἀσφαλείας ἐν χάρτῃ
Πελάτις τις λίαν ἀκριβὴς πάσας τὰς σπουδαίας ἐπιστολὰς ἐτύπου. Εἶτα εἰς εἰκόνας ἀνέγραφεν. Εἶτα τὰς εἰκόνας ἐν φακέλῳ ἔσῳζεν ὀνομαζομένῳ Ἐπιστολαὶ τετυπωμέναι. Εἶτα, ἀσφαλείας ἕνεκα, κἀκείνας ἐτύπου.
Ἠρόμην αὐτὴν διὰ τί. Ἡ δ’ ἔβλεψε πρός με ὥσπερ πρὸς ἄνθρωπον πολέμου ἄπειρον· «Εἰ δὲ τὸ Διαδίκτυον ῥαγείη;». Ὁμολογεῖν ἠναγκάσθην ὅτι, κατὰ τέχνην, τὸ ἐκείνης τῶν ἀντιγράφων σύστημα μόνον ἐν πάσῃ τῇ κώμῃ βουλὴν εἶχε πρὸς τὴν τοῦ Διαδικτύου τελευτήν. Καὶ δύο ἑρμάρια κατεῖχεν.
Ὁ κάλαθος πλήρης ἦν
- Πελάτης: Ὁ ὑπολογιστὴς οὐκέτι τὰ ἀρχεῖα εὑρίσκει.
- Ἐγώ: Διέγραψάς τι;
- Πελάτης: Μόνον τὸν Κάλαθον.
- Ἐγώ: Ἐκένωσας αὐτόν;
- Πελάτης: Οὔ, διέγραψα. Πλήρης ἦν, αἰσχρὸς ἐφαίνετο.
Οὔπω οἶδα πῶς κατώρθωσεν. Οἶδα δ’ ὅτι ἐν τῷ ἐργαστηρίῳ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέρας μετ’ αἰδοῦς αὐτὸν καλοῦμεν «τὸν ἄνδρα τὸν τὸν κάδον ῥίψαντα».
Τὸ σύνθημα τὸ κεκρυμμένον
Ἐν γραφείῳ τινὶ ᾔτησα τὸ τοῦ διαχειριστικοῦ προγράμματος σύνθημα. Ὁ δεσπότης τὸ πληκτρολόγιον ἐπῆρε θαυματοποιοῦ σχήματι· ὑπ’ αὐτῷ ἦν τὸ χαρτίδιον. «Οὕτως οὐδεὶς ὁρᾷ.» Εἶτα τὴν ὀθόνην ἐπῆρεν· ἕτερον χαρτίδιον. «Ἐκεῖνο τὸ παλαιόν, ἐὰν μεταγνῷ.»
Ἡ τεχνητὴ νόησις καὶ ὁ τυπωτήρ
Νεανίας τις, λίαν νεωτερικός, συνομιλητὴν μηχανικὸν ἤρετο πῶς τὸν τυπωτῆρα διορθώσειεν. Ὁ δὲ συνεβούλευσεν ἐπανεκκινεῖν. Ὁ δὲ τὸν συνομιλητὴν ἐπανεξεκίνησεν. Ὁ δὲ τυπωτήρ, ὀργισθείς, μέχρι τῆς Τρίτης οὐκέτι ἐτύπωσεν.
Ἐμοῦ δ’ ἀφικομένου ἔφη· «Ἡ τεχνητὴ νόησις ἥμαρτεν». Τὸν τυπωτῆρα ἐπανεξεκίνησα. Εἰργάσατο. Ὁ δὲ σπουδαίως ἐπένευσεν· «Ὀρθῶς ἄρα ἔλεγεν ἡ τεχνητὴ νόησις, ἥμαρτε δὲ ᾧ εἶπεν».
Ἡ ὄρνις τῆς ἀδιαλείπτου λειτουργίας
Καὶ νῦν ἡ καλλίστη. Ἔπαυλίς τις ἐν τῇ πεδιάδι, παλαιὸς διακομιστὴς ἐν τῷ χορτῶνι τῶν τῆς αὐλῆς τηλεοφθαλμῶν ἕνεκα. Ὁ δεσπότης καλεῖ· «Ἡ μηχανὴ καινόν τινα ψόφον ποιεῖ, οἷον ὄρνιθος κλωσμόν».
Ἀφικνοῦμαι. Ἐπὶ τοῦ κελύφους, ἐν τῇ τῶν ῥιπιδίων θερμότητι, ὄρνις ἐκάθητο. Τὸν διακομιστὴν εἵλετο ὅτι μόνος ἐν πάσῃ τῇ ἐπαύλει ἀεὶ ἀνῆπτο. Λειτουργία ἀδιάλειπτος τετρακοσίων ἡμερῶν. Δύο ᾠὰ τῆς ἡμέρας.
Οὐδενὸς ἡψάμεθα. Ὁ διακομιστὴς ἐργάζεται, ἡ ὄρνις γαληνή ἐστιν, ὁ δὲ δεσπότης λέγει τὰ ᾠὰ ἡσυχῇ ῥιπιδίου ὄζειν. Ἐν τῷ τῶν ἔργων βιβλίῳ ἔγραψα· σύστημα βέβαιον, μὴ μετοικίζειν. Αὕτη ἐστὶν ἡ διάγνωσις ἐφ’ ᾗ μάλιστα μέγα φρονῶ.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον