Μετάβηθι εἰς τὰ περιεχόμενα
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

Αἱ 12 ψηφιακαὶ αἰσχύναι ἃς πάντες ἐπάθομεν (ἢ σχεδόν)

12 ΨΗΦΙΑΚΑΙ ΑΙΣΧΥΝΑΙ

Τὸ Διαδίκτυον ἀποτελεσματικώτατόν ἐστι πάντων τῶν πώποτε εὑρημένων συστημάτων πρὸς τὸ πληροφορίας διαδιδόναι. Μάλιστα δ’ ἐκείνας ἃς οὐκ ἐβούλου διαδιδόναι. Ἰδοὺ ὁ κατάλογος τῶν δώδεκα κοινοτάτων ψηφιακῶν αἰσχυνῶν, συνταχθεὶς μετὰ πολλὰ ἔτη βοηθείας καὶ ἀλλοτρίας αἰσχύνης (καὶ ὀλίγης ἐμῆς).

Ἀπὸ τῆς δωδεκάτης μέχρι τῆς ἐνάτης

12. Ὁ αὐτόματος διορθωτὴς ὁ ποιητικός. Γράφεις τῷ πελάτῃ «χάριν οἶδά σοι τῆς καρτερίας» καὶ τὸ τηλέφωνον κρίνει σε «τῆς κιθαρῳδίας» βούλεσθαι λέγειν. Ὁ δὲ πελάτης ἀποκρίνεται· «Οὐδὲν δεινόν· ἔμαθον ἔτει 1987». Ἐντεῦθεν ὁ διάλογος οὐκέτι ἀναλαμβάνεται.

11. Τὸ μήνυμα ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ συνομιλίᾳ. «Πάλιν ἥκει ὁ τῶν ἀπεράντων συνεδρίων» πίπτει, ἰατρικῇ ἀκριβείᾳ, εἰς τὴν συνομιλίαν ἐν ᾗ καὶ αὐτὸς ὁ τῶν ἀπεράντων συνεδρίων ἔνεστιν. Ὁ δ’ ἀντίχειρι ὀρθῷ ἀποκρίνεται. Ὁ φοβερώτατος τῆς ἱστορίας ἀντίχειρ.

10. Τὸ σύνθημα ἐν τῇ τῆς ὀθόνης εἰκόνι. Εἰκόνα τῆς ὀθόνης πέμπεις βοήθειαν αἰτῶν, μέγα φρονῶν ἐπὶ τῇ ἀκριβείᾳ. Ἄνω ἐν δεξιᾷ, εὖ ὁρώμενον, τὸ χαρτίδιον τῇ ὀθόνῃ προσκεκολλημένον μετὰ τοῦ συνθήματος. Τὸ πρόβλημα εὐθὺς λύεται. Καὶ τὸ τῆς σῆς ἰδιωτείας.

9. Ἡ ὀθόνη ἡ κοινή. Ἐν τῇ ἐπιδείξει τὴν ὀθόνην κοινοῖς. Πάντες ὁρῶσι τὰς ἐννεακαίδεκα πτυχὰς ἀνεῳγμένας, ἐν αἷς· «πῶς ἂν ἐν συνεδρίῳ ἔμπειρος φαίνοιο» καὶ «πόλτου σκευασία ταχεῖα». Ὁ πελάτης, τῷ ὄντι, τὴν σκευασίαν ᾔτησεν.

Ἀπὸ τῆς ὀγδόης μέχρι τῆς πέμπτης

8. Τὸ μικρόφωνον ἀνημμένον. Κλῆσις μετ’ εἰκόνος, τὸ μικρόφωνον ὃ σβεστὸν νομίζεις, καὶ ἡ σὴ εἰλικρινὴς κρίσις περὶ τῆς ἄρτι προτεθείσης γνώμης. Ἐξ ἐκείνης τῆς ἡμέρας τὸ τῆς σιγῆς κουμβίον ἐν τῷ γραφείῳ πρᾶγμα τῆς πόλεως γέγονεν.

7. Ὁ τηλεοφθαλμὸς ὁ ἀπροσδόκητος. Ἱμάτιον, χιτών, περιτραχήλιον. Κάτω δὲ αἱ τοῦ ὕπνου ἀναξυρίδες μετὰ τῶν δεινοσαύρων. Ἀνίστασαι καφὲ ληψόμενος. Τὸ συνέδριον προχωρεῖ, ἀλλ’ οὐδεὶς ἔτι μέμνηται περὶ τίνος ἐλέγετο.

6. Τὸ ἀνακοινωθὲν ὑπὸ τῆς τεχνητῆς νοήσεως γραφέν. Τὸ ἐπίσημον κείμενον σπουδῇ δημοσιεύεται, οὐκ ἀναγνωσθέν. Ἐν τῇ ἐσχάτῃ γραμμῇ ἔτι ἔνεστιν· «Ἰδοὺ ἔκδοσις τοῦ σοῦ κειμένου ἐμπειροτέρα· βούλει βραχυτέραν ποιῶ;». Ναί, χάρις. Πολὺ βραχυτέραν.

5. Τὸ «ὕστερον σῴσω». Τρεῖς ὥρας ἔργου ἐν ἐγγράφῳ τινί. Αὐτόματος ἀνανέωσις κρίνει νῦν τὸν καιρὸν εἶναι. Τὸ ἔγγραφον ἔτι που σεσῳσμένον ἐστίν, ὥς φασιν. Ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ οἷ αἱ ἄζυγες περιπόδιαι ἀφικνοῦνται.

Τὸ βῆμα, σχεδόν

4. Ὁ ὅμιλος τῆς οἰκογενείας. Ἐβούλου τὴν τῆς μητρικῆς πλακὸς εἰκόνα τῷ τεχνίτῃ πέμψαι. Τῷ τῆς οἰκογενείας ὁμίλῳ ἔπεμψας. Ἡ δὲ τήθη ἀπεκρίνατο· «Ὡς καλὴ πόλις ἄνωθεν ὁρωμένη». Καί, εὖ σκοπουμένῳ, οὐχ ἥμαρτεν.

3. Ἡ δοκιμαστικὴ κινουμένη εἰκών. Σεαυτὸν γράφεις ἐπίδειξιν μελετῶν πρὸ τοῦ κατόπτρου, μετὰ σχημάτων ἐπικῶν καὶ μουσικῆς προοιμιακῆς. Ἡ εἰκὼν αὐτομάτη εἰς τὸ κοινὸν τοῦ γραφείου νέφος ἀνάγεται. Τῇ ὑστεραίᾳ τὸ νέον ὑπόβαθρόν ἐστι τῆς ἐν τῷ προθύρῳ ὀθόνης.

2. Ἡ ἐπιστολὴ τῆς συγγνώμης. Ἐπιστολὴν πέμπεις συγγνώμην αἰτῶν σφάλματός τινος. Ἐν τῇ ἐπιστολῇ σφάλμα ἔνεστιν. Δευτέραν πέμπεις συγγνώμην τῆς πρώτης αἰτῶν. Τὸ προσηρτημένον ἐσφαλμένον. Ἐνταῦθα παύῃ συγγνώμην αἰτῶν καὶ ἁπλῶς ἐλπίζειν ἄρχῃ.

Ὁ χρυσοῦς στέφανος· Ἀπάντησις πρὸς πάντας

1. Τὸ κουμβίον «Ἀπάντησις πρὸς πάντας». Ἐπιστολὴ τοῦ ἐργαστηρίου πρὸς τετρακισχιλίους. Τὶς πρὸς πάντας ἀποκρίνεται· «Ἐξέλετέ με τοῦ καταλόγου τούτου». Ἄλλοι ἑκατὸν πρὸς πάντας· «Κἀμέ». Ἄλλοι πεντήκοντα πρὸς πάντας· «Παύσασθε πρὸς πάντας ἀποκρινόμενοι».

Ὁ δὲ τῶν ἐπιστολῶν διακομιστὴς ἐνταῦθα ἄδειαν αἰτεῖ. Βασιλεὺς οὗτος τῶν ψηφιακῶν αἰσχυνῶν, ὅτι μόνη αὕτη κοινῇ πράττεται, ὥσπερ ὑπὸ χοροῦ, τῷ πνεύματι μεγάλης οἰκογενείας. Οἰκογενείας ἥτις οὐδέποτε ἔγνω ποῦ ἐστι τὸ κουμβίον «Ἀπάντησις».


Ἐλευθέρως ἐκ παλαιοῦ τινος συγγράμματος τοῦ ἀρχείου τοῦ teneraerbetta.it ὡρμημένον