Κοινωνικὰ δίκτυα· χάριν οἶδα, ἀλλὰ ζῆν μᾶλλον βούλομαι

Ἑκάστης ἑβδομάδος ἐρωτᾷ τίς με πῶς ἄν τις ἔνδοξος γένοιτο ἐν τοῖς κοινωνικοῖς δικτύοις. Ἀεὶ ταὐτὰ ἀποκρίνομαι· δεῖ σβέσαντα τὸ τηλέφωνον οἴκοθεν ἐξελθεῖν καὶ περιμένειν ἕως ἂν ἡ κώμη περὶ αὐτοῦ λαλῇ. Ἐν ταῖς κώμαις τοῦτο ἐκ πολλῶν αἰώνων γίγνεται, καὶ οὐδεπώποτε ᾔτησεν ἡμᾶς τοὺς νέους ὅρους τῆς χρήσεως δέχεσθαι.
Τὸ τῶν θαυμάτων ἐφημεριδοπωλεῖον
Πάλαι μέν, εἴ τις τὰ καινὰ μαθεῖν ἐβούλετο, εἰς τὸ ἐφημεριδοπωλεῖον ᾔει. Νῦν δὲ μαθήματα ἐν κινουμέναις εἰκόσι θεῶνται. Χθὲς εἶδόν τι ἐπιγεγραμμένον Πῶς ἄν τις εἰκόνα ἐκ τοῦ δικτύου σῴζοι· τέτταρα καὶ δέκα λεπτά, τρία προοίμια, στρωμάτων πωλητὴς χορηγός, καὶ τῷ δωδεκάτῳ λεπτῷ ἡ ἀποκάλυψις. Τὸ δεξιὸν τοῦ μυὸς κουμβίον, «σῷζε». Μόνος ἐν τῷ μαγειρείῳ ἐκρότησα. Ὁ αἴλουρος οὐ συνῆκε μέν, ἐπῄνεσε δέ.
Τὸ δεύτερον μάθημα ἐδίδασκε πῶς ἄν τις τοὺς ἐν διδασκάλου συμφοιτητὰς ἀνευρίσκοι. Γράφει τις Mario Rossi ἐν τῇ ζητήσει. Ἐκφαίνονται τετρακισχίλιοι Mario Rossi· τρισχίλιοι μὲν μαθήματα χρηματιστικῆς πωλοῦσιν, ὀκτακόσιοι δὲ ἀντὶ προσώπου ἡλίου δυσμὰς ἔχουσιν, οἱ δὲ λοιποὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰσι πολλοῖς προσωπείοις χρώμενος. Ὁ ἐμὸς παρακαθήμενος οὐκ ἐνῆν. Ζῇ, ὡς ἔοικεν. Μακάριος.
Ὁ τῶν ὀδόντων ἰατρὸς καὶ ὁ ἀλγόριθμος
Τῇ παρελθούσῃ ἑβδομάδι παρὰ τῷ τῶν ὀδόντων ἰατρῷ ἦ, κεχηνὼς καὶ δύο ὄργανα ἐν τοῖς οὔλοις ἔχων. Ἐρωτᾷ με τί ἐργάζομαι. Ἀποκρίνομαι «ἆαα», ὃ ἐν ἐκείνῳ τῷ σχήματι σημαίνει «συστημάτων ἐπιμελητής». Ὁ δὲ πάνυ καλῶς συνίησι καὶ ἄρχεται· «Εἰπὲ οὖν μοι διὰ τί ἡ ἐσχάτη μου ἀνάρτησις τρεῖς μόνους ἐπαίνους ἔλαβεν». Τετταράκοντα λεπτὰ τῆς τῶν ἀναρτήσεων στρατηγίας αὐτοῦ ἤκουον, ἀντειπεῖν οὐ δυνάμενος. Αὕτη ἡ πολυτιμοτάτη συμβουλὴ τοῦ βίου μου ἐγένετο. Ἐμοῦ τὸν μισθὸν τελέσαντος.
Καινοτομία, ὥς φασιν
Λέγουσί μοι ὅτι τὸ κοινωνικὸν δίκτυον ἐπανάστασίς ἐστιν. Ἐγὼ δὲ μέμνημαι τὰς συνομιλίας, τὰς τοῦ Διαδικτύου ἀγοράς, τοὺς ἠλεκτρονικοὺς πίνακας, τοῦ διαμορφωτοῦ συρίζοντος ὥσπερ χύτρας. Καὶ ἔτι πρότερον τὸ ἐν τῇ ἀγορᾷ καπηλεῖον· προσωπεῖον δημόσιον, ἀγγελίαι αὐθωρόν, ἀλγόριθμος ὑπὸ τῆς καπηλίδος διοικούμενος, ἣ αὐτὴ κρίνει τίς τί ὁρᾷ καὶ ἐν τίνι τάξει. Οὐδεὶς πώποτε ἠναγκάσθη πέμματα δέξασθαι ἵνα καφὲ πίῃ. Τὸ δὲ πλεῖστον, πλακοῦντα ἕνα.
Γράφω, ἄρα εἰμί
Ὁ νόμος νῦν ἁπλοῦς· ὃ μὴ ἀνήρτησας, οὐκ ἐγένετο. Ὁ ἐμὸς ἀνεψιὸς τρεῖς ἑβδομάδας εἰς Σαρδὼ ἀπεδήμησεν οὐδὲν ἀναρτήσας. Οἱ οἰκεῖοι ἀφανῆ αὐτὸν ἐνόμισαν. Ἐπανελθόντος δ’ αὐτοῦ, ἡλιοκαοῦς καὶ γαληνοῦ, ἡ θεία ἔφη τὸ ἡλιόκαυμα ἠθμὸν εἶναι. Ὁ δ’ ἔτι καὶ νῦν πειρᾶται ἀποδεικνύναι ὡς ἐπὶ θαλάττῃ ἦν. Λείπει αὐτῷ τὸ QR τοῦ αἰγιαλοῦ.
Τὸ μεγάφωνον ἐπὶ τοῦ πύργου
Τὰ ἑαυτοῦ πάθη πᾶσι τοῖς γνωρίμοις δημοσιεύειν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐπὶ τὸν τοῦ ἱεροῦ πύργον ἀναβάντα μεγαφώνῳ κηρύττειν· «Πλακοῦντα ἐσθίω. Συγκεκίνημαι». Ἐν μὲν τῷ ἀληθινῷ βίῳ ἠρέμα σε ἀπάγοιεν ἄν. Ἐν δὲ τῷ δικτύῳ ἑπτακαίδεκα καρδίαι ἀφικνοῦνται καὶ ἐπιστολὴ παρ’ ἐργαστηρίου πλακούντων.
Καὶ πάντα ἐκεῖ μένει, σεσῳσμένα, ἀντιγεγραμμένα, εἰς καταλόγους ἐγγεγραμμένα. Τὸ ἐρώτημα Ποῖος δρομολογητὴς εἶ; αἰτεῖ εἴσοδον εἰς τοὺς γνωρίμους, εἰς τὰς εἰκόνας, εἰς τὸν τόπον, καὶ εἰ δυνατόν, εἰς τὸ τοῦ αἵματος γένος. Τὸ ἐμὸν προσωπεῖον πλείω περὶ ἐμοῦ οἶδεν ἢ ἡ μήτηρ. Πλὴν ἑνός· ἡ μήτηρ οὐ πωλεῖ με τοῖς τῶν στρωμάτων κήρυξιν. Τὸ πλεῖστον χλαῖναν δωρεῖται.
Ὁ τοῦ ὁμίλου ἐπιμελητής
Ἔστι μοι φίλος, ἀνὴρ χρυσοῦς, ὃς τὸν ὅμιλον Οἱ τοῦ παλαιοῦ τυροῦ ἐρασταί διοικεῖ. Ἑσπέρας τινὸς γράφει μοι περίφοβος· «Τέτταρα καὶ εἴκοσι μέλη μιᾷ ἡμέρᾳ ἀπωλέσαμεν». Ἐγὼ λοιμὸν ἐνθυμοῦμαι, κατάρρευσιν, κλοπὴν τυρῶν. Οὔ· σκῶμμα γὰρ περὶ τοῦ ἁπαλοῦ τυροῦ ἀνήρτησε, καὶ οἱ τοῦ σκληροῦ ζηλωταὶ ᾤχοντο. Ἐκκλησίαν ἔκτακτον μεθ’ ἑαυτοῦ συνεκάλεσεν. Ἐψηφίσατο. Ἑαυτὸν ἑβδομάδα ἐξέβαλεν.
Ὁ ἱστοσελίδος δεσπότης ἄνευ ἱστοσελίδος
«Κἀγὼ ἱστοσελίδα ἔχω», λέγει τίς μοι παρὰ τῷ πρατηρίῳ τῶν καυσίμων. «Τίς ἡ διεύθυνσις;» «Ἴθι εἰς τὸ δίκτυον, ζήτει Moto Bassa, οὐ τὴν πρώτην σελίδα, τὴν τὴν ἐρυθρὰν εἰκόνα ἔχουσαν, εἶτα κάτω, ἔστι κυανῆ τις, ἰδού, τὴν κυανῆν ἀλλ’ ἄνευ τοῦ περικαλύμματος.» Ἐγὼ δὲ ἱστοσελίδα ἔχω διευθύνσει ἀληθινῇ, ἣν ἐν τοῖς ἐπισκεπτηρίοις γράφω. Οἶδα, λείψανόν εἰμι. Ἐν μουσείῳ με δεικνύουσιν, ἐν τῇ θήκῃ παρὰ τὸν διαμορφωτὴν τῶν 56k.
Τὸ ἀνήσυχον πνεῦμα τὸ δωδεκαπρόσωπον
Ἔπειτα ἐκεῖνος. Δώδεκα προσωπεῖα ἔχει· Σκοτεινός_Πολεμιστής_77, Κρυπτή_Ἀλήθεια, αἰλουρίδιον, καὶ τὸ ἀληθινὸν ὄνομα, ᾧ χρῆται ἵνα τοῖς ἄλλοις ἕνδεκα συνηγορῇ. Τὰς ἑσπέρας διάγει ἐρίζων ὑπὸ ταῖς ἀλλοτρίαις ἀναρτήσεσι περὶ παντός, ἀπὸ τῆς μάζης μετὰ ἀνανᾶ μέχρι τοῦ σχήματος τοῦ HDMI καλωδίου. Οὐδὲν κακὸν αὐτῷ εὔχομαι. Εὔχομαι αὐτῷ σχολήν τινα. Ἀληθινήν. Οἷον δίσκον τῇ χειρὶ ἀνασυντάττειν.
Τὰ συμπτώματα, ἐν βραχεῖ
- Ἀνοίγεις τὸ δίκτυον ἵνα τὴν ὥραν ἴδῃς, καὶ τετταράκοντα λεπτοῖς ὕστερον ἐξέρχῃ, τὴν ὥραν οὐκ εἰδώς.
- Ἐν τῷ ἑστιατορίῳ τὸ ὄψον ψύχεται ἕως ἂν τὸ πρέπον φῶς ζητῇς.
- Τῶν τῆς ἀδελφῆς γενεθλίων αἰσθάνῃ μόνον ὅτι ἀγγελία τις ὑπομιμνῄσκει σε.
- Περὶ δευτέραν ὥραν τῆς νυκτὸς ἀγνῶσιν ἐρίζεις καὶ ἐργατικὸς εἶναι δοκεῖς σεαυτῷ.
- Οὐκ αἰσθάνῃ ὅτι τὸ τηλέφωνον πλέον σε βλέπει ἢ σὺ ἐκεῖνο.
Βίον ἔχε (ἐκτὸς δικτύου)
Ἀλλ’ οὐκ ἔχουσιν οὗτοι λουτῆρα ῥέοντα; Ποδήλατον φυσητέον, φραγμὸν κειρητέον, φίλον ἀληθινὸν μεθ’ οὗ ζῦθον πίνειν μὴ εἰκόνα αὐτοῦ λαμβάνοντας; Ἡ συμβουλὴ ἀεὶ ἡ αὐτή· ἀποσυνδέθητε. Περιπατήσατε, ἀγάγετέ τινα χιόνα γλυκεῖαν φαγεῖν, καταλίπετε τὸ τηλέφωνον οἴκοι φιλοσοφοῦν.
Σαφῶς λέγω· τὰ κοινωνικὰ δίκτυα κάλλιστά ἐστι πρὸς τὸ τῶν ἀπόντων φίλων ἀκούειν καὶ τοὺς τῶν ἄλλων κύνας ὁρᾶν, οἳ ἀεὶ κάλλιστοί εἰσιν. Μόνον μὴ μετοικεῖν εἰς αὐτά. Ἐγὼ δ’, ὅταν ἐξῇ, ζῆν μᾶλλον βούλομαι. Ἔπειτα ἴσως ἐνθάδε διηγοῦμαι. Ἐν ἱστοσελίδι. Διεύθυνσιν ἐχούσῃ.
Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον